Zapruder Inc.

De straaljagers die NORAD tot haar beschikking heeft kunnen erg snel reageren. Volgens de website van de Amerikaanse Luchtmacht kunnen F15’s van een scramble bevel naar 29.000 voet gaan in 2,5 minuut, waarna ze met 2500 km/uur kunnen vliegen. Volgens Generaal Ralph Eberhart, het hoofd van NORAD, “kost het één minuut” voor de FAA om te merken dat er iets fout zit en NORAD te verwittigen. Daarna kan NORAD, volgens een zegsman van NORAD, straaljagers “binnen een paar minuten naar iedere plaats in de Verenigde Staten” sturen. Deze uitspraken werden gedaan na 11 september, dus het is mogelijk dat ze een versnelling van de procedures weergeven die is ingevoerd na 11 september. Maar een document van de Luchtverkeersdienst dat werd uitgegeven in 1988 waarschuwt piloten dat als vliegtuigen vreemd gedrag vertonen ze “hoogstwaarschijnlijk binnen een minuut of tien twee straaljagers achter zich aan hebben vliegen.”

Als deze procedures uitgevoerd waren op de ochtend van 11 september zouden AA vlucht 11 en UA vlucht 175 onderschept zijn voordat ze Manhattan hadden bereikt en AA vlucht 77 zou zijn onderschept, lang voordat ze het Pentagon had kunnen bereiken.

Zulke onderscheppingen zijn routine en worden ongeveer 100 keer per jaar uitgevoerd. Een maand voor 11 september schreef de Calgary Herald dat NORAD in 2000 in totaal 129 keer straaljagers had opgeroepen. Resulteren deze oproepen regelmatig in onderscheppingen? Een paar dagen vóór 11 september vertelde Majoor Mike Snyder, een zegsman van NORAD, de Boston Globe dat “NORAD routinematig vliegtuigen onderschept.” Waarom vonden zulke onderscheppingen niet plaats op 11 september?

In de eerste dagen werd het publiek verteld dat er pas straaljagers de lucht in waren gestuurd nadat het Pentagon was geraakt om 9:38. Er werd echter bericht dat de eerste tekenen van de kaping van vlucht 11 bemerkt werden om 8:15. Dit betekent dat, hoewel onderscheppingen normaal gesproken “een minuut of tien” plaatsvinden nadat onregelmatigheden zijn opgemerkt, het in dit geval ruim 80 minuten duurde voordat de straaljagers in de lucht waren. Dit verhaal suggereert dat er een stand down bevel werd gegeven.

Een paar dagen later kwam er echter een tweede verhaal uit, waarin NORAD wel straaljagers had gestuurd, maar omdat de FAA hen pas heel laat verwittigde, waren ze te laat. Op 18 september maakte NORAD dit tweede verhaal officieel door het op te nemen in een tijdlijn die aangaf wanneer NORAD gewaarschuwd was door de FAA en wanneer er straaljagers waren gestuurd.

Critici toonden echter aan dat al was de FAA pas zo laat geweest als de tijdlijn van NORAD vermeldde, NORAD’s straaljagers nog steeds tijd genoeg hadden voor onderscheppingen. Dit tweede verhaal nam dus niet de verdenking weg dat er een stand down bevel was gegeven.

In de hoop dit probleem te verhelpen kwam de 9/11 Commissie met een derde verhaal waarin, in tegenstelling tot NORAD’s tijdlijn van 18 september 2001, de FAA pas een waarschuwing gaf aan NORAD over vlucht 175 nadat deze de Zuid Toren had geraakt en pas een waarschuwing over vlucht 77 nadat deze het Pentagon had geraakt. Maar er zijn serieuze problemen met dit verhaal.

Senator Mark Dayton beschuldigt NORAD van leugens tegenover de 9/11 Commissie

Het eerste probleem is dat dit het derde verhaal is. Wanneer een verdachte in een crimineel onderzoek zijn verhaal blijft veranderen, worden wij normaal gesproken achterdochtig. Stel dat de politie vraagt aan Charlie Jones waar hij was op zaterdagavond. Hij zegt dat hij in de bioscoop was maar zij zeggen, “Nee, de bioscoop was de hele week gesloten.” Dan zegt Charlie, “Oh ja, ik was bij mijn vriendin.” Maar de politie zegt, “Nee, we hebben het gecontroleerd en zij was thuis bij haar man.” En op dit moment zegt Charlie, “Oh, nu weet ik het weer, ik was thuis in mijn bijbel aan het lezen”. Je zult hem waarschijnlijk niet geloven. Maar dit is precies wat we hier hebben. Het leger vertelde één verhaal vlak na 11 september, een ander verhaal een week later en een derde verhaal via het 9/11 Commissie Rapport in 2004.

