Je vraagt je telkens weer af waar “ze” nu weer mee komen om de clusterfuck weer een tandje ranziger te maken. Hoe schaamteloos zouden “ze” dit keer in het gezicht van de internationale gemeenschap kotsen om vervolgens te vertellen dat het lekker smaakt en je alleen maar hoeft te slikken. Welnu, je hoeft vandaag niet verder te kijken dan de voorpagina’s van alle kranten met het ‘goede nieuws’ dat de oorlogsmisdadiger Karadzic opgepakt is. De Slachter van Bosnië is opgepakt nadat hij 12 jaar ongestoord heeft kunnen heeft kunnen vertoeven in Servië, dat onder de controle staat van de internationale gemeenschap. Zijn voormalige rechterhand Mladic struint nog immer in het Servische struweel rond, maar misschien dat die binnenkort ook in de kraag gevat wordt. Zo iemand zal natuurlijk wel moe zijn om 12 jaar lang van hot naar her in het gigantisch uitgestrekte Servië te moeten vluchten.
Vreugde alom, zou je zeggen. De man die samen met de brute Mladic rechtstreeks verantwoordelijk zou zijn voor ondermeer de genocide op tenminste 8.000 moslims tijdens het beleg van Srebrenica, onder auspiciën van de Nederlandse blauwhelmen onder leiding van een doodsbange Karremans. Welnu, dit monster is eindelijk gegrepen en zal binnenkort naar Den Haag overgevlogen worden om daar voor het Internationale Strafhof terecht te staan.
Maar zoals zoveel zaken tegenwoordig van toeval aan elkaar lijken te hangen, lijkt de arrestatie van de man die jarenlang uit de klauwen van de geallieerde troepen wist te blijven, meer op een goed getimede psy-op. Het feit dat deze man samen met Ratko Mladic zich ongehinderd in Servië kon ophouden zonder dat de toen zittende regering veel aanstalten maakte om hem op te sporen en uit te leveren, zorgde ervoor dat Brusssel een keihard njet liet horen als het ging om Servië toe te laten tot de EU. Sowieso was de zittende Servische regering een doorn in het oog van de voormalig geallieerde machten -met de VS voorop- omdat het ook de onafhankelijkheid betwistte van Kosovo. Kosovo, dat o zo belangrijke bruggehoofd in de Balkan dat met Camp Bondsteel een cruciale rol speelt in de olie- en grondstoffenbelangen van de Amerikanen. Nu de weerbarstige regering het veld heeft geruimd, staat de weg weer open om de invloedssfeer verder uit te breiden, maar daar is wel een zoenoffer voor nodig om de internationale gemeenschap gunstig te stemmen. En dat zoenoffer lijkt Karadzic nu te zijn.
Geen gebaar mooier dan dat de Servische regering haar goede kant toont door dit monster uit te leveren en zo het label van een weerbarstige bananenrepubliek af te werpen. Kosovo zal binnenkort ook gewoon geaccepteerd worden en de Amerikanen kunnen rustig hun fortificaties in de Balkan uitbreiden om zo de aanvoerlijnen van de Trans-Balkan route veilig te stellen, zeker nu de Russen hun positie steeds meer lijken op te eisen aan de andere zijde. Zo lijkt een plan dat ruim een decennium geleden in werking werd gezet zich netjes volgens plan uit te rollen: een soevereine staat binnenvallen met een lamme smoes (WMD / genocide / terrorisme / vul-hier-uw-misdaad-in), kapot bombarderen en traumatiseren, uit elkaar trekken en opdelen om vervolgens permanent te bezetten voor eigen gewin (olie / strategisch belang / grondstoffen / vul-hier-uw-verborgen-aganda-in). De dekmantels heten EU, internationaal ingrijpen, democratie en internationaal recht.
Ironisch genoeg wordt Karadzic aan het tribunaal uitgeleverd dat de Amerikanen nooit hebben willen erkennen, bang als ze zijn dat al hun presidenten en minsters na verstrijken van hun ambtstermijn in een Scheveningse gevangenis zeepjes mogen gaan rapen. Maar nu wordt het uitleveren van de Prins van het Kwaad door de Amerikaanse pers bejubeld als een grote stap richting betere tijden voor Servië, terwijl de Amerikaanse schaduwregering het zoveelste radertje in hun grote plan op z’n plaats ziet klikken. Zoals een goochelaar zijn linkerhand gebruikt om zijn publiek af te leiden om vervolgens een konijn uit zijn hoge hoed te toveren, zo komt men 12 jaar na dato opeens op de proppen met een man die door de hele internationale gemeenschap gezocht wordt in een land dat amper twee keer groter is dan Nederland. Abracadabra, de show is over, het publiek kan tevreden huiswaarts keren en rustig verder slapen. That’s all, folks!
Een pijpende stagaire bewaren ze voor andere lieden
Morgen weer?