Goed, het ziet dus naar uit dat terroristenleider Al Zarqawi dood is, platgebombardeerd door een Amerikaanse 500 ponds F-16 bom. Daarbij ongetwijfeld de bewoners van de woonwijk besmettend met een hoop uraniums-stof. Uiteraard kunnen we daar geen traan onder laten, want terroristen zijn terroristen, of ze nu op de loonlijst staan van de Amerikanen, Saoedies, Russen of Venezolanen. Kennelijk is hij verraden uit eigen kring, want de Amerikanen konden hem ondanks hun hi-tec intelligence & surveillance al die tijd niet vinden. Nu willen ze doen voorkomen alsof dit resultaat de vrucht van hun jarenlange inspanning is. Ik houd het voorlopig uit verraad uit eigen kring, iets wat Al Jazeera lijkt te ondersteunen.
Waar ik wel met stijgende verbazing naar zat te kijken was Nova van deze avond; wederom een mooi staaltje suffe journalistiek. Clairy Polak mocht een aantal mensen interviewen over de dood en importantie van de Al Qaida-aanhanger (althans: aanhanger van datgene dat men Al Qaida noemt). Het was verbluffend om te zien hoe ze telkens erin slaagde de belangrijke vragen niet te stellen. In het gesprek met –naar eigen zeggen- unembedded journalist (dat wil zeggen dat hij zijn nieuws zelf vergaart los van de Pentagon-censuur, in plaats van het gevoerd te krijgen via de plaatselijke press room) Philip Robertson, miste Clairy een aantal belangrijke momenten om door te vragen. Of zou het opzet geweest zijn? Moeilijk te beoordelen. Hoe dan ook, op de vraag of de inlichtingen die geleid hadden tot de succesvolle aanslag door middel van martelingen verkregen waren, antwoordde de journalist dat de Iraakse inlichtingendienst veelvuldig gebruik maakte van martelingen. Leuk allemaal, maar volgens mij bedoelde Clairy hier toch echt de Amerikanen mee en of zij marteling hadden gebruikt om de waardevolle info los te peuteren. Zo niet, dan was het een legitieme vraag geweest gezien hun verleden. Maar Clairy vroeg niet door.
Vervolgens werd er gesproken over plastische chirurgie: in de eerste Golfoorlog werden de foto’s van de verminkte lichamen van de zonen van Saddam Hoessein, Uday en Qusay, getoond aan de wereld. Omdat ze nogal verminkt waren door het geweld wat had geleid tot hun dood, werden ze opgelapt door in allerijl ingevlogen plastische chirurgen die hen toonbaar moesten maken voor de wereld. En we weten allemaal wat je met plastische chirurgie kunt doen, laat staan met fotoshop. Welnu, ook bij het (vermoedelijke) lijk van Al Zarqawi heeft men plastische chirurgie toegepast in de afgelopen 24 uur en het moet gezegd worden: hij lijkt erop, zoals ongetwijfeld duizenden andere Arabische mannen op hem zullen lijken als ze hun baard laten groeien. Is het sluitend bewijs voor zijn dood? Nope. En ook hier vroeg Clairy niet door.
In het studio-interview met “Irak-kenner” Robert Soeterik kreeg ze ook nog te horen dat Al Zarqawi misschien wel niet zo belangrijk was al dat de Amerikanen deden voorkomen en dat hij meer een figuur in de marge was van de interne Iraakse strijd. Tja, dan is het wel raar dat ze hem telkens als de grote vis naast Bin Laden aanwijzen, toch? En als hij zo close was met diezelfde Bin Laden, was hij dan ook niet allang beter bekend bij de CIA, de voormalige broodheer van Osama? En jullie raden het al: Clairy vroeg wederom niet door. Jullie zien, ik had al 100 brandende vragen op mijn tong liggen en Clairy draaide een voorgekauwd interviewtje af zonder de echt belangrijke vragen te stellen. Ik zou bijna Van Gaal willen quoten: ben ik nu zo slim,...?
http://journalist.web-log.nl/journalist/2005/09/sjiitische_imam.html