Zapruder Inc.

Een tweede verklaring, ondersteund door het 9/11 Commissie Rapport is de “pannenkoektheorie” waarbij de branden, hoewel ze het staal niet deden smelten, zo heet werden dat de vloeren die beschadigd waren door de vliegtuiginslagen, zowel in de kern van het gebouw als aan de buitenkant, losbraken van de stalen kolommen,. Alle vloeren boven het inslaggebied vielen dus op de vloeren daaronder en startten een kettingreactie waarbij de vloeren tot helemaal beneden als pannenkoeken op elkaar stortten. Maar met deze verklaring waren ook een aantal problemen, de duidelijkste was dat het niet verklaarde waarom de gebouwen instortten tot een hoop van slechts een paar verdiepingen hoog. De kern van beide Twin Towers bestond uit 47 enorme stalen kolommen. Als de vloeren hiervan los waren gebroken, zouden deze kolommen nog steeds honderden meters hoog in de lucht staan. Het 9/11 Commissie Rapport probeerde dit probleem in de doofpot te stoppen door te stellen dat de kern van beide torens bestond uit een “holle stalen schacht”. Maar je kunt deze enorme kolommen niet wegdenken.

De stalen kern van de Twin Towers

De uiteindelijke, derde, verklaring werd gegeven door het Nationale Instituut voor Standaarden en Technologie (het NIST). Het NIST Rapport stelde dat toen de vloeren instortten ze aan de kolommen trokken in plaats van ervan los te breken. Hierdoor werden de buitenkolommen instabiel. Deze instabiliteit zorgde voor een grotere belasting van kernkolommen, die al verzwakt waren door de enorm hete branden in de kern die volgens NIST een temperatuur van 1000ºC bereikten. Deze combinatie van factoren resulteerde in een “globale instorting.”

Instorting van de Noord Toren

Natuurkundigen als Jim Hoffman en Steven Jones hebben aangetoond dat deze uitleg een groot aantal problemen heeft. Eén van deze problemen is dat NIST’s claim over de enorm hete branden totaal niet ondersteund wordt door bewijs. NIST’s eigen onderzoek leverde geen bewijs dat de kernkolommen warmer waren geworden dan 250ºC. Een tweede probleem is dat, zelfs als dit wel was gebeurd, NIST geen verklaring geeft waarom het een globale, dat betekent totale, instorting zou hebben veroorzaakt. Het NIST Rapport stelt dat het “falen van de kolommen” plaatsvond zowel in de kern als bij de buitenkolommen. Maar dit blijft een loze bewering. Er is geen plausibele verklaring waarom de kernkolommen zouden zijn gebroken of zelfs geknikt en een globale instorting zouden hebben veroorzaakt.

Dit is pas het begin van de problemen met de theorie van NIST die allemaal voorvloeien uit het feit dat het in essentie een brandtheorie is. Volgens deze theorie stortten de gebouwen hoofdzakelijk in door brand. In het geval van de Twin Towers speelde de inslag van de vliegtuigen ook een rol. Maar de meeste experts die de officiële theorie onderschrijven wijten de instortingen hoofdzakelijk aan de branden. Zo zegt NIST bijvoorbeeld dat de bijdrage van de vliegtuigen, naast het inbrengen van de kerosine, voornamelijk bestond uit het losbreken van het brandwerende materiaal op het staal, waardoor het gevoelig werd voor brand. Maar deze brandtheorieën hebben een aantal enorme problemen.

Ten eerste waren de branden in de drie gebouwen niet erg heet, erg groot of erg langdurig, vergeleken met branden in een aantal andere stalen hoogbouwconstructies die niet instortten. Een brand in 1991 in Philadelphia brandde 18 uur en een brand in 2004 in Caracas brandde 17 uur zonder ook maar een gedeeltelijke instorting te veroorzaken. Ter vergelijking; de branden in de Noord en Zuid Toren duurden 102 en 56 minuten respectievelijk voordat de gebouwen instortten. De branden waren, in tegenstelling tot die in Philadelphia en Caracas, niet heet genoeg om de ramen te breken.

