Zapruder Inc.

De Voyager 1 en 2 zijn kleine, onbemande ruimtescheepjes die de Nasa in 1977 lanceerde. Samen met hun voorgangers Pioneer 10 en 11 hebben ze een schat aan informatie over de planeten in ons zonnestelsel opgeleverd. Allevier hebben ze inmiddels ons zonnestelsel verlaten. De Pioneers werken al lang niet meer. Maar de Voyagers zijn de Duracell-konijnen in de ruimtevaart. Ze doen het nog stééds, na bijna dertig jaar, gevoed door een kleine plutonium-kernreactor die ze aan boord hebben. Sterker nog: de Nasa communiceert er nog regelmatig mee, het liefst elke week als het kan. Al hebben ze d’r tegenwoordig wel megagrote paraboolantennes voor nodig.

Geen ander object is namelijk ooit door onze beschaving gelanceerd en zó ver van de aarde gevlogen als Voyager 1. In het huidige tempo komt ‘t ding al over zo’n 40.000 jaar aan bij de eerstvolgende ster. Tegen die tijd zal hij het al lang niet meer doen. Maar wat als hij onderweg een groepje buitenaardsen tegenkomt? Daar hebben de hippies die in 1977 bij de Nasa werkten, over nagedacht. ET kan gewoon de draaitafels uit de kast halen, een joint opsteken en een goed partijtje gaan rrrrrrrraven, want aan boord van de Voyager bevindt zich een langspeelplaat. Met muziek, groeten in tientallen talen, afbeeldingen en de precieze plek van onze aarde in het heelal. Op de achterkant een handleiding die een beetje slimme alien makkelijk kan ontcijferen.

Slim, NOT, riepen sommige militairen trouwens in die dagen. Ga even exact vertellen waar we wonen. Dan heb je die creeps binnen no-time hier om ons uit te roeien. Tja. Misschien moesten ze hun buitenaardse vriendjes eens vragen wat die ervan vinden? Wel eerst even bellen, want grote kans dat de Roswell-aliens het te druk hebben met naar Zapruder_Inc surfen. We gaan namelijk deze herfst nader in op de CT’s rond de Amerikaanse maanlandingen…