Zapruder Inc.

Het probleem met het opdoeken van Guantanamo: wat te doen met de gevangenen? Van 50 man staat vast dat zij onschuldig zijn, voor een verdere 150 staat onschuld zo goed als zeker vast. De rest zou in de Verenigde Staten berecht kunnen worden maar door hun status als “niet staatsgebonden combattant” een moeilijke zaak. Maar wat te doen met de 200 onschuldigen? Landen staan niet bepaald in een rij om deze mensen op te vangen. Zelfs niet de landen die hebben meegewerkt aan de buitenwettelijke activiteiten van de Amerikanen.

Hiermee lijkt het westen, dat eeuwig de mond vol heeft over mensenrechten, wederom met de spreekwoordelijke “twee maten” te meten en zal waarschijnlijk stilletjes worden gehoopt dat met Obama en de symbolische sluiting van Guantanamo de “martelkritiek” zal overwaaien. Stilzwijgen wat we hebben gedaan. Het lukt om de humanitaire ramp in Gaza uit het internationale spotlicht te houden. Het lukt zelfs om de ellende in Somalië structureel stil te zwijgen en vooral met het “piratenprobleem” de kranten te vullen. Hell, half Afghanistan verrekt van de honger en de Taliban heeft de zaak daar weer stevig in handen. Zelfs dat kan uit het nieuws worden gehouden.

Afghanistan

2008 lijkt een onwaarschijnlijk succesvol jaar te worden voor de Taliban en gelieerde groepen in hun strijd in Afghanistan. Voor de radicalen lijkt de weg naar een politieke comeback in het land wijd open, de NATO-troepen staan meer onder druk dan ooit, 72% van het land is hun handen en de strategie van het aanvallen van de bevoorradingslijnen van het bondgenootschap blijkt uiterst succesvol (daarover zo meer).

De stille Talibanleider Mullah Omar laat daarom iets van zich horen. De eerste voelsprieten voor vrede zijn al uitgezet door de Afghaanse president Karzai en Saudi Arabië, nu is het aan de Taliban om de kaarten op tafel te leggen. Omar komt met een zeven puntenplan. Speerpunten: een schema voor de aftocht van de NATO-troepen en vervanging van deze westerse macht door eenheden uit Arabische en moslimlanden. Omar lijkt hiermee in te spelen op het Amerikaanse voornemen om 30.000 extra troepen in Afghanistan in te zetten.

Great Game

Nu de aanvoer van bevoorrading voor de NATO troepen door Pakistan uiterst onzeker is geworden, is de Verenigde Staten naarstig op zoek naar alternatieven. Rusland en Iran zijn vanuit het Amerikaanse perspectief uitgesloten. De weg naar Afghanistan ligt in het Kaspische Zee gebied. En daar lijken de VS succes te boeken.

Deze week tekenden de VS met zowel de Oekraine als Georgië militaire samenwerkingspacten en weet zo stevig voet in de Russische onderbuik te zetten. Verder onderhandelingen lopen nog met andere Kaspische landen. Rusland, dat de expansie van Amerikaanse invloed in eigen regio met ledenogen aanziet (onthoud: de Georgische oorlog is gestart met een goedkeurend knikje vanuit Washington), pareert meteen. Het dreigt S-300 luchtafweer wapensystemen aan Iran te leveren. Een hoog geavanceerd systeem dat een mogelijke luchtaanval door de VS of Israël zeer bemoeilijken zal. 

Economische onlusten

In de Verenigde Staten worden economische onlusten en rellen verwacht. In Arizona bereidt de politie zich voor en een rapport van de US Army War College spreekt over het mogelijk inzetten van het Amerikaanse leger in het binnenland (wat, als het niet de nationale garde van een staat is, is verboden). Ook in Europa lijkt het langzaam los te gaan en wordt het voorbeeld van Griekenland hier-en-daar al gevolgd.

Mumbai

De terreuraanslagen in Mumbai zijn officieel een “conspiracy theory” geworden. Met de verklaringen van de Indische minister voor Minderheden, A R Antulay, die vraagtekens zet bij de dood van hoofd anti-terreur Hemant Karkare, lijkt de weg open naar een nieuwe lezing (zie maandagmorgen briefing week 48). Karkare ontdekte dat radicale hindoe groepen achter eerdere bomaanslagen op Indische bodem zaten. De “twist”: de groep deed zich voor als moslims. Ook de officiële lezing van de gebeurtenissen beginnen, per ongeluk, te wijzen naar de betrokkenheid van “andere belanghebbenden” in de aanslagen. De hoofdverdachte Dawood Ibrahim, Indisch “drugskoning” beschermd door Pakistan, blijkt interessante vrienden erop na te houden. Met name de vorige week in India gearresteerde Hassan Ali Khan (wegens fraude) die met Ibrahim een bruikbare pion is in een web van drugssmokkel, terroristensmokkel en andere buitenwettelijke activiteiten. Soms in opdracht. De beide heren brengen opeens de ISI, CIA, Saudi Arabië en de van Iran-Contra bekende Adnan Khashoggi samen. Overigens heeft de FBI, na ondervraging van de enige overlevende terrorist Ajmal Amir Kasab, conclusies getrokken dat de ISI niet bij de aanslagen betrokken is.

De twijfel over de herkomst van Kasab, waarvan geruchten gaan dat hij door de Indische geheime dienst is opgepakt in Nepal en gebruikt als “stooge”, maakt dat de Nepalese ambassadeur in Pakistan officieel moet verklaren dat Kasab niet in Nepal is opgepakt (ipv in Mumbai).

