Zapruder Inc.

Het Verdrag van Lissabon, het voorlopige sluitstuk van de neoliberale Europese droom, is nog geen jaar van kracht en Europa brand. De Euro, de gemeenschappelijke munt van een grootdeel van de lidstaten, wordt voortdurend aangevallen door de markt. Wat begon met het twijfelen aan de kredietwaardigheid van het door grootbanken als Goldman Sachs ingerommelde Griekenland (met in eerste instantie een weigerachtige houding ten opzichte van een “redding” bij overige Europese landen), is nu een veenbrand dat schuldzwakke staten een-voor-een op de knieën dwingt. De aanval van het speculatieve kapitaal op de Euro resulteert uiteindelijk in een “permant-bailout” voor de houders van Europees staatsschuld, en het opkopen van staatsschuld door de Europese Centrale Bank (waarbij de miljardenvraag is: van welke marktpartijen?).

De bailout gaat hand-in-hand met rigide spaarmaatregelen, veelal ten kostte van de jaren met moeite opgebouwde sociaalstaat, in vrijwel alle Europese landen. De golf van banknationaliseringen en “normale” bank-bailouts hebben Europese staatstekorten met tientallen procenten doen oplopen. De belastingbetaler betaalt voor het gelag genaamd “kredietcrisis”. Tel daarbij op de door de crisis veroorzaakte werkloosheid, loon-dumping en het liberaliseren van de arbeidsmarkt en import van arbeid uit het ultra-goedkope oostblok van Europa. Als vervolgens in Engeland en Italië studiekosten worden verhoogd, of in vrijwel geheel Europa de pensioensgerechtigde leeftijd, begint het kruitvat te roken. 

Maar terwijl betonmixers tegen parlementsgebouwen worden aangereden of molotov-cocktails in politiecordons verdwijnen, wordt er ijverig gewerkt aan meer politiebevoegdheden, meer bevoegdheden voor het opvragen van persoonlijke informatie, binnenlandse inzet van leger, meer data-uitwisseling tussen staten. In 2010 was er wederom terreuralarm en dit jaar via de post. Eerst was er het “snelst-veranderende-versie-van-een-terreurplot” UPC/FED-Ex, whatever bomplot, waarbij bompakketjes geadresseerd aan Amerikaanse synagogen vanuit Jemen werden opgestuurd. Er was het “proefbompakket” in een Duits vliegtuig (nooit meer wat van gehoord) en de overal opduikende bombrieven van linkse anarchisten. Gevolg: nieuwe wetten, nieuwe maatregelen in het luchtverkeer en zelfs para-militairen in het straatbeeld (Duitsland, toevallig gelijktijdig met de parlementsstemming voor het spaarpakket). 

Islamisten en anarchisten haten “na eenmaal onze vrijheden”, en daarom moeten we allemaal een stukje, en nog een stukje, van onze vrijheden inleveren. En geld, en welvaart. En jongens en meisjes die moeten vechten in Afghanistan voor onze vrijheid. Nu al negen jaar lang met nog geen zicht op een aftocht, of overwinning. Al zijn de illegale drone-aanvallen op Pakistan een doorslaand succes, en zal de nu echt, echt, echt, binnenkort aangelegde TAPI-gaspijplijn voor vrede en stabiliteit in de regio zorgen.

Zoals in schoolvoorbeeld Irak, waar dit jaar de “laatste” Amerikaanse troepen vertrokken, op 50.000 man plus huurlingenleger na dan. Die gaan nooit meer weg. Maar Irak is gezuiverd en stabiel al duurt het erg lang voortdat het land de (gewenste) regering krijgt. Niet alleen vertrokken er eindelijk een hoop Amerikanen uit het land, ook werden de door de VN-ingesteld boycotmaatregelen die al 20 jaar van kracht zijn voor een groot deel opgeheven. Alleen de regels ten aanzien van de zelfbeschikking van olie blijven uiteraard van kracht.