Ten tweede zijn totale instortingen van hoogbouwconstructies nog nooit, zowel vóór als na 11 september, veroorzaakt door brand, of door een combinatie van brand en andere structurele schade. De instorting van Gebouw 7 is bijzonder moeilijk te verklaren omdat het niet geraakt werd door een vliegtuig en dus volledig verklaard moet worden door brand, terwijl er geen kerosine was om een grote brand te starten. Volgens ooggetuigen en fotografisch bewijsmateriaal had dit gebouw had slechts branden op twee of drie verdiepingen. FEMA gaf toe dat hun verklaring “slechts een lage waarschijnlijkheid had”. De 9/11 Commissie gaf impliciet toe dat zij de instorting van Gebouw 7 niet kon verklaren door het niet eens te noemen. Het NIST, dat niet kon beweren dat het brandwerende materiaal was losgeslagen in dit gebouw, moet nog met een verklaring komen waarom het is ingestort.

Instorting van Gebouw 7

NIST wil blijkbaar, net als de 9/11 Commissie, niet dat burgers vragen waarom WTC7 is ingestort terwijl het niet door een vliegtuig werd geraakt. Op hun website staat dat één van haar doelstellingen is om vast te stellen “waarom en hoe World Trade Center gebouwen 1,2 en 7 instortten na de inslag van een vliegtuig”, waarmee ze impliceren dat Gebouw 7, net als de Twin Towers, wel geraakt werd door een vliegtuig.

Een derde probleem met het officiële verhaal over de instortingen van deze gebouwen is dat alle vorige instortingen van stalen hoogbouwconstructies veroorzaakt zijn door explosieven in een proces dat “explosieve demolitie” heet. Het probleem wordt nog groter omdat de instortingen een groot aantal karakteristieken vertoonden van het moeilijkste type demolitie, de “implosie”. Ik zal zeven van deze karakteristieken noemen.

Ten eerste begonnen de instortingen plotseling. Als staal verzwakt door vuur begint het te verzakken. Maar zoals je kunt zien op video’s op het web, waren alledrie de gebouwen bewegingsloos tot het moment dat ze begonnen in te storten.

Ten tweede; als deze gebouwen waren omgevallen zouden ze enorme schade en heel veel slachtoffers hebben veroorzaakt. Het rechtstanding neerhalen van gebouwen is precies het doel van het type explosieve demolitie dat we implosie nomen. Er zijn maar een paar bedrijven ter wereld die dit type uit kunnen voeren.

Ten derde stortten de gebouwen in met nagenoeg de snelheid van een vrije val. Dit betekent dat de onderste vloeren met al hun staal en beton geen weerstand boden aan de bovenste vloeren.

Ten vierde; zoals al eerder vermeld, waren de instortingen totaal, resulterend in hopen puin van slechts een paar verdiepingen hoog. Dit betekent dat de enorme stalen kolommen in de kern van de torens in vrij kleine stukken moeten zijn gebroken. Dit is precies wat explosieven doen.

Ten vijfde werden grote hoeveelheden gesmolten staal geproduceerd. Dit betekent dat het staal verhit moet zijn tot minstens 1500ºC. Getuigen van de opruimoperatie vertelden dat er, als een stuk staal uit het puin werd getrokken, soms gesmolten metaal van de uiteinden droop.

Brandweermannen vertellen over gesmolten staal

Ten zesde vonden er volgens vele brandweerlieden, medici, journalisten en werknemers van het World Trade Center, vele explosies plaats vóór en tijdens het instorten. Zo vertelde brandweercommandant Dennis Tardio over de Zuid Toren: “Ik hoorde een explosie en ik keek naar boven. Het leek alsof het gebouw geïmplodeerd werd, van boven naar beneden, de ene verdiepingen na de andere, boem, boem, boem.” Brandweerman Richard Banaciski zei: “Het was net als op televisie, als ze een gebouw opblazen. Het leek alsof het helemaal rond ging, als een ring, al die explosies.” Dankzij de vrijgave in augustus 2005 van deze mondelinge verslagen, die vlak na 11 september werden opgenomen door de Brandweer van New York, waren er nu tientallen van deze verklaringen beschikbaar. Ik heb er een artikel over geschreven dat samen met het artikel “De vernietiging van het World Trade Center”, wat ik hier nu samenvat, opgenomen is in een nieuw boek over 11 september en Christelijk geloof.