Pakistan/India

India zegt ondertussen “onweerlegbaar” bewijs te hebben tegen de daders van de aanslagen in Mumbai en roept Pakistan op “niet langer in ontkenning te leven”. India houdt de groepen Lashkar-i-Taiba, Jamat-ud-Dawa en anderen voor de terreurdaad verantwoordelijk. Pakistan heeft vorige week al enkele leiders van Jamat-al-Dawa opgepakt maar wacht nog op bewijsmateriaal van India. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rice voegt zich in het koor tegen Pakistan en roept het land op stevig op te treden tegen terreurgroepen. Al zal de Verenigde Staten wel meer militaire steun aan het land geven.

De “private” Amerikaanse inlichtingendienst Stratfor roept dat India gereed staat om doelen in Kashmir aan te vallen als Pakistan niets doet tegen radicale groepen. India ontkent. Al gaat het land wel een poging doen Pakistan officieel als “terreurstaat” aangemerkt te krijgen.

Irak

De coup die geen coup was. 35 hooggeplaatste Irakese officials worden van hun bed gelicht omdat, zo gaat de conspiracy theory, zij van plan zouden zijn geweest het ministerie van Binnenlandse Zaken op te blazen waarna het leger de regering uit functie zou zetten. De 35 blijken echter al te zijn vrijgelaten maar de geruchten houden aan. Waren de officieren gelinkt aan de Amerikanen? Of zijn het “scapegoats”, onbruikbaar en nu onder druk gezet , indien de besprekingen over het SOFA-pact zouden stranden? Pikant zijn de arrestaties, een maand voor de provinciale verkiezingen, wel. De zaak lijkt daarmee eigenlijk een intern “machtsspel” te zijn.

De Britten weg. De Amerikanen een SOFA onder de arm. Bush optimistisch. Nieuws uit Irak: 0. Is de oorlog dan afgelopen? Nee. Verre van. De fragiele regeringscoalitie, de etnische zuiveringen, de Amerikaanse of Iraanse loyaliteiten, het land blijft een kruidvat. Overigens maken de Amerikaanse troepen zich nu al op om zich totaal niet aan de afspraken het het SOFA verdrag te houden. De afspraken zijn, in het gunstigste geval, een beperking van wat de Amerikanen kunnen doen in Irak.

Een nieuwe held is geboren: Muntazer al-Zaidi, de journalist die president Bush met schoenen bekogelde en hiermee het afsluitende beeld voor de Amerikaanse president en Irak voor eeuwig in de geschiedenisboeken schreef. Overal in het Midden Oosten vind het “schoenenprotest” navolging. In Irak zelf worden Amerikaanse troepen met schoenen bekogeld, in London zwaaien demonstranten schoenen naar de Amerikaanse ambassade, in de Verenigde Staten wordt opgeroepen tot een “schoenprotest” en in Palestina worden schoenen richting de Israëlische bezetter gegooid. 

al-Zaidi blijkt overigens wel degelijk mishandeld te zijn.

Irak Onderzoek

Het is bijna een ritueel. Een, twee keer per jaar duikt het “onderzoek naar de Nederlandse steun aan de oorlog in Irak” weer op in verschillende politieke agenda’s. Wouter “niets aan de hand” Bos, op vleugels van stijgende populariteit, haalt het onderwerp weer eens uit de kast. De PVDA wil (waarschijnlijk, we weten het natuurlijk niet met de PVDA) een onderzoek na de volgende verkiezingen. Na vijf jaar van een verschrikkelijk lakse houding van de partij in de kwestie “onderzoek” een verschrikkelijk doorzichtig “puntjes scoren”. Bos wordt deze dagen bijgevallen door de oud generaal Courzy (PVDA??) die een oude koe uit de sloot haalt over de “meer genuanceerde analyse” door de MIVD over de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein. Iets dat al in 2007 door het NRC naar buiten werd gebracht. Balkenende negeerde de nuancering en bleef op de (ongeloofwaardige) Engels/Amerikaanse lijn. Meer pijnlijk dan de uitlatingen van Courzy: het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden concludeert dat de regering Bush moedwillig het “uranium” verhaal heeft opgeblazen en misbruikt. Overigens opvallend dat medewerkers van de “overgangsploeg” van Obama al de “good cop” rol aan het spelen zijn. 

Balkenende is niet de enige die achtervolgd blijft door de oorlog. Zijn collega Brown in het Verenigd Koninkrijk sluit voorlopig onderzoek naar de Irakoorlog ook uit. In het Britse geval zou het een volledige analyse worden van de inval. De Britten trekken zich in 2009 volledig terug uit het land. 

Verkiezingsfraude USA 2004

Wederom sterft een persoon betrokken bij e-voting onder verdachte omstandigheden. Er is ondertussen zelfs een “deathlist” opgesteld. De persoon in kwestie: Michael Connell. Connell was betrokken bij de verschillende “niet-werkende” stemcomputers in 2000 en werd in 2004 in Ohio aangesteld door de wegens stemfraude aangeklaagde Kenneth Blackwell om een “stemtellingsprogramma” te leiden. De data werd vervolgens gerouted naar servers van het bedrijf SmartTech, een met de republikeinse partij “verbonden”onderneming. Zoals bekend werd de democratisch presidentskandidaat John Kerry als winnaar van de 2004 verkiezingen uitgeroepen, maar bleek later toch de “swingstate”Ohio te hebben verloren. Connell kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk. Hij vloog in een eenmansvliegtuigje.