Zapruder Inc.

Er begint een patroon te ontstaan: wil je een beweging of stroming een hak zetten of in diskrediet brengen dan is het favoriete wapen in die strijd: maak ze belachelijk. In de ogen van de vastgeroeste media doen de 9/11 twijfelaars dat al prima zelf, maar om er zeker van te zijn dat het grote publiek deze “CT’ers” als schuimbekkende mafkezen met aluminium hoedjes ziet, die niks anders doen dan de hele dag vage documentaires van internet afplukken en obscure boeken lezen, doen ze er een schepje bovenop door ze weg te zetten als wereldvreemde complotfreaks. En die boeken zijn trouwens erg obscuur, van onbekende schrijvers die notabene niet eens naast de Da Vinci Code in het rek staan! Dit lijkt misschien wat bitter van mijn kant, maar een dergelijke oprisping van lauw zuur kan ik niet onderdrukken wanneer ik de pennenvrucht van onze spottende scribent lees. Van meet af aan gooit hij met termen als “complotdenkers” “fanatiekelingen” en insinueert een niet al te hoog opleidingsniveau van presentatoren en publiek en een obsessieve drang naar het bekeren van onwetenden.

Toch wil ik op deze overduidelijke provocatie ingaan, omdat het mijns inziens een belangrijk bewijs is van de lamlendigheid waaraan onze gevestigde media massaal lijkt te lijden. Lamlendigheid die hen de kostbare, gesponsorde pagina’s laat vullen met suf gekrakeel over Verdonk, de Van Der Vaartjes of het Nederlands voetbalelftal. De taak die zij hebben om hun publiek breed en objectief te informeren nemen zij schijnbaar niet zo serieus. Volgzaam als ze zijn zeggen ze letterlijk hun handen niet te willen branden als geen ander “algemeen erkend” nieuwsmedium of protagonist over dit soort zaken bericht. Blijkbaar hebben ze dan geen hoge dunk van de BBC, Al Jazeera of mensen als Howard Zinn en Noam Chomsky. Wie? Tja, als je zelfs deze twee belangrijke politieke denkers van onze tijd niet kent dan wordt discussiëren wel erg lastig. Toch probeerden we het met de reddeloze journalist.

Ik vroeg hem wat hij van het onderwerp wist voordat de conferentie begon. “Niets” was zijn verbazende antwoord. Aha, je hebt je dus totaal niet verdiept in de andere kant van het verhaal. Hoor en wederhoor is toch jullie stokpaardje? Toen stelde ik hem de vraag hoe er bij hem op de redactie over dit onderwerp gedacht werd. Enigszins schoorvoetend bekende hij dat hij ‘eigenlijk’ voor de afdeling Religie en Filosofie schreef en er met name achter wilde komen hoe het nou zat met dat islamterrorisme. Toen ik hem mijn verkorte visie gaf over dat er zeker terroristen bestaan die zich moslim noemen, maar dat we ze niet die enorme globale rol zomaar moeten toedichten die ze lijken te hebben, scheen het wat ingewikkeld voor hem te worden. Damn, blijkt de wereld toch niet plat te zijn! In zijn stuk doet hij het CIA-verleden van Bin Laden af als een bakerpraatje, terwijl dit toch echt een algemeen geaccepteerd feit is. Dat je anno 2006 nog steeds zo in zulke hokjes kan denken vind ik ongekend; zeker als je jezelf ook nog journalist van een groot dagblad noemt.

Uit ’s mans hele houding bleek ongeloof en een zeker dédain. Neerbuigendheid tegenover andersdenkenden die hun denkbeelden niet onder stoelen of banken steken. Mensen die niet geloven in een voorgekauwde wereld die zwart-wit is en waar de slechteriken enkel een djellaba met bomgordel dragen en soera’s uit de koran citeren en waar de Westerse regeringen altijd het beste met de wereld voor hebben. Wat hij fanatisme en zendingsdrang noemt, verwart hij met betrokkenheid en oprechte woede jegens de uitverkoop van onze maatschappij en wat eigenlijk onze normen en waarden zouden moeten zijn (niet die onzin waar Balkenende c.s. het steeds over hebben). Ik zie geen enkele deugd in blinde burgerlijke volgzaamheid, waarbij je slikt wat regering, politiek en media je voorkauwen. Ieders burgerplicht bestaat er uit om deze belangrijke maatschappelijke entiteiten constant tegen het licht te houden en zo nodig af te zetten wanneer ze niet meer hun oorspronkelijke taak vervullen.

