RECENTE DISCUSSIE- 23-05 21:57 Het ESM-paard staat binnen
- 09-05 01:50 Euro-crisis update: the song remains the same
- 08-05 11:58 Europa, Q1 2012
- 17-04 17:41 Daar is de Euro-crisis weer!
- 15-04 22:39 Een rondje Irak met Academi, Xe, Blackwater
- 10-04 21:41 De roof van onze pensioenfondsen
Minderen is onzin, maak je ecologische footprint zo groot mogelijk! / reageer
Dankzij sprookjesverteller Al Gore is het milieu nu helemaal hot. Letterlijk als je hem mag geloven. Het is vijf voor twaalf en wat begon met een zeer tot de verbeelding sprekende maar wetenschappelijk twijfelachtige bioscoopfilm, is nu in rap tempo aan het uitgroeien tot soort milieurace waarbij industrieën zich haasten hun eigen producten zo ‘CO2-neutraal’ mogelijk te laten zijn. Want CO2-neutraal is inmiddels synoniem met green. En green, groen, staat voor duurzaam en dat is wat we uiteindelijk willen: een maatschappij die leeft als commensalistisch symbioot van ‘Gaia’ en niet als parasiet.
Onderbouwing ontbreekt, Al Gore liegt dat ‘ie barst als hij stelt dat het een bewezen feit is dat antropogene CO2 het klimaat aan het veranderen is, maar CO2-neutraal verkoopt en het interesseert bedrijven nou eenmaal helemaal niets wat ze moeten doen om hun producten aan de man te brengen. Dus als minder CO2-uitstoot in de ogen van de consument betekent dat iets goed is, dan maken we alles CO2-neutraal, ongeacht of zo’n product wel of niet minder belastend voor het milieu is. Helaas heeft CO2-neutraliteit niet veel met een meer leefbare aarde te maken, helemaal niet op de manier waarop de industrie CO2-neutraal interpreteert, bovendien zijn er grotere problemen om op te lossen voordat we kunnen spreken van duurzame samenleving.
Zo worden elektrische auto’s gebracht als het groene alternatief voor normale auto’s want bij gebruik CO2-neutraler ondanks dat ze uiteindelijk misschien wel belastender zijn op het milieu vanwege het productieproces en de gebruikte materialen. Maar bedrijven willen zoveel mogelijk producten verkopen omgeacht welke hype ze daarvoor moeten volgen, of beter nog: moeten creëren. Want zo werkt het ook nog eens: consumentenvraag bestaat nauwelijks, vraag wordt gecreëerd middels alom aanwezige marketing en lifestyle propaganda. Of dacht iemand dat hun dochters uit zichzelf op het idee zijn gekomen dat plastic protheses maatje DD en een prachtig gebleekte anus ze gelukkiger zouden maken? Of dacht je dat je voor jezelf met zo’n belachelijk zware en lelijke klok aan je klauw rondliep? Hoe dan ook, Al Gore gaf de industrie een prima voorzet en die zijn ze nu aan het inkoppen, nog steeds ten koste van ons milieu.
En zo zitten we nu met aan de ene kant de producenten die als doel hebben zoveel mogelijk verkopen en aan de andere kant met de consumenten die als doel hebben zoveel mogelijk modieuze shit, dure prullen en elektronische gadgets te kopen. En dan vragen we aan hen om te minderen? Hoeveel minder zouden onze afval- en grondstofproblemen zijn als we gewoon wat langer deden met onze spullen en niet als lemmingen achter alle modetrends zouden aanhollen? Maar zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar en je kan je daarom afvragen hoe succesvol een filosofie die mindering preekt gaat zijn. Ik weet het antwoord al: niet.
Gek genoeg is er een heel erg werkzame oplossing.
