Zapruder Inc.

De originele transcriptie, voorzien van referenties en voetnoten is hier te lezen. Een MP3 van de lezing is via deze link te beluisteren.

Het grootste probleem is echter dat de uitvoerend producent, Philip Zelikow, in feite een lid van de Bush-Cheney regering was. Hij had samengewerkt met Condoleezza Rice in de Nationale Veiligheidsraad in de regering van de eerste President Bush. Toen de Republikeinen uit het Witte Huis waren tijdens de Clinton regering schreven Zelikow en Rice samen een boek. Rice maakte toen, als Nationale Veiligheidsadviseuse, met hulp van Zelikow de overgang naar de nieuwe Nationale Veiligheidsraad. Daarna kreeg Zelikow een positie in het Presidentiële Buitenlandse Inlichtingen Advies Bestuur. Zelikow was dus de man van het Witte Huis in de 9/11 Commissie.

Hij stuurde als uitvoerend producent de staf die vrijwel al het werk deed in de Commissie. Zelikow was in een positie om te besluiten welke onderwerpen wel en welke niet onderzocht zouden worden. Een verontwaardigde medewerker zou in die tijd gezegd hebben, “Zelikow deelt de lakens uit. Hij verdraaid het onderzoek en doet het op zijn eigen manier.”

Voor zover de Commissie tot doel had om het falen van de Bush regering te onderzoeken in het voorkomen van de aanvallen, was de Commissie niet onafhankelijker dan als Dick Cheny zelf het onderzoek had geleid. (Het enige verschil is dat er nu niemand is neergeschoten.)

Zelikow’s ideologische en persoonlijke verbintenis met de Bush regering wordt aangetoond door nog een feit dat tot nu niet algemeen bekend was, zelfs niet in de 9/11 waarheidsbeweging. Ik noemde al eerder de verklaring in de Nationale Veilgheids Strategie van 2002 waarin de nieuwe doctrine van preventieve aanval was opgenomen. De hoofdauteur van dit document, zo schrijft James Mann in Rise of the Vulcans, was niemand minder dan Philip Zelikow. Volgens Mann haalde werd Zelikow door Rice binnengehaald, nadat ze de eerste kladversie had gezien van Richard Haass van het State Department, om het document totaal te herschrijven omdat ze iets “dapperders” wilde. Het resultaat was een oorlogslustig document dat 11 september gebruikte om de zogenaamde War on Terror te rechtvaardigen. Max Boot omschreef het als een “schoolvoorbeeld van een neoconservatief document.”

We kunnen nu begrijpen waarom de Commissie, onder Zelikow’s leiding, al het bewijs heeft genegeerd dat zou wijzen naar de waarheid: dat 11 september een valse vlagoperatie was, bedoeld om de doctrines en financiële middelen te autoriseren die nodig waren voor een nieuw niveau van imperialistische mobilisatie.