Zapruder Inc.

Wat begon als een golf van protest en opstanden vanwege exploderende voedselprijzen is nu een andere verhaallijn, voor het westen, waarin het omverwerpen van dictators in Noord Afrika en het Midden Oosten mogelijk de extremisten aan de macht zal brengen. De moslim extremisten, welteverstaan. Een Iran redux, nu soennietisch, en in landen die al jaren geregeerd werden door despoten die zorgden voor een prettige stabiliteit. Voor investeringen en geo-strategische belangen.

Protesten en massademonstraties voor sociale gerechtigheid en tegen corruptie en elite-politiek verkopen nu eenmaal niet lekker, zeker in een tijd waarin de neoliberale sloophamer ook het westerse thuisfront onder handen neemt. Tel hierbij op de jarenlange westerse steun aan dictatoren en de dikke winsten uit de sweat-shops en killing (oil)fields, en wat in Afrika gebeurt begint serieus pijnlijk te worden voor “onze” zittende macht.

Natuurlijk moet er een overgang worden gevonden, en natuurlijk moet die overgang vredig verlopen, maar het probleem is dat (zoals de Verenigde Staten het spel voorspelbaar speelt) de kaarten weer op de oude macht worden gezet. Zowel in Tunesië als in Egypte is er voorlopig geen “overgang”. Feitelijk machthebber in Egypte is de vice-president Suleiman, made-in-the-usa en ook nog eens een van de hoofdverantwoordelijken van de misstanden van het Mubarak-regime. Een man die door de mensen op het Tahrir plein nooit geaccepteerd zal worden als bruggenbouwer. In Tunesië gaan de protesten ook gewoon door terwijl daar de “overgangsregering” met open armen door de internationale gemeenschap (wat dat ook mag zijn) werd verwelkomd. “Niet inmengen” luidt het credo in Brussel en Washington maar wordt er achter de schermen alles aan gedaan om te zorgen dat er niets verandert. Met alle gevolgen voor de geloofwaardigheid van genoemde Brussel en Washington van dien. Suleiman is een misdadiger, niet de nieuwe man voor Egypte.

Ondertussen worden in de (mainstream) media pagina na nieuwsitem besteed aan het fenomeen moslim brotherhood en de mogelijkheid dat Egypte “valt” aan islamisten. Naast het feit dat “de islamisten” maar een klein breukdeel van het electoraat uitmaken, gaat deze discussie compleet voorbij aan de essentie van de opstand tegen Mubarak. Een essentie die ook toevallig nog eens een belangrijke rol speelt bij “radicalisering” maar vreemd genoeg altijd buiten de discussie wordt gehouden (extremisten “haten namelijk onze vrijheid”, gewoon omdat het kan): sociale ongerechtigheid.

Ja, Iran viel uiteindelijk (1979) door een bondgenootschap van verschillende maatschappelijke groeperingen en de extremisten zijn er met de revolutie vandoor gegaan. Maar Iran is Iran en Egypte weer een heel ander land. De kans op een mullahstaat aan de Nijl is zeer klein, daarbij opgemerkt dat zelfs daar gradaties zijn te maken. “Wij” verdedigen immers de islamitische republiek Afghanistan ook. 

Dat nu extreem de Bin Laden-kaart wordt gespeeld door politici en media wordt door niets anders ingegeven dan onmacht. En Israël. Het kleine, machtige land heeft opeens een stabiele buurmand verloren met gevolgen voor bijvoorbeeld het afgrendelen van de Gazastrook. Of de Israëlische politiek ten aanzien van de Palestijnen in het algemeen. Het is Israël dat om het hardst schreeuwt dat de moslim-horden aan de poort kloppen (en wordt ElBaradei weer als pro-Iran gezien omdat hij bij de IAEA “Iran’s kernwapenprogramma verborgen heeft gehouden”???).

Mubarak zit nog steeds op zijn troon terwijl het land door Suleiman wordt geregeerd en de Amerikanen het Egyptische leger aan de leiband hebben gelegd. Het heeft er alle schijn van (tenzij hij echt niet mag gaan) dat hij lijdt aan het syndroom van zo vele gevallen dictatoren. De realiteitszin totaal verloren. Maar Mubarak is niet alleen. Ook in Brussel, Washingon en Tel Aviv is nog niet aangekomen wat er gaande is. 

.....dus zijn de eerst vliegdekschepen onderweg naar Egypte.

Verder protest

Jordanië, Syrië, Jemen, Irak en...............Servië!

Opvallend: de Irakese nieuwe Saddam premier Maliki heeft nu al aangekondigd dat hij vertrekt in 2014.

Wit Rusland

Despoten die niet in “ons” kamp zitten krijgen wel de “democratie” knuppel. EU en VS openen een oorlogskas van 87 miljoen Euro om Wit Rusland te democratiseren. 

War-on-internet

Op de Münchener veiligheidsconferentie verklaarde de Britse minister Hague dat Engeland eigenlijk gebukt gaat onder een grote cyber-aanval. Met te weinig vijanden op de wereld is cyber-war duidelijk een opkomend liefje voor de NATO’s en andere eigenlijk doelloze bondgenootschappen. 

War-on-moslims

David Cameron vindt het wiel uit en roept dat ook in Engeland multi-culti heeft gefaald (zzzzzzz). De uitspraken deed hij op dezelfde Münich Security Conference waar, zoals gezegd, in alle hoeken en gaten naar nieuwe vijanden werd gezocht.

War-on-Americans

Met of zoner Patriot Act, de politiestaat USA draait evengoed.

War-on-Holland

....al is cashles society-experiment Holland ook hard op weg een Mubarak te doen.

Kort samengevat:

EGYPT from Brian Fejer on Vimeo.