Footprint
Momenteel zijn we allemaal bezig onze carbon footprint te verkleinen, want zo noemen we vermindering van CO2-uitstoot in hippe termen. Niet alleen onze carbon footprint, maar meer algemeen onze ecologische footprint en iedereen is nu in een race om die zo klein mogelijk te maken. Waarom? Wie bedenkt zoiets onnozels? Als nou in elke footprint die je achterlaat een weelde van nieuw en duurzaam leven zou ontstaan, zou je dan niet de hele aarde juíst willen voorzien van zulke footprints? Natuurlijk wel. Ik zou er speciaal maat 45 voor gaan dragen. De biomassa van alle mieren op aarde is ongeveer vier maal die van alle mensen. Hun energieverbruik is zeer waarschijnlijk groter dan die van mensen, de hele dag (schijnbaar) doelloos rondrennen, dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Hun ecologische footprint, ook in termen van CO2 uitstoot, is in sommige opzichten groter dan die van mensen. Zijn mieren daarom schadelijk voor het milieu?
Met de CO2-neutral-is-green-hype zijn we achter een onzinnige verkeerde hype aan het aanrennen. Een hype die ook nooit kan werken, want bedrijven en mensen willen niet minderen en uiteindelijk zal CO2-reductie hen daarin gaan belemmeren. By-design zitten we nu op het verkeerde pad.
Footprint is een soort van intuïtieve maat voor onze invloed op de diverse ecosystemen waarvan wij deel uitmaken. Veel belangrijker dan de grootte van die footprint is het effect en de samenstelling van die footprint. Want wat is het grote verschil tussen mieren en mensen? Behalve de collectieve domheid van mensen ten opzichte van de collectieve slimheid van die mieren dan? Het verschil is dat die mieren weliswaar een grotere ecologische footprint hebben, maar geen afval produceren, integendeel. Alles wat de mier produceert is weer voedsel voor vruchtbare biologische processen. En de mier is daarin niet de enige, alle organismen op één na hebben een afvalloze levensstijl. Wij mensen daarentegen produceren vrijwel alleen maar afval. Zelfs de rottende lijkende van onze dode familieleden breken niet helemaal meer af tot voedsel, die plastic doppen, maatje DD, die onze dochters zoveel geluk hadden moeten brengen overleven ons allemaal. Alles in de natuur leeft in kringlopen, van voedsel (=grondstof) naar voedsel. Een mens leeft in ketens, van grondstof naar afval. En zo kan het dus gebeuren dat er op de oceanen gebieden bestaan zo groot als hele landen waar meer plastic ronddrijft dan dat er biologisch leven zoals plankton aanwezig is. Want elk plastic zakje dat ooit is weggegooid, élk plastic zakje dat óóit is weggegooid, bestaat nog en zwerft ergens op aarde rond. Met zo’n footprint kan het natuurlijk nooit lang goed gaan.
Cradle-to-cradle
De oplossing is kinderlijk eenvoudig: alles dat we afdanken moet voedsel zijn voor nieuwe ketens, zodat ketens vanzelf veranderen in kringlopen. En daarmee bedoelen we niet zo maar eenvoudige downgrading recycling, waarbij een elektronische gadget misschien nog één keer een leven als iets eenvoudigs kan hebben, maar volledige recycling, upgrading recycling indien nodig. Het is niet moeilijk en het voordeel is dat industrieën zoveel mogelijk kunnen gaan maken en consumenten zo spilzuchtige kunnen gaan leven als ze willen, omdat alles wat ze afdanken voor nieuwe leven kan zorgen. En dat, dat kan wel gaan werken. Niet minderen, maar meerderen en toch duurzaamheid garanderen. Dit is de basis onder het Cradle-to-cradle concept dat William McDonough en Michael Braungart hebben uitgewerkt tot iets dan een industriële revolutie zou kunnen veroorzaken, als we maar zouden luisteren. Ik heb Michael laatst gesproken en hij heeft zonder twijfel één van de meest inspirerende lezingen waar ik ooit bij aanwezig was. Als jullie nou allemaal eens naar de baas rennen en hem opmerkzaam maken op de NUTEC-beurs in Frankfurt, 12-14 november, dan weet ik zeker dat in jullie bedrijf die revolutie kan beginnen…
De hersengarage van Zapruder Inc.
