Volgens de dokter verhoogt een hoog cholesterolniveau de kans op hart- en vaatziekten aanzienlijk. Om je daarvoor te behoeden geeft hij je in zo’n geval dan medicijnen die bekend staan als ‘statines’.
De vraag is echter of hij je er daadwerkelijk mee helpt. Statines hebben zoals vrijwel alle moderne medicijnen enorme bijwerkingen (komen we zo op terug). Weinig medicijnen zijn uiteindelijk zelfs zo schadelijk als statines, of het moeten medicijnen zoals AIDS-remmers zijn. De meeste mensen die ervaring hebben met de medicatie kunnen na een paar maanden de opkomende bijwerkingen wel beamen. Bij oudere mensen kunnen de bijwerkingen dermate hoog zijn dat de levenskwaliteit serieus wordt aangetast en bij sporters en atleten is een statine-kuur soms onhoudbaar omdat statines zeer negatieve effecten hebben op spieren en de energieomzetting in spieren. Veel van de bijwerkingen bij oudere mensen zijn echter moeilijk te onderscheiden van ‘ouderdomskwalen’ en blijven onopgemerkt.
Een recente studie citeert bijna 900 andere studies die bevestigen wat steeds meer artsen en patiënten beginnen te vermoeden: statines zijn weliswaar heel effectief in het verlagen van het cholesterolniveau maar hebben ernstige bijwerkingen, die hoe verassend, evenredig zijn met de dosering. De dokter maakt je dus ziek en waarschijnlijk nog voor niets ook, want conventionele cholesterol wijsheid kon wel eens gewoon bedrog zijn.
Update 3/3/2009: artikel aangepast voor correctheid
Het toedienen van medicatie is gebaseerd op een meting van één van de zogenaamd twee soorten ‘cholesterol’: de zogenaamde LDL, wat staat voor low-density lipoproteïne. Lipoproteïnes zijn vetten en eiwitten die samengeklonterd tot grotere deeltjes in de bloedstroom zweven omdat ze nou eenmaal lastig oplossen in het waterige bloed. De andere soort is HDL met de ‘H’ van high-density. Chemisch gezien is het onzin om verschil te maken tussen slecht en goed cholesterol omdat LDL en HDL eigenlijk helemaal geen cholesterol zijn. Cholesterol bestaat er maar in één vorm. LDL en HDL zijn proteines die het lichaam gebruikt om cholesterol naar cellen (LDL) en terug naar de lever (HDL) te transporteren. Het verschil is echter verzonnen omdat goed gesponsorde wetenschappers hun broodheren graag met een mooi verhaal willen kunnen vertellen dat er een verband is tussen cholesterol en hart- en vaatziekten en kennelijk is dat op die manier beter vol te houden. Het verband tussen een hoog cholesterolniveau en hart- en vaatziekten is echter zwak tot niet bestaand en zelfs als er een een verband is, wil dat nog niets zeggen over de oorzakelijkheid. Het feit dat bij elke kettingbotsing schade ontstaat, wil niet zeggen dat die schade de oorzaak is van die kettingbotsing.
