Het is burgeroorlog in Bengasi. Na maanden van bombarderen en het “internationaal” erkennen van de Libische “overgangsraad” als legitieme regering lijkt de Libische “oppositie” te versplinteren. De revolutie (met “a little help from my (French, British and American) friends") eet haar kinderen op. Zo werd Ghadaffi’s ex-minister van Binnenlandse Zaken (maar pro-liberalisering, dus goed) en tevens commandant van de “rebellen” Abdel Fattah Yunis opeens vermoord. Groot verlies van de oprechte revolutionairen in Bengasi daar nu voor de losjes opererende rebellen duidelijk is wie de baas in de pikorde is: de uit overlopers uit de Ghadaffi-regering en vanuit de USA ingevolgen ex-pats genaamd “overgangsraad”. Prima dat die gasten miljoenen toegeschoven krijgen van het westen (goed voor de contacten in het post-Ghadaffi Libië) maar de verschillende Libische stammen willen wel hun autonomie behouden. Zo werd de in Bengasi opduikende “vijfde kolone” van Ghadaffi door verschillende stammen met rust gelaten. De woordvoerders van de “opstandelingen” worden opeens duidelijk nerveus. En agressief. Net als de NATO.
Uiteindelijk was het dus toch allemaal politiek theater. Een hollywood-productie met Obama als regisseur en de verschillende kopstukken van de republikeinse en democratische partijen als de muppetshow zonder Kermit de Kikker. Verkiezingsdrama op hoog niveau, en te voorspelbaar. “Poe, nou dat had nu niemand verwacht. Gelukkig hebben die Amerikanen nog op de valreep een akkoord om nog meer schulden te maken.” Niet dat er inhoudelijk echt iets is gebeurd, of te melden valt. Geplande “besparingen” worden netjes uitgesteld tot na het verkiezingsjaar 2012. De rijken in de USA kunnen vrolijk verder slapen zonder belasting te betalen en uiteindelijk kan iedere regering die in de toekomst eventueel de plannen van Obama & Co. moet uitvoeren de ideetjes van tafel vegen.
Wat blijft is een verhoging van de schuld-Mount Everest van de Verenigde Staten, een nieuwe creditcard. Voor de rest is het spel in Washington het grootste non-event van 2011 tot nu toe.
Behalve dat de Chinezen de VS downgraden.
Syrië
Het is burgeroorlog in Syrië. Met hernieuwde militaire bewegingen rond de stad Hama, waar demonstranten, milities en leger met elkaar slaags zijn geraakt, lijkt een nieuw dieptepunt in de strijd om de macht in Syrië te zijn bereikt. De Syrische regering beweert de stad te willen ontzetten van militante groepen die de strategische invalswegen naar het gebied hebben overgenomen. De oppositie meldt daarentegen dat deze milities door het Assad-regime worden ingezet om de protesten te breken. Wat ook de waarheid is, feit blijft dat de strijd in het land niet alleen een kwestie is van een “democratiseringsbeweging” vs. autoritair regime, maar een bloedig kat-en-muis spel tussen verschillende groepen met allerlei belangen. Daarbij is voor de gevreesde muslim brotherhood de belangrijkste oppositiegroep in Syrië (los van de ex-pats in London en Libanon), inclusief milities. Ironisch genoeg wordt nu juist deze oppositie door het westen gesteund (zie de inmenging van Amerikaanse en Franse diplomaten in het land zelf), terwijl de islamisten in andere landen (zie Egypte) als een bedreiging worden gezien.
Om de druk op de regering Assad op te voeren, heeft de EU maar weer een ronde sancties aangekondigd.
Jemen
Jemen wordt langzaam Obama’s vierde (of vijfde, wanneer Somalië wordt meegeteld) warme oorlog. Drones doen het vuile werk voor het Jemenitische regime die ondanks een weggelopen president en aanhoudende protesten nog altijd paraat is (en klaarblijkelijk ondersteund wordt door het westen).
Irak
Israël
De Arabische revolutie is in Israël aangekomen.
Egypte
......terwijl de revolutie in Egypte langzaam doodbloedt.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Het ESM-paard staat binnen
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld