Zapruder Inc.

Een week na de eerste aanvallen op Libië door Frankrijk, Engeland en de Verenigde Staten, is het doel van VN-resolutie 1973 bereikt. Tenminste, in het oosten van Libië. Er is een no-fly-zone boven het land, de opstandige Libische burgers (of zullen we maar gewoon van gewapende rebellen spreken?) hebben het offensief weer gevonden en de Afrikaanse Unie praat over vrede en de “overgangstijd”. Zoals Turkije praatte over vrede. En Venezuela, alleen daar woont Chavez en die is een beetje raar.

Maar zoals de oorlog tegen Libië ondanks vredesbeprekingen en aangeboden wapenstilstanden gewoon werd doorgezet, blijven de bommen gewoon vallen. Resolutie 1973, of de interpetatie van het document, verstoot nu officieel tegen de VN-carta die het partij nemen in een conflict verbiedt (een regel die meestal als eerste wordt gebroken). De burgerbevolking van Libië moet nog beter beschermd worden met raketten en bommen. Of gaat het dan toch om “regime change”? Natuurlijk. En de “burgerslachtoffers” door NATO-bommen legt Ghadaffi overigens hoogstpersoonlijk bij de bomkraters neer.

Wie beschermt de NATO nu eigenlijk in Libië?

Wat we nu weten, is dat de eerste tekenen van oppositie tegen Ghadaffi niet in Bengasi begonnen, maar in London. Daar werd door de National Conference of Libyan Opposition (NCLO) de eerste oproepen tot de “day of rage” op 17 februari twitter op gegooid. De rest....is history.

Nu is er de Interim Transitional National Council. De overgangsregering die al door Frankrijk is erkend als de legitieme opvolger van het Ghadaffi regime. Wie zijn deze mensen dan?

Meet Mahmud Jibril, Ghadaffi’s economische “planning” minister en voorzitter van de raad voor economische ontwikkeling. Jibril was voor de revolutie al onderdeel van het project “Libyan Vision”, een “democratiseringsgroep” (CIA). Check de website.

Voor de Amerikaans/Franse aanvallen op Libië mocht deze minister van Ghadaffi aantreden bij Clinton en Sarkozy. Met Jibril kan men zaken doen. Zie wikileaks-cables.

Next up: Mustafa Abdul-Jalil, voorzitter van de overgangsraad. Abdul-Jalil is de absoluut van schuld vrijgewassen minister van Justitie van Ghadaffi die voordat de spreekwoordelijk bom barstte, het schip verliet. Dat Abdul-Jalil niets van de misdaden van Ghadaffi zou weten, of hieraan heeft meegewerkt, valt moeilijk vol te houden. Toch is het deze man die nu wordt omarmd als spreekbuis van de “rebellen”.

In februari “verdwijnt” Ghadaffi’s minister van Binnenlandse Zaken uit Tripolis om in Bengasi weer boven water te komen. Abdulfattah Junis (weer een “clean” persoon) werkt zich snel op in de oppositie en is nu militair chef-staf van de rebellen en coordineert samen met de westerse legermachten.

Het is het topje van de ijsberg, en het zijn slechts de meest in het oog springenden personen, van de zogenaamde oppositie.

Dat zij inderdaad van handelen en zaken weten bewijst wel als op 19 maart eerst een Centrale Bank en de eerste “oppositionele olie-company” worden opgericht. En zich al gedragen als een nieuwe politiestaat.

Hoe lang wordt deze oorlog dus eigenlijk al voorbereid?

Syrië

Next up, is dus Syrië. Het heeft even geduurd maar nu zijn de protesten tegen het Saddad-regime in volle hevigheid losgebarsten. Zonder genade worden demonstranten neergeschoten, in verschillende steden. Pikant detail: de regering beweert dat de “opstand” wordt gecoordineerd en dat verschillende moskee’s gebruikt worden als wapendepot. Ook zouden duizenden sms-en zijn verstuurd naar Syrische mobiele telefoons, vanuit het buitenland, die oproepen tot opstand. Een pikant detail omdat Israël deze “sms-tactiek” ook in Libanon, aantoonbaar, heeft gebruikt.

Jemen

In het Arabische maar strategisch liggende armenhuis Jemen lijkt het erop dat de zetbaas Saleh toch zal vertrekken. Nu zelfs grote delen van het leger de president laat vallen, zijn er nu gesprekken met de “oppositie”. Waarbij dus opgemerkt moet worden dat de “oppositie” dus onder andere weer de overlopen ex-generaals van Saleh omvat. Jemen wordt vestzak-broekzak.

Egypte

Een truc die ook in Egypte wordt uitgehaald. Prima verkiezingen, maar nog steeds de noodtoestand en demonstreren en staken wordt gewoon keihard verboden in het land van Tahrir.

Irak

Dat er ook in Irak geprotesteerd wordt, mogen we kennelijk niet weten. In Koerdistan zijn de meest hevige protesten, met ook deze week weer duizenden mensen op straat. De martelgevangenis in de “groene zone” “Camp Honour” gaat overigens dicht.

.......terwijl in Bahrain de opstand bijna bedwongen is.

Euro

Het spel loopt als een klok. Iedere keer als Europa bij elkaar komt om te praten over de Euro, slaan de rating-agenturen toe. Deze week was het Portugal dat uit de gratie viel bij de cijfer-wiggellaars en kon de Spaanse (failliete) banksector met lagere waardering rekenen. De Euro krijgt dus ook na 2013 een “reddingsscherm”, een permanente pot geld waarmee hoogverschuldigde Eurolanden zich verder in de schulden kunnen steken. Dit keer moet er werkelijk “cash” van de Euro-staten komen, naast de gebruikelijk garantiesommen. En.....en dit is revolutionair, houders van Euro-staatsobligaties kunnen, misschien, een deel van hun investering kwijtraken op staatsschuld dat na 2013 is gekocht. Alles voor 2013 wordt gedekt door het “reddingsscherm”. Kortom, Europa bailt haar eigen oude staatsschuld uit.

Tegenprestatie zijn de zogenaamde “spaarpakketten” deze keer gekoppeld aan “loonmaatregelen”. Kortom, na Duitsland gaat nu iedereen aan sociaal- en loondumping doen. 

Plus......de ECB gaat weer enorm veel Euro’s bijdrukken. Hoor je dat? Dat is je maag die nu al knort.......

Deze week maar eens kijken wel “axis of evil” land te maken gaat krijgen met een “spontane” revolutie brought to you by...... . Of komt er weer wat meer actie in Europa......