Maar het mooiste bewijs van het brevet van onvermogen van deze corporate cohorte is hun identieke adaptatie van de Amerikaanse aanpak: toen Charlie Sheen openlijk zijn twijfels over het officiële 9/11-verhaal uitsprak, ging men totaal niet in op zijn vragen en argumenten. Nee, men begon meteen over zijn vermeende hoerenloperij en zijn slechte huwelijk; alsof dat iets zegt over zijn aangedragen argumenten omtrent 9/11. We spelen de man in plaats van de bal. Voorheen werd deze aanpak ook gebruikt voor andere mensen die openlijk aan 9/11 twijfelden en zij werden ook met modder besmeurd. In wezen wil men deze mensen als het ware excommuniceren, zodat iedereen die met hun rare ideeën in contact komt automatisch besmet zal raken. Dat gebeurt hier weer: net als bij onze beste Volkskrant Ombudsman Thom Meens wordt er geen enkele keer inhoudelijk ingegaan op de vragen die oprecht gesteld worden. Vorm voor inhoud, want dat scoort tegenwoordig het beste. En als de tegengeluiden je niet aanstaan geef je gewoon iedereen een IP-ban, zoals dat recent massaal gebeurde op de weblog van Thom Meens.

Hetgeen ik de Trouw-mensen wel moet nageven is dat ze er een creatieve draai aan proberen te geven: ze zien het complotdenken als de laatste New Age religie. Blijkbaar willen wij, de weerbarstig andersdenkenden, onze spirituele leegte opvullen met oude religieuze elementen in een nieuw jasje. De conferentielocatie (De Roos) is dan ineens een indicatie hiervoor en verzonnen symboliek wordt er met de haren bijgesleept. Pas dus op als je de volgende keer een feest in een oude gasfabriek houdt, want je zou zomaar eens voor een neo-nazi versleten kunnen worden. Hoewel ik vind dat spiritualiteit en open nuchter denken elkaar absoluut niet hoeft uit te sluiten, is dit weer een bewijs van het naarstig zoeken naar suffe redenen om het “complotdenken” te kunnen marginaliseren. De link leggen naar een onbevooroordeelde geest en open staan voor alternatieve zaken -feitelijk dan wel wereldlijk- gaat ze kennelijk te ver. Ze vergeten echter dat je ergens in verdiepen en ergens in geloven twee verschillende zaken zijn.

Ik kan jullie verzekeren dat de beste journalist met de mond vol tanden stond die avond en misschien is het wel niet helemaal zijn schuld -aangezien zijn broodheren hem toch met een bepaalde opdracht op pad hadden gestuurd. En geen kopij betekent geen geld. Kennelijk ontbreekt het hem aan de durf en toewijding om zich in dit onderwerp vast te bijten. Tja, er is nogal wat achterstand in te halen. Het zal hem en anderen schijnbaar onmogelijk voorkomen dat je ondanks een drukke succesvolle (niet-wazige) carrière je nog de tijd en energie hebt om je hier oprecht over op te winden en zelfs je schaarse vrije tijd er in wilt steken om anderen bewust te maken. En dat ook nog onbezoldigd. Men redeneert kennelijk bij Trouw zeker ook nog vanuit de gedachte dat je met een knappe bankrekening niet links-sociaal zou kunnen stemmen, bijvoorbeeld. Hokjesdenken, zwart-wit, alsof de ontzuiling nooit heeft plaatsgevonden in dit Calvinistische land.

Zo lang er niet inhoudelijk en onderbouwd op onze vragen wordt ingegaan door de ingeslapen media, kunnen en moeten we “ze” niet serieus nemen. Het is niet aan hen om een embargo op dit soort nieuws te plaatsen of om als zelfcensurerende spamfilter voor het publiek op te treden. Ze onderschatten kennelijk het beoordelingsvermogen van de burgers omdat ze bang zijn dat zij niet de “enige juiste” conclusie kunnen trekken uit deze explosieve informatie. Alleen een dergelijke arrogante en neerbuigende houding verdient al een compleet wantrouwen jegens deze broodschrijvende lakeien.

Wij dagen bij deze IEDERE journalist of scepticus uit om in het openbaar deze discussie met ons aan te gaan. Wie heeft de ballen om een keer van achter die PC of koffietafel vandaan te komen en eens een echte open discussie aan te gaan?