Wanneer een verdachte in een crimineel onderzoek zijn verhaal blijft veranderen, worden wij normaal gesproken achterdochtig. Stel dat de politie vraagt aan Charlie Jones waar hij was op zaterdagavond. Hij zegt dat hij in de bioscoop was maar zij zeggen, “Nee, de bioscoop was de hele week gesloten.” Dan zegt Charlie, “Oh ja, ik was bij mijn vriendin.” Maar de politie zegt, “Nee, we hebben het gecontroleerd en zij was thuis bij haar man.” En op dit moment zegt Charlie, “Oh, nu weet ik het weer, ik was thuis in mijn bijbel aan het lezen”. Je zult hem waarschijnlijk niet geloven. Maar dit is precies wat we hier hebben. Het leger vertelde één verhaal vlak na 11 september, een ander verhaal een week later en een derde verhaal via het 9/11 Commissie Rapport in 2004.
Dit is deel 1 van een tien-delige miniserie over 9/11. Elk deel zal een ander deel van de mythe bespreken. De komende week elke dag 2 mythes…
Bovenstaande fragment is afkomstig uit de lezing 11 September: De Mythe en de Realiteit die David Ray Griffin gaf op 30 maart 2006, in het Grand Lake Theatre in Oakland voor de Progressieve Democraten van de East Bay.
De originele transcriptie, voorzien van referenties en voetnoten is hier te lezen. Een MP3 van de lezing is via deze link te beluisteren.
David Ray Griffin, 30 maart 2006
Hoewel ik godsdienstwetenschapper ben en theoloog, heb ik de afgelopen drie jaar het grootste gedeelte van mijn tijd besteed aan 11 september, het bestuderen ervan, het schrijven en het spreken erover. In deze lezing zal ik proberen duidelijk te maken waarom ik vind dat het onderwerp zo veel tijd en energie waard is. Ik zal dit doen door het onderscheid aan te geven tussen de mythe en de realiteit.
Ik gebruik de term ‘mythe’ hier in twee betekenissen. In de ene betekenis is een mythe een idee dat, hoewel het algemeen wordt geloofd, onjuist is en niet correspondeert met de realiteit.
In de diepere betekenis die wordt gebruikt door godsdienstwetenschappers is een mythe een mobiliserend verhaal voor een volk. Een verhaal dat ze eraan herinnert wie ze zijn en waarom ze doen wat ze doen. Wanneer een verhaal een mythe wordt genoemd in deze betekenis, een Mythe met de hoofdletter M, dan ligt de nadruk niet op de relatie tussen het verhaal en de realiteit maar op de functie ervan. Deze oriënterende en mobiliserende functie is alleen mogelijk omdat de Mythes met een hoofdletter M religieuze ondertonen hebben. Een dergelijke Mythe is een Heilig Verhaal.
Dat een verhaal functioneert als een Mythe in de religieuze zin betekent niet noodzakelijkerwijs dat zij onwaar is. Een verhaal kan niet dienen als een Heilige Mythe als het niet verondersteld wordt waar te zijn. In de meeste gevallen is de waarheid van de Mythe gebaseerd op geloof. Ze staat niet ter discussie. Als sommige mensen de slechte smaak hebben om de waarheid van het Heilige Verhaal te betwijfelen gaan de verdedigers van het geloof niet met hen in debat. In plaats daarvan worden de critici genegeerd of godslasteraars genoemd.
Volgens het officiële verhaal van 11 september werd Amerika, vanwege haar goedheid, aangevallen door fanatieke Arabische moslims die onze vrijheid haten. Dit verhaal heeft gediend als Heilige Mythe voor de Verenigde Staten sinds die noodlottige dag. Deze functie lijkt zorgvuldig te zijn uitgedacht. De eerstvolgende dag verklaarde President Bush zijn plannen om een “monumentale strijd van Goed tegen Kwaad” te leiden. Daarna, op 13 september, kondigde hij aan dat de volgende dag een Nationale Dag van Gebed en Gedachtenis aan de Slachtoffers van de Terroristische Aanslagen zou zijn. En op die dag gaf de President zelf, omringd door Billy Graham, een kardinaal, een rabbi en een imam, een preek in de nationale kathedraal waarin hij zei:
Onze verantwoordelijkheid aan de geschiedenis is duidelijk; deze aanvallen beantwoorden en de wereld bevrijden van het Kwaad. Ons is de oorlog verklaard door schimmigheid, misleiding en moord. Dit land is vreedzaam maar sterk wanneer het boos gemaakt wordt… Iedere generatie heeft de wereld vijanden van menselijke vrijheid voortgebracht. Ze hebben Amerika aangevallen omdat wij de bron en verdediger van vrijheid zijn. De toewijding van onze vaders is de roeping van deze tijd… Wij vragen de almachtige God om over ons land te waken en om ons geduld en wijsheid te schenken in alles dat gaat komen… En moge Hij ons land altijd leiden. God zegene Amerika.
