Zapruder Inc.

Nou, Frau Merkel, het is aan u. Bent u slechts aan het schaduwboksen, om het Duitse electoraat niet al te zeer tegen de haren in te strijken, en gaat u, na zorgvuldig het genoemde electoraat daarop te hebben voorbereid, akkoord met het bijdrukken van Euro’s, het monitiseren van schuld. Of houdt Duitsland de poot stijf, en heeft het zoveel invloed om uiteindelijk Brussel tot de neofeodale überlord van ons allen te maken, inclusief de optie om landen uit de Euro te gooien (de controlled default)?

In het slotstuk van het Griekse drama “Euro” draait het vooral om macht. Gaat de geldpers aan en blaast de munt zichzelf en de Europese Centrale Bank op om zombie-banken te redden (de ECB is geen Amerikaanse FED, de Euro wordt niet als de dollar gedekt door internationale handel in grondstoffen en het machtigste leger dat deze planeet ooit heeft gezien) en wordt de “vampire squid” Goldman Sachs de overlord van Europa? Of Duitsland wil of niet, de ECB houdt op dit moment Spanje en Italië in leven. De kapitaalvlucht uit Europa is ongekend (zelfs Nederlandse pensioenfondsen, om nog iets van geld over te houden, dumpen massaal Europees papier) en de “redding”, de super-CDO EFSF, bleek niets anders dan dom propaganda-geouwehoer van politici in de hoop de “markt” voor de gek te houden. De Euro dreigt niet eens de kerst te halen.

Enter Duitsland. Het economische powerhouse van Europa weigert (tot nu toe) mee te werken aan inflatoire zelfmoordpogingen. Duitsland rekent nog. De grootverdiener aan de Euro (export-overschot, met zeer lage loonkosten) wil het project dat zoveel aandeelhouderswaarde heeft gebracht nog niet opgeven. Omgeslagen ziet de schuldsituatie in de Eurozone er veel beter uit als in Engeland, Amerika of Japan. De kredietcrisis van 2007/2008 heeft door het overhevelen bankschuld door derivaten-gokkerij richting de overheden veel overheidshuishoudingen aan het kraken gebracht, maar daar tegenover staat de kans om wellicht iets van de miljarden terug te verdienen via belasting op de handel in financiële producten (Duitse wens) en de winsten uit de door Europa opgelegde “bezuinigingen” in de verschillende lidstaten (de shock). Bovendien is een consolidatie van macht in het Brusselse geen slecht idee zolang die macht vooral opkomt voor de belangen van het Duitse kapitaal. 

Iran

“Diep bezorgd” is de VN-atoomwaakhond IAEA volgens een ingebrachte resolutie over de mogelijke militaire toepassing van Iran’s atoomprogramma. Hoewel de argumenten van de organisatie voor deze “bezorgdheid” aan alle kanten worden ontmaskerd als politiek ingegeven onzin, zoals al jaren de berichtgeving over de vermeende Iraanse bom met zes korrels zout gegeten kan worden, lijken China en Rusland vooralsnog de schouders te sluiten met de Verenigde Staten in hun opstelling rond de IAEA en de zogenaamde “contactgroep” van zes (Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, VS, Rusland, China). Dat de resolutie niet oproept tot sancties tegen Teheran of een verzameling van de Veiligheidsraad wordt algemeen gezien als “compromis” aan de beide landen.

Uit Iran klinkt nog een dankwoord aan de IAEA: fijn dat nu de namen van onze nucleaire wetenschappers openbaar zijn en de Mossad en CIA verder kunnen werken aan hun dodenlijstjes.

Syrië

Langzaam maar zeker beweegt de situatie in Syrië zich richting een totale burgeroorlog. Iets wat de Russische minister van Buitelandse Zaken Serge Lavrov onderstreept. “Het buitenland verslechtert de siuatie in Syrië”, noteerde de minister na een topontmoeting met de EU-chef voor buitenlandpolitiek Catherine Ashton. “De Arabische Liga moet haar invloed gebruiken om alle partijen te dwingen het geweld te stoppen. Noch de Liga, noch de westerse staten mogen slechts de Syrische president Assas voor het geweld verantwoordelijk houden.” Een dialoog beginnen met het regime, met als voorwaarde dat het regime is gevallen, is volkomen nutteloos.