Een tweede probleem is dat dit derde verhaal een aantal elementen van het tweede verhaal tegenspreekt die al bijna drie jaar als het officiële verhaal hadden gediend.

Bijvoorbeeld: NORAD’s tijdlijn van 18 september 2001 gaf aan dat de FAA hen precies 20 minuten voordat vlucht 175 haar doel raakte had gewaarschuwd. Voor vlucht 77 werd een waarschuwing gegeven, 14 minuten voordat het Pentagon werd geraakt. De 9/11 Commissie noemt deze twee beweringen “onjuist” en stelde dat er geen waarschuwingen waren over deze vluchten voordat zijn hun doelen raakten. Dit is, zo beweren ze, waarom het leger niet had kunnen onderscheppen. Maar als NORAD’s tijdlijn onjuist was zoals de Commissie nu beweert dan heeft NORAD gelogen of waren ze verward. Het is moeilijk te geloven dat ze verward waren, één week na 11 september. Ze moeten dus gelogen hebben. Maar als het tweede verhaal van het leger een leugen was, waarom zouden we dan het derde verhaal geloven?

Verdere scepticisme over dit derde verhaal stamt uit het feit dat het tegengesproken wordt door een aanzienlijke hoeveelheid bewijs. Bijvoorbeeld de claim van de Commissie dat het leger niet wist van vlucht 175 totdat zij crashte wordt tegengesproken door een verslag over Kapitein Michael Jellinek, een Canadees die op 11 september NORAD’s hoofdkwartier in Colorado overzag. Volgens een verhaal uit de Toronto Star was Jellinek aan de telefoon met NORAD terwijl hij zag dat vlucht 175 in de Zuid Toren crashte. Hij vroeg toen aan NORAD, “Was dat het vliegtuig waar jullie mee bezig waren?”. Waarop NORAD antwoordde “ja”.

De beweringen van de 9/11 Commissie over vlucht 175 en 77 worden verder nog tegengesproken door een memo die door Laura Brown van de FAA aan de Commissie werd gestuurd. In haar memo staat dat de FAA om ongeveer 8:50 een teleconferentie had opgezet waarin ze informatie deelden met het leger over alle vluchten. Ze noemde specifiek vlucht 77, waarmee ze aangaf dat de FAA hier al eerder informatie over deelde dan het officiële tijdstip van 9:24. Haar memo, die beschikbaar is op het web, werd besproken door de 9/11 Commissie en officieel opgenomen op 23 mei 2003, maar Zelikow’s 9/11 Commissie Rapport noemt de memo niet.

Door deze en andere problemen die ik besproken heb ik mijn boek over het 9/11 Commissie Rapport en in een lezing die ik gaf, “Flights of Fancy”, verdwijnt de verdenking dat er een stand down bevel werd gegeven niet.

Er zijn oorgetuigen die deze verdenking bevestigen. Een hogere functionaris van vliegveld LAX die anoniem moet blijven, vertelde me dat hij leden van de beveiliging van LAX, waaronder FBI en LAPD agenten, hoorde praten via hun walkietalkies kort na de aanvallen. In sommige gevallen hoorde hij beide kanten van het gesprek. Eerst werd de LAX functionarissen verteld dat de vliegtuigen die het World Trade Center en het Pentagon raakten niet waren onderschept omdat de FAA geen waarschuwing had gegeven aan NORAD. Later werd hen echter verteld dat NORAD wel gewaarschuwd was maar niet gereageerd had omdat ze het bevel hadden gekregen om “niets te doen”. Toen de beveiligingsfunctionarissen van LAX vroegen wie dat bevel had gegeven werd hen verteld dat het uit de “hoogste regionen van het Witte Huis kwam.”

Het idee dat de aanvallen niet voorkomen hadden kunnen worden is dus een mythe.