Met deze nooit eerder vertoonde gebeurtenis, waarin de president van de Verenigde Staten een oorlogsverklaring geeft vanuit een kathedraal, zo stelde de Franse auteur Thiery Meyssan in 2002, “verklaarde de Amerikaanse regering… haar versie van de gebeurtenissen Heilig. Vanaf dat moment werd het betwijfelen van de officiële waarheid gezien als heiligschennis.”
Deze houding blijft overheersen bij het grote publiek tot op de dag vandaag. De officiële uitleg heeft hierbij gediend als Heilig Verhaal. Als mensen vragen stellen over het verhaal, worden zij genegeerd, belachelijk gemaakt als complotdenkers of, zoals Charlie Sheen recentelijk heeft meegemaakt, persoonlijk aangevallen. Wanneer iemand vraagt welk recht de regering heeft om andere landen binnen te vallen en te bezetten, om mensen oneindig op te sluiten zonder proces of om verschillende wetten te breken, is het antwoord steeds hetzelfde: “11 september”. Zij die vinden dat Amerikaanse en internationale wetten gerespecteerd moeten worden, worden terzijde geschoven omdat zij een “pre-9/11 mindset” hebben.
Gezien de rol die het officiële verhaal heeft gespeeld en blijft spelen is de belangrijkste vraag voor ons land vandaag de dag of dit verhaal, behalve dat het een Mythe is in de religieuze zin, ook een mythe is in de negatieve zin, of zij onwaar is.
Als godsdienstfilosoof wil ik benadrukken dat het feit dat een verhaal dient als Mythe in religieuze zin, niet noodzakelijkerwijs betekent dat het totaal onwaar is. Veel religieuze verhalen hebben op zijn minst een kern van waarheid die verdedigd kan worden als het relevante bewijs rationeel bestudeerd wordt.
In veel gevallen echter, kunnen verhalen die dienen als religieuze Mythen niet verdedigd worden wanneer zij rationeel onderzocht worden. Wanneer een dergelijk verhaal ontdaan wordt van haar aureool en behandeld wordt als een theorie in plaats van een onbetwistbaar dogma, kan het niet verdedigd worden als de beste theorie die alle relevante feiten te verklaart. De officiële uitleg van 11 september is een dergelijk theorie. Als vragen erover niet werden gezien als godslastering zou meteen duidelijk worden dat het bestaat uit een aantal ideeën die mythes zijn, in de zin dat zij niet overeenstemmen met de realiteit. Ik gebruik de term ‘mythe’ van nu af aan alleen nog in die betekenis. Ik zal negen van de grote mythes bespreken die voortkomen uit het officiële verhaal van 11 september. Ik zal daarmee aantonen dat het officiële verhaal van 11 september niet verdedigd kan worden gezien het relevante bewijs tegenover de belangrijkste alternatieve verklaring, waarin 11 september van binnenuit werd georganiseerd door mensen in onze eigen regering. Ik zal beginnen met een aantal mythes die veel mensen beletten om te kijken naar het bewijs voor deze alternatieve verklaring.
Mythe 1: Onze politieke en militaire leiders zouden zoiets nooit doen.
Veel mensen geloven dit idee. Het wordt echter ondermijnd door veel bewijs. De Verenigde Staten hebben, net als veel andere landen, vaak misleiding gebruikt om oorlogen te beginnen. Bijvoorbeeld de Mexicaans-Amerikaanse oorlog, met haar valse claim dat Mexico “bloed had vergoten op Amerikaanse grondgebied”, de Spaans-Amerikaanse oorloog met haar “Remember the Maine” misleiding, de oorlog in de Filippijnen met haar valse claim dat de Filippino’s als eerste schoten en de Vietnam oorlog met haar Golf van Tonkin misleiding. De Verenigde Staten hebben ook terroristische valse vlag aanslagen gepleegd waarbij onschuldige burgers werden gedood en de schuld aan een vijandig(e) land of groep werd gegeven. Vaak werd er daarbij vals bewijsmateriaal neergelegd. We hebben dit zelfs gedaan in bevriende landen. Daniele Ganser toont in zijn recente boek NATO’s Secret Armies dat de NAVO, onder leiding van de CIA en het Pentagon, veel van zulke aanslagen pleegde in West Europese landen tijdens de Koude Oorlog. Deze aanvallen werden succesvol in de schoenen geschoven van de Communisten en andere linksen om hen in diskrediet te brengen bij de kiezers. (noot van de vertaler: Griffin heeft het hier over operatie Gladio.
Gladio (BBC, 1992)
Tenslotte, hoeven zij die denken dat Amerikaanse militaire leiders nooit zulke aanvallen zouden uitvoeren tegen hun eigen burgers, slechts gewezen te worden op Operation Northwoods, dat werd bedacht door de hoogste generaals in 1962, vlak nadat Castro de pro-Amerikaanse dictator Batista had verdreven in Cuba. In een aantal plannen zouden Amerikaanse burgers worden gedood tijdens een “Remember the Maine” incident waarin “We een schip kunnen opblazen in Guantanamo Bay en Cuba de schuld kunnen geven.”
Interview met James Bamford die de Northwoods documenten ontdekte
De hersengarage van Zapruder Inc.
Walvisvet als biobrandstof
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)