De mannen van Pentagon Psy-Ops lachten zich weer een slag in de rondte toen ze zagen hoe ze de suffertjes van de mainstream-media weer als poppetjes aan touwtjes konden laten dansen. De gemiddelde journalist reageert beter op Pavloviaanse impulsen dan de opzittende hond van de buren die weer eens om een koekje bedelt. Dat argeloze burgers erin trappen is nog enigszins te begrijpen. Wat moet je anders als je bent opgebracht met het idee dat de waarheid staat te lezen in de NRC, valt te beluisteren op het ANP-journaal of, tussen twee afleveringen Idols en Paradise Island door kan worden gezien in het 8-uur journaal? Dat journalisten zich zo gewillig laten gebruiken is echter kwalijk, zeker omdat er andere (naïeve) mensen zijn die media en journalisten een belangrijke rol toedichten in een democratie.
Voor iedereen die gewend is niet meer te vertrouwen op de mainstreammedia maar hun heil zoeken in alternatieve media (vnl. weblogs) en gezond verstand -het wakkerdere deel van de bevolking zeg maar- was de ontwikkeling van het Zarqawi-verhaal dan ook niet veel meer dan een voorspelbare opeenvolging van stappen. Met de voorspelbare uitwerking op media en publiek. Zoals ook het zwartmaken van de Iraanse president Ahmadinjad ook niet meer dan voorspelbaar liegen in een beproefd patroon betreft. Voor alle anderen hier een korte primer in hoe psy-ops werken.
Mediamanipulatie bereikte zijn absolute volwassenheid met de introductie van het ‘embedded journalism’. Welke betere manier om de uitgaande stroom van ‘nieuws’ te kunnen controleren dan journalisten op te nemen in je eenheden? Een succesvol probeersel groeide in no-time uit tot één van de belangrijkste wapens van de moderne oorlogen: media-manipulatie. Vertrouwen op de mentaliteit van het soort journalisten dat de gemiddelde grote nieuwsredaktie bevolkt.
In Irak-oorlog was de les voor journalisten al heel snel heel duidelijk: óf je papegaait de voorgekauwde Pentagon-propaganda na, of het kon wel eens slecht met je aflopen. Het Belgische Canvas liet in een sublieme documentaire duidelijk zien hoe het Amerikaanse leger journalisten die in Irak zelfstandig op zoek gingen naar nieuws in koele bloede probeerde te vermoorden en daarin ook een eind kwam. Enkele journalisten die op eigen houtje verbleven in een niet door de Amerikanen ‘goedgekeurd’ hotel in Bagdad stierven toen Amerikaanse M1A1 Abrams main-battletanks hun hotelkamers zonder enige aanleiding beschoten. Zogenaamd onder het mom van zelfverdediging, terwijl uit de videobeelden is af te leiden dat de tanks daar al lange tijd stonden en zonder enige aanleiding ineens hun koepels draaien en het hotel beschoten. Net toen de journalisten de kamers binnengingen. Vanaf het begin af aan waren de Westerse media en hun uitingen in hoge mate onder controle van het Pentagon en dat is nog steeds het geval. Een doorn in hun oog waren dan ook de un-embedded journalisten en de nog niet gecontroleerde media. Wie herinnert zich niet hoe het Pentagon openlijk speelde met de gedachte om het Al Jazeera gebouw te bombarderen?
Van het begin af aan werden de belangrijke gebeurtenissen en poppetjes ook zorgvuldig geregisseerd. Het zou naief zijn om te denken dat het triljardenbedrijf Neocon en co. de megawinsten van hun corporatistische achterban van het toeval zou laten afhangen. Vijandelijke regimes, boze terroristen, bevriende media en argeloze kijkers worden elke keer weer, heel toevallig, in precies de juiste positie gemanouvreerd. De onthoofding van Amerikaan Nick Berg door Al Zarqawi werd destijds maximaal uitgenut door de regering Bush. Dat CNN-medewerkers die Al Zarqawi kenden de stem op de video niet herkenden en dat er hele sterke aanwijzingen waren dat Nick Berg door Amerikaanse troepen was onthoofd haalde maar weinig voorpagina’s. Net als die keer dat ze een nep Bin laden hadden laten figureren voor het beroemde 9/.11 smoking gun videootje. Nu weer ‘de dood Al Zarqawi’.
Het Al Zarqawi verhaal begon in de tijd dat arme Jay Gardner als aangewezen persoon voor de opbouw van Irak de onvergevelijke fout maakte te denken dat Irakezen het recht hadden op democratie en hun natuurlijke rijkdommen. Gardner werd door Rumsfeld persoonlijk verdreven en moest plaats maken voor neocon Paul Bremer. Bremer introduceerde direct democratie Bush-stijl en annuleerde de verkiezingen, wees zelf een regering aan en formuleerde wetten die het legaal maakte voor Westerse bedrijven Irak te plunderen. De oorlog moest natuurlijk gewoon doorgaan zodat dit allemaal niet teveel zou opvallen maar een oorlog zonder vijanden is lastig. En dat is waar Al Zarqawi om de hoek komt kijken.
Zorgvuldig werd Al Zarqawi gepositioneerd als de ultieme vijand, met vervalste ‘promotiefilmpjes’, verzonnen dreigbrieven, fictief verleden, alles erop en eraan. The works. Pentagon Psy-Ops kon helemaal los op deze opdracht. Van opkomst tot ondergang. Al Zarqawi was een bruikbare mediaster met een beregoed management. Het tijdstip vanzijn dood was ook weer spot-on, zo vlak na de installatie van de nieuwe Irakeze regering, zo vlak na de Amerikaanse massamoord in Haditha en met historisch lage populariteit van Bush. Direct na zijn dood gingen de polls voor Bush weer omhoog en een paar maanden respijt voor dit kwaadaardige regime is weer gekocht. Alleen het doodschoppen van de nog levende Al Zarqawi door Amerikaanse soldaten was een schoonheidfoutje, maar dat soort details blijven toch wel achterwege in de nieuwsberichten. Met dank aan de jarenlange conditionering van onze journalisten door de mannen van psy-ops.

■ Een verhaal van Greg Palast.
■ De Zarqawi mediamanipulatie volgens Alex Jones hier en hier
■ Meer over de moord op Nick Berg
.
Waar zijn de journalisten/nieusbrengers van deze caliber in de mainstream media.