Ook de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Clinton ziet de situatie in Syrië escaleren maar ziet vooral het Assad-regime als hoofddader. De beide politici zijn met name geshockt door de brutale aanvallen van het zogenaamde “vrije Syrische leger” op posten van de geheime dienst in Damascus. Niemand weet precies wie dit “vrije leger” zijn, al wordt aangenomen dat dit deserteurs zijn uit het regulaire Syrische leger.

Niet alleen is Syrië ondertussen uit de Arabische Liga gegooid, het land kan nu ook rekenen op nieuwe, door het westen ingebrachte, resoluties van de VN-veiligheidsraad waarin het geweld wordt veroordeeld en, belangrijker, tot bescherming van de burgers van Syrië wordt opgeroepen. Geruchten doen de ronde dat Turkije en Jordanië al zogenaamde “save havens” willen openen op Syrische grondgebied waarin burgers onder dekking van het Turkse of Jordaanse leger bescherming kunnen zoeken. Frankrijk en Engeland zoeken ondertussen contact met de “Syrische oppositie”, al verklaart dit stuk van The Independent tegenstrijdig dat “de oppositie zich moet organiseren en een beleid uitstippelen”.

Rusland, dat na de “les” van Libië alle “resonibility to protect” resoluties van de VN dreigt af te schieten, stuurt al oorlogsbodems richting Syrische havens. 

Rusland

Zonder de Verenigde Staten en de NATO werkelijk te noemen, waarschuwt de Russische chef van staven voor een mogelijke atoomoorlog als gevolg van “instabiliteit” in de regionen rond de zogenaamde Russische “onderbuik”. Nikolai Makarov ziet vooral de agressieve houding van de Baltische staten richting Rusland en het mogelijk toetreden van de Oekraïne en Georgië tot de NATO als problematisch maar wijst ook op de situatie in Afghanistan en Pakistan en zelf de mogelijke aanval tegen Iran (of lees: het domino-effect van Libië, via Syrië richting Teheran). In bepaalde situaties kan Rusland zich niet meer militair terughouden schetst Makarov. Dat terwijl Rusland sinds een aantal jaren haar nucleaire doctrine heeft aangepast voor een zogenaamde “pre-emptive” nucleaire slag (de oude Sovjet doctrine is altijd op verdediging gebaseerd geweest). Hiermee spiegelt het Russische leger de strategie van de Verenigde Staten en de NATO, die al langer een “nucleaire eerst-slag” in hun arsenaal hebben.

Libië

Dat is een verrassing: een Amerikaan komt aan het hoofd van de niet gekozen Libische regering. Ghadaffi-zoon Saif Al Islam is nu, minus een paar vingers, ook gevangen genommen door Libische rebellen.

Somalië/Kenia

Het Keniaanse offensief in Somalië is compleet vastgelopen. Weken na de inval zijn zelfs niet de meest voor de hand liggende doelen bereikt en is het Keniaanse leger vastgelopen in de modder (regenseizoen, briljante timing voor een offensief). Dus kijkt het land nu naar haar broodmeesters voor wie zij de huurlingenopdracht uitvoert. Zo sluit Kenia een pact met Israël voor militaire samenwerking. De Verenigde Staten mogen beter hun best doen om informatie over de situatie in Somalië te leveren.

Synthetisch terreur

Dat vrijwel ieder “terreur-complot” in de Verenigde Staten wordt “opgezet” door de FBI begint op meer en meer kritiek te stoten. In duitsland blijkt de binnenlandse veiligheidsdienst wel erg nauw samen te werken met moordlustige neonazi’s. Zozeer, dat het hele nazi-gebeuren eruit begint te zien als een speeltje van de Duitse staat. 

USA vs China

Een nieuw supersonisch wapen en militaire basissen in Australië: de VS bereiden zich voor op confrontatie met China in de achtertuin van het land. De geluiden uit Washington beginnen bijzonder agressief te worden. 

Mumia Abu-Jamal week 46

En bromsnor: