Sommige trends en technieken hebben ‘misbruik’ en ‘politiestaat’ in hun genen. Ongeacht hoe cool en bruikbaar ze wellicht ook zijn. RFID-tagging van producten is daar één van. Een (passieve) RFID-tag is een vaak minuscule elektronische ‘radioreflector’ die bij aanstraling door een RFID-lezer of -poort wat informatie teruggeeft. Handig bijvoorbeeld bij het boodschappen doen, kan je gewoon de deur uitlopen zonder langs de kassière te gaan. De uitgangspoort detecteert wat je meeneemt en boekt het bedrag direct van je rekening. Of op vliegvelden, kunnen intelligente systemen all-around je precies vertellen waar je heen moet omdat ze aan de hand van de tag in je paspoort en een database met reis- en persoonsgegevens precies weten waar je heen wilt.
Tikitag maakt deze technologie nu beschikbaar voor jou en mij. Iedereen kan nu zelf alles gaan voorzien van zo’n miniscuul radiobaken. TAG - LINK - TOUCH. De toepassingen zijn legio en vaak ook leuk en handig. The big picture is echter minder vrolijk. Op een dag is alles, mens, dier en product voorzien van RFID en worden alle contactmomenten gelogd. Wat dan ontstaat, is de ultieme droom van elke corporatie en regering: een database met extreem bruikbare maar ook extreem privacy-gevoelige informatie en in dit geval is het niet de vraag of zoiets misbruikt gaat worden, maar wanneer…
Het filmpje eindigde met dat dit allemaal "goed nieuws" is voor de consument.
Prachtig toch?