In Alaska staat een militaire machine die, om de ionosfeer te verhitten, evenveel vermogen gebruikt als tientallen kerncentrales opleveren. Waarom? Was de aarde altijd even groot? Hoe logisch is het dat olie ooit een keer door Moeder Natuur is aangemaakt en daarna nooit meer? Waarom verpoederden westerse legers miljoenen kilo’s kernafval boven Kosovo, Afghanistan en Irak? Waarom praat iedereen over global warming terwijl er een ijstijd aankomt? Is AIDS wel besmettelijk? Zijn banken wel nodig en dragen ze bij aan welvaart? Wie zaten er achter de aanslagen in Madrid? En London? En New York? Is God niet gewoon Satan? Zijn we niet allemaal onbewust onderdeel van een groter geheel dat ons misbruikt voor doelen die we individueel niet zouden nastreven?
Het ESM-paard staat binnen
Op 22 mei 2012 is het ESM verdrag door een meerderheid van de 2e Kamer aangenomen. De gevestigde (en dus gewoonlijk slaafs volgende) partijen dachten het nodig te vinden Nederland (lees: de Nederlandse belastingbetaler) met nog meer lood in de zakken het moeras van de euro in te sturen. Aldus is een Verdrag dat de meest basale…George W. & Co. veroordeeld
Oordeel: George W. Bush is een oorlogsmisdadiger. De Amerikaanse oud-president is verantwoordelijk voor martelingen, onmenselijke en vernederende behandelingen en schuldig bevonden aan het plegen van oorlogsmisdaden in Afghanistan en Irak alsmede in het gevangenis-complex Guantanamo Bay in Cuba. Partners-in-crime vondt Bush in de al in sommige landen niet welkome regerings-collega’s Richard (dick) Cheney en Donald (Donni) Rumsfeld.…De massavernietigingsonderbroek
Afgelopen week onthulde de CIA dat ze een aanslag hadden verijdeld met een zogenaamde onderbroekbom. Het zou een plan zijn geweest van Al Qaida om de onderbroek aan boord van een vliegtuig te laten ontploffen, net zoals ruim 2 jaar geleden met Kerstmis. Deze keer zijn er geen getuigen. De…Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld
Dat de Europese gemeenschapsmunt “Euro” gebouwd is op leugens, list en bedrog (gevoelsinflatie) mag ondertussen bekend zijn. Maar hoe ver de Europese politiek bereid was te gaan om dit megalomane, dure en ondertussen irrationele project van de grond te krijgen, en te verkopen, blijkt uit duizenden Duitse interne regeringsdocumenten uit de jaren 1991 tot 2000 gepubliceerd bij…Ik snap niet zo goed waarom CO2 z'n gigantisch probleem is sinds Al Gore met zijn quatsch kwam aanzetten.
Waarom hebben bedrijven als Fortis en CO2-manager nodig? Als ik dat soort zaken zie dan is er maar een mogelijk. Het gaat puur om geld. Poltiek weet het dondersgoed en misbruikt de onwetende mensen die alles voor zoete koek slikken wat hun zeggen. Ook al is het wetenschappelijk gewoon aantoonbaar onjuist.
Iedereen die wat tegengeluiden geven en met plausibeler verklarigen komen wordt per direct afgeserveerd. Feit dat dat gebeurd is wederom een indicatie dat Gore-wetenschap het onjuist heeft
Als ze geld kunnen verdienen met een ander gas zouden ze dat ook doen, no problem.
Wil je in zo'n fort op wielen rijden? Jij betaald. Slecht voor je portemonee maar als de energie in een kringloop zit, what the hell?
Als je alleen maar naar je "footprint" zou kijken is de beste manier om het milieu te helpen jezelf van kant maken. Dan is je footprint namelijk het kleinst.