Brandweermannen beschrijven de instorting van de Twin Towers

Een zevende karakteristiek van explosieve demolities is de vorming van grote hoeveelheden stof. In het geval van de Twin Towers was vrijwel alles behalve het staal, dus het beton, de bureaus, de computers, verpulverd tot zeer fijne stofdeeltjes.

De officiële theorie kan niet één, laat staan zeven, van deze karakteristieken verklaren, tenminste niet, zoals Jim Hoffman en Steven Jones aantonen, zonder een aantal natuurwetten te breken. De theorie van explosieve demolitie verklaart ze echter allemaal.

Deze feiten zijn inconsistent met het idee dat terroristen van Al Qaeda verantwoordelijk waren. Buitenlandse terroristen zouden nooit toegang tot de gebouwen hebben kunnen verkrijgen in de uren die nodig waren om de explosieven te plaatsen. Terroristen die werkten voor de Bush-Cheney regering zouden wel toegang hebben kunnen krijgen vanwege het feit dat Marvin Bush en Wirt Walker III, de broer en de neef van de president, aan het hoofd stonden van het bedrijf dat de beveiliging verzorgde in het World Trade Center. Al Qaeda terroristen waren vast niet zo netjes geweest om te zorgen dat de gebouwen recht naar beneden kwamen in plaats van om te vallen. Zij beschikken ook niet over de nodige expertise.

Een ander relevant feit is dat het bewijsmateriaal werd vernietigd. Bestudering van de stalen kolommen van de gebouwen zou aan het licht brengen dat explosieven werden gebruikt om het staal te breken. Maar vrijwel al het staal werd verwijderd van de locatie voordat het fatsoenlijk kon worden onderzocht en daarna op schepen geladen om te worden omgesmolten in Azië. Normaal is het een federaal misdrijf om iets mee te nemen van een plaats delict. Maar hier werd de verwijdering van honderden tonnen staal, de grootste vernietiging van bewijsmateriaal ooit, uitgevoerd onder supervisie van de federale overheid.

Het lijk er ook op dat er vals bewijs is neergelegd. Het paspoort van één van de kapers van vlucht 11 zou zijn gevonden in het puin. Het overleefde de brand na de crash in de Noord Toren en daarna hetgeen dat ervoor zorgde dat alles behalve het staal werd verpulverd. In een verhaal in The Guardian stond: “Het idee dat dit paspoort ongeschonden ontsnapte aan de vuurzee stelt de geloofwaardigheid van zelfs de meest fanatieke aanhangers van de FBI’s oorlog tegen terrorisme op de proef”.

Om het even samen te vatten: Het idee dat Amerikaanse functionarissen een bevredigende of enigszins bevredigende verklaring hebben gegeven voor de instorting van de World Trade Center gebouwen is een mythe. Zij geven dit impliciet toe door hun weigering om een rationeel debat aan te gaan. NIST woordvoerder Michael Newman zou hebben gezegd dat “geen van de NIST wetenschappers deel zou nemen aan een publiek debat” met wetenschappers die het niet eens zijn met hun rapport. Toen Newman gevraagd werd waarom het NIST niet een publiek debat wilde, antwoordde hij: “Omdat je zo’n debat niet kunt winnen”. In hetzelfde interview vergelijkt Newman mensen die de officiële theorie over de instortingen verwerpen met mensen die in Bigfoot en een Platte Aarde geloven. Toch is hij bang dat zijn wetenschappers de discussie niet kunnen winnen van deze dwazen.

Kevin Ryan ontkracht het officieel ‘collapse’ rapport punt voor punt.