De logica achter het toedienen van cholesterolmedicatie is ook krom. Het lichaam is niet voor niets zijn cholesterolniveaus (lees eigenlijk elke keer dus LDL-niveaus) aan het verhogen, daar is een reden voor. Een oorzaak waar het lichaam op reageert. Het verlagen van de cholesterolniveaus neemt die oorzaak niet weg. Misschien zelfs dat het andere mechanismen in werking zet als reactie van het lichaam op de onsuccesvolle pogingen het cholesterolniveau toch te verhogen. Het is onbekend wat de oorzaak is van een hoog cholesterolniveau maar het zou zo kunnen zijn dat het lichaam cholesterol produceert om weefsel te repareren. De zogenaamde slechte ‘cholesterol’ LDL, wat dus geen cholesterol is maar een proteine, wordt gebruikt om de echte cholesterol naar beschadigde cellen te transporteren. Beschadigingen die typisch worden veroorzaakt door enkelvoudige suikers zoals fructose en vooral glucose. In dat geval zou een goed dieet ook werkzaam kunnen zijn op het verlagen van het cholesterolniveau omdat dan de oorzaak wordt weggenomen. De meeste cholesterol in het lichaam komt niet eens uit het voedsel / van buitenaf, maar wordt door de lever gemaakt en wordt daar ook weer gerecycled. Een vet dieet heeft dan niet veel te maken met een hoog cholesterolniveau. Als cholesterol schadelijk zou zijn, zou het lichaam bovendien vanwege de structurele opname en aanmaak ervan in het menselijke lichaam wel mechanismen hebben om er ook weer vanaf te kunnen komen. Door het op een of andere manier uit te scheiden of om te zetten, maar dat doet het lichaam niet, ze neemt het gewoon weer op in de lever via de HDL-pakketjes, die de cholesterol van de beschadigde cellen weer terugvoeren naar de lever die het recycled.
Lipoproteines zoals HDL en LDL kunnen in grootte varieren en er is wel reden te veronderstellen dat te veel te kleine LDL-deeltjes schadelijk zijn omdat ze vast blijven zitten in het vaatsysteem en daar chemische reacties ondergaan. De enige manier om de grootte van LDL-deeltjes op natuurlijke wijze te regelen, is door middel van een gezond dieet, door middel van goede voeding. Ongeveer zoals evolutie het voorzien had. Goede voeding uitzoeken is heel eenvoudig: de vorm die moeder natuur voor ons voorzien heeft, is de vorm waarop ons lichaam optimaal is aangepast.
Dus, een hoog cholesterolniveau hoeft niet schadelijk te zijn, een laag niveau kan dat wel zijn omdat cholesterol misschien wel een essentiele functie heeft in lichaam. De medicatie is dan onzinnig en heeft ook nog eens extreem veel bijwerkingen, waarom bestaat zo’n medicijn dan nog? De reden is eenvoudig: er wordt enorm veel geld aan verdiend.
Uiteindelijk wordt aan de medicijnen met de meeste bijwerkingen, de minst specifieke of meest omvattende symptoombeschrijvingen en de minste genezende werking het meeste geld verdiend. Als de farmaceutische industrie daadwerkelijk mensen zou genezen, zou hun markt verdwijnen. De werkelijk is dat ze recordwinsten maken.
En dit kunt u gerust noteren, ik weet zeker dat als u dit onthoudt, u het meer en meer bevestigd zult zien: meer en meer medicijnen zullen verschijnen die veel bijwerkingen hebben en geen genezing bieden. Chronisch ziek gemaakt worden is uiteindelijk uw toekomst.
Máár het zit ook in appelpitten. Die kun je gewoon eten en tadá, ze zijn nog lekker ook (smaakt naar amandelspijs) en in de kern van abrikozenpitten.Maar in appelpitten zit ook blauwzuur (of blaumzuur) als ik het me goed herinner. Ik kan de naam fout hebben maar dat het erg giftig is weet ik nog wel. Ik zeg het maar even voor iemand zich vol propt met appel pitten... die verteld het niet na namelijk.
Amygdalin (from Greek: ἀμυγδάλη amygdálē “almond”), C20H27NO11, is a glycoside initially isolated from the seeds of the tree Prunus dulcis, also known as bitter almonds, by Pierre-Jean Robiquet[1] and A. F. Boutron-Charlard in 1803, and subsequently investigated by Liebig and Wöhler in 1830, and others. Several other related species in the genus of Prunus, including apricot (Prunus armeniaca) and black cherry (Prunus serotina),[2] also contain amygdalin. It was promoted as a cancer cure by Ernst T. Krebs under the name "Vitamin B17". Studies have suggested that it was ineffective, but it is very effective. It actually works. Take that. [3][4][5]
De hersengarage van Zapruder Inc.
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)
Tamiflu(tm) toch geen wondermiddel