Dus nobele meneer Al Gore, gaat U ons voor..?
http://www.mgmc.nl/default.asp?content_id=46
en
ik beaam dat al jaren
als eko-architekt moet ik sinds 2006 verplicht werken met een EPB-software,
duur, verschrikkelijk duur en moeilijk te gebruiken
en waarmee vlug duidelijk werd dat die bedrijven die "goede" isolatie-produkten
maken, de beste cijfers krijgen,
zonder dat er gekeken wordt of die produkten al of niet milieuvriendelijk zijn
komt daar nog bij dat wat zij een goed produkt vinden
ook al helemaal niet zo goed is voor de ekologische huishouding van je woning,
de gezondheid van je woning, en dus van de bewoner
op zich is dat voor de overheid weer geen probleem
woningen gaan kapot aan hun goede cijfers,
zo blijft er werk,
mensen gaan er ook aan kapot, resultaat hetzelfde
(we zijn toch met teveel, voor die heren en "dames")
het ergste van al die "gore"-regels
is dat echt goede ekologische produkten slechte cijfers krijgen
omdat er geen lobby-werk is,
en dat onze natuur nog nooit zo slecht is behandel (sinds 2006)
Het is ook wel grappig dat uitgerekend het gas dat de mens uit de longen blaast en wat planten nodig hebben om te groeien wordt aangemerkt als het grootste gevaar voor het voortbestaan van het leven.
Als je in een soort complotcommissie zit en je moet een complot beoordelen op geloofwaardigheid en feitelijke kans van slagen, dan zou je dit co2-complot toch afkeuren omdat je in de eerste instantie niet verwacht dat de mensen dit gaan geloven.
Werk al een tijdje aan C2C en met de mensen achter C2C in Duitsland en USA. Het is best een uitdaging om van efficientie denken naar effectief denken te gaan. Patman heeft de zaken goed neergezet, en de CO2 discussie daar doe ik niet aan mee, ik weet niet wie er gelijk heeft. Wel wil ik opmerken dat we door onze huidige landbouw methodes en landschappelijke inrichting hard bezig zijn onze bodemtoplaag te verarmen. En sec. gezien zou je een case kunnen maken dat de koolstof die we uit onze bodem halen (in de vorm van olie en plantaardige producten), veel te kostbaar is om in de atmosfeer los te laten. Die koolstof zouden we goed in moeten zetten in biologische en industriele processen. Het is allemaal erg simpel we zijn opgebouwd uit een aantal elementen die alleen hier op aarde in de juiste combinatie aanwezig zijn, we horen hier thuis en we blijven hier dus ook (er komt geen ruimteschip om ons te redden van ondergang).
Dus.... koolstof, waterstof, zuurstof, fosfor, en stikstof daar zijn we uit opgebouwd en daar moeten we goed mee omgaan, of het nou H2O CO2 of PO4 is. We zullen ze allemaal in cycles moeten gaan plaatsen zodat we ons meer druk gaan maken over de snelheid van gebruik in de cycle dan over de snelheid van winning (P, olie) of de snelheid van uitstoot (CO2).
Het idee is niet nieuw, niet naief en het vergt iets wat in deze wereld steeds zeldzamer wordt, namelijk "out of the box" denken, en toewijding. Hopelijk gaan we het allemaal nog meemaken, en kunnen we ontsnappen aan de doodlopende weg die we nu bewandelen.
mvg Reinout
Iets vergelijkbaars wat Patman hier stelt zeg ik ook altijd als ik mensen hoor zeggen dat hummer-rijders aan de hoogste boom moeten. Het probleem is namelijk niet dat dat ding veel energie verbruikt maar waar die energie vandaan komt.
Van mij hoeven Hummer-rijders niet aan de hoogste boom, maar ik erger me bijna dagelijks wel degelijk rot aan die dingen (en soortgelijke tanks) als ze het smalle strookje straat, dat bestemd is voor fietsers, blokkeren. En dan maar hopen dat ik gezien wordt. Ze horen wat mij betreft niet in de (Haagse) binnenstad thuis. Daar zijn ze namelijk wel degelijk een probleem. Maar dat heeft niets met CO2 te maken.
Buiten de stad: be my guest.
On-topic: CDC had allang de norm moeten zijn.
Daarom is het een goed idee, om jezelf op een "informatiedieet" te zetten, zodat niet alle nonsens tot je door kunnen dringen.