Zapruder Inc.

Himmler begreep in al zijn waanzin maar al te goed dat totalitaire macht en invloed niet alleen aan het eind van een geweerloop behaald konden worden. Om het eigen volk te motiveren en mobiliseren was het nodig dat er weer trots en eer in het Duitse volk werd gebracht; een trots die danig geknakt was na de nederlaag in de Eerste Wereldoorlog. Himmler en Hess grepen daartoe terug op oude Germaanse gebruiken en mythen, waartoe ze runen en andere mystieke symbolen gebruikten. Voorbeelden hiervan zijn de runen voor het SS-symbool en het gebruik van het symbool van de Zwarte Zon. De Zwarte Zon stond voor de eclips waar het donker het licht overwint, een oeroud en krachtig symbool voor veel volkeren.

Toen Hitler in 1924 in de Landsberg gevangenis met de hulp van Rudolf Hess Mein Kampf schreef (hij droeg het boek op aan het Thule Genootschap en mentor Dietrich Eckart) werd hij ook regelmatig bezocht door Hess’ voormalige docent Haushofer. Tijdens deze discussiesessie werden tevens de theorieën voor de Lebensraum en Blut Und Boden geboren, geënt op de geopolitieke ideeën van Haushofer. Deze universiteitsdocent had Zen-Boeddhisme gestudeerd en was bekend met de esoterische kennis van Tibetaanse lama’s. Later richtte hij de Vril Sociëteit op, een soort “inner circle” binnen het Thule Genootschap. Dit obscure gezelschap wordt vervolgens weer gelinkt aan fantastische uitvindingen zoals antizwaartekracht en de nazi UFO’s (Flugscheiben) die naar verluidt opstegen vanaf de Antarctische basis van Neuschwabenland. Via Haushofer deden meer esoterische ideeën en mythen hun intrede, zoals Atlantis, buitenaardse wezens, de holle aarde en channeling van oude Germaanse goden. Vanuit de Vril Sociëteit zouden de meeste ideeën hun weg vinden naar het occultisme van Himmler en zijn Ahnererbe. Om ervoor te zorgen dat hun ideeën niet besmet zouden kunnen raken door andere vormen van mystiek of religie, werden alle religieuze en geheime genootschappen bij wet verboden. Het Thule Genootschap en de Vril Sociëteit werden daarom later als onderdeel bij de SS gevoegd.

De Ahnererbe
Het voornaamste doel van deze organisatie, die deel uitmaakte van de SS (en dus officieel onderdeel was van de naziregering), was om de Arische wortels en historie van het Duitse/Noorse volk te benadrukken en opnieuw leven in te blazen. Dit ging gepaard met een mengelmoes van allerlei mystiek en occultisme om het geheel meer op een nieuwe godsdienst te laten lijken maar met bekende elementen. Himmler wilde een Hitlercultus met Hitler als Messias creeëren waarbij hij zichzelf de rol van profeet, apostel, hogepriester en soms zelfs de incarnatie van een Germaanse koning toedichtte. Teneinde zoveel mogelijk mythologie te lenen en toe te voegen aan het pseudo-historische erfgoed, organiseerde Himmler over de hele wereld archeologische en antropologische studies en opgravingen, waarbij er ook gezocht werd naar allerlei artfacten die speciale krachten zouden bezitten. Het meest bekende artefact was de Heilige Lans (of de Speer van Longinus): dit zou de speer zijn die de zij van Jezus Christus doorboord zou hebben toen hij aan het kruis hing. Ruim 1000 jaar lang was de speer een symbool van macht voor de Romeinse keizers en de legende gaat dat Constantijn de Grote en later Karel de Grote de speer in bezit hadden ten tijde van hun heerschappij, hoewel deze claim omstreden is en er van meerdere lansen sprake zou zijn; een kwestie die sterk doet denken aan de verschillende lijkwaden van Jezus die hebben bestaan. Toen Hitler in 1938 Wenen binnentrok kon hij eindelijk een 25-jarig lange droom verwezenlijken door de speer in bezit te nemen.

Himmler ging erg ver in het creëren van een pseudo-religie en mixte schijnbaar zoveel mogelijk mythen en legenden door elkaar. De legenden van Camelot en de ronde tafel werden moeiteloos gekoppeld aan de legende van Atlantis, oude Germaanse ridderordes en Oosterse mystiek. Centraal stond de afkeer van Semitische geloven zoals het judaïsme en het Christendom. Himmler stelde dat de Saksische volken hadden geleden onder een christelijke holocaust ten tijde van Karel de Grote. Naar het einde toe begon Himmler door te slaan en leek Hitler zich steeds meer te keren tegen de pseudo-religie van het SS-hoofd. Hitler stelde dat het dwepen met het Germaanse erfgoed dwaas was, omdat het volgens hem een volk was dat zich niet sterk en succesvol wist te verdedigen tegen de overheersing van de christenen destijds. Deze ogenschijnlijk antireligieuze en anti-occulte houding van Hitler is het voornaamste argument van sceptici om te stellen dat Hitler een aversie had van al deze zaken. Het was duidelijk dat Hitler fel tegen het christendom was en alle verwante religies, zoals de Jehova-sekte. Uitgesproken vijandig was hij tegen de joodse religie, maar dat had meer te maken met zijn rabiate antisemitisme en zijn haat voor wat hij Untermenschen noemde met hun ziekelijke voorliefde voor geld. Toch blijft het opvallend hoe Himmler en Hess gewoon hun occulte werk konden blijven doen zonder tegenwerking van hun Führer en het Thule Genootschap gewoon deel bleef uitmaken van de SS. Daarnaast duiden de sterke relaties die Hitler had met occultisten voor hij aan de macht kwam op een heel ander verhaal dan wat hij later in het openbaar verkondigde.

Volgende keer het derde en laatste deel met waarom occultisme en macht altijd hand in hand lijken te gaan en de paranormale psyops van de nazi’s.

Zie ook:
Nazi’s en occultisme: deel 1
Nazi’s en occultisme: deel 3