Ten aanzien van Irak hield Obama dus deels zijn woord. Maar zoals in Europa nu woedde heerst, zo heerst in de Verenigde Staten teleurstelling. De dagen van “change” en “hope” zijn voorbij en Obama blijkt voor de meeste Amerikanen niets meer als Bush-light. Gezondheidszorg voor iedereen (ondertussen al geblokt) maar vooral voor de verzekeraars en pharma-industrie, legaliseren van het “illegal-wiretapping”, de internet “killswitch”, Afghanistan, Pakistan, Jemen, militarisering van Haiti, Guantanamo-Bay, de presidentiële crisisbevoegdheden van Bush, Magnus Carta, mega-wetten voor Amerikaanse biocorporations, belastingvoordelen voor de rijken en vooral BP. Heel veel Britisch Petrol, de campagne-kas vullers die Obama keer-op-keer weer in bescherming nam voor de olielek, en de daarop volgende chemie-sproeierij, in de Golf van Mexico. 

Van de Amerikaanse Centrale Bank FED kwamen voornamelijk heel veel dollars. QE2, quantative easing II, een nieuwe “bailout” voor de banken en bij gratis dollars af te halen bij directeur Ben Bernake. Diezelfde FED bleek ook nog eens voor miljarden en miljarden aan waardeloze derivaten van grootbanken te hebben opgekocht. Zelfs de RABO-bank lag bij de FED even aan de geldkraan.

Tot irritatie van de Chinezen die niet alleen de waarde van hun dollars zien dalen, maar het gratis geld van Bernake ook nog eens wereldwijd de prijzen van goederen met echte waarde omhoog drijven. De Amerikanen zijn weer boos op de Chinezen omdat zij nog altijd weigeren de wisselkoers van de yuan los te laten. Prompt moeten twisten over eilandjes in internationale wateren in de Chinese Zee worden “geinternationaliseerd” volgens de Amerikanen en wordt er met Zuid Korea driftig militair geoefend. Al oefent Zuid Korea zelf ook driftig met zichzelf wat weer boze reacties van broertje Noord Korea uitlokt.

China sluit daarom maar non-dollar handelsakkoorden met Rusland en maakt handig gebruikt van het “reddingsscherm” voor de Euro en koopt Griekse staatsschuld.

Of investeert in Iran, al is dat wederom lastiger geworden. Hoewel niemand zich eigenlijk iets van de sancties aantrekt, ligt Iran nog steeds op de VN-pijnbank vanwege haar nucleaire reactor. Of beter, de installatie voor verrijking van uranium. Leek er bijna een doorbraak te komen aan het Iraanse front, door een deal met Brazilië en Turkije, blijken de westerse landen niet tevreden en zal er werderom worden gepraat met Iran over uranium en, eventueel, atoombommenbouwen. “Iemand” moet hebben gedacht dat de tijd van praten voorbij was, en ontwierp Stuxnet, de via usb-stick bewegende worm gericht op hoogwaardige technologie van Siemens. Toevallig de apparatuur waar Iran’s kernreactor op draait. Stuxnet leidde tot wereldwijd problemen met Siemens hardware.

Iran duikt ook opvallend vaak op in de eerst 1% van de door wikileaks vrijgegeven en door de massamedia zorgvuldig gefilterde “ambassy-cables”. 250.000 documenten verzonden door Amerikaanse ambassades, wereldwijd, naar het Amerikaanse State Department. Prompt blijkt het “westen” niet meer zo vrij en wordt een heksenjacht geopend op wikileaks kopman Julian Assange, en fondsen naar wikileaks zelf afgesneden door creditcardmaatschappijen en electronische betaaldiensten. Was in Europa en de Verenigde Staten sowieso de oorlog met het vrije internet begonnen via three-strikes-you’re-out wetgeving, black-listing, “kiddy-porn” censuur en de ondemocratische verhandelde copyright wetgeving ACTA, met de wikileaks “lek” lijken de maatregelen naar een volledige doorzichtig en gecontroleerd internet in de overdrive te zijn geraakt.

Zo zijn we nu dus 2011. Meer oorlog, meer bailouts, meer sparen, meer staatsrepressie, meer opstand, meer regels. Goede voornemens? Nuh....ach, misschien een. Als het oproepen tot een bankrun toch wordt verboden, kan je altijd nog zilver kopen. Buy Silver, Crash JP Morgan.