Eén van de sterkste wapens waarmee Big Pharma haar medicijnenrommel door de strot van de consument douwt, na de tsunami van marketing, is de peer review. Van oorsprong is de peer review bedoeld als een beoordeling van een medicijn of medische procedure door gelijken - ‘peers’ - die geacht worden op onderbouwde wijze iets te kunnen zeggen over de innovatie. Peer reviews zijn een krachtig element in de marketingmachine van de pillenpushers, omdat ze hiermee niet alleen de consument in slaap kunnen wiegen als zou hun medicijn betrouwbaar en goed zijn, maar ze worden met name gebruikt om de artsen te overtuigen het medicijn voor te schrijven aan hun patiënten. En artsen varen doorgaans blind op deze peer reviews. Een demente Urker palingroker kan dan zelfs op zijn vingers natellen dat gunstige peer reviews goud waard zijn en de pharma industrie staat er niet om bekend dat ze business aan het toeval over laat. En dus worden er dokters betaald omgekocht om gunstige peer reviews te schrijven en zelfs ongunstige testresultaten weg te laten. Niks nieuws onder de zon, aangezien we dat eerder uitvoerig beschreven hebben. Maar nu blijkt dat zelfs de corrupte dokters de artikelen niet zelf schrijven, maar dat dit geheel en al in opdracht wordt gedaan door de pharmamaffia. Zij huren zogenaamde ghost writers in die het stuk van A tot Z schrijven volgens de specificaties van de gifmengers en laten een dokter voor wat Judaspenningen zijn naam eraan verbinden. Nog makkelijker dus!
Zo is pharmagigant Wyeth in ieder geval betrapt op het compleet voorkoken van ladingen ‘peer reviews’ en duidt dit zorgvuldig opgezette bedrog, samen met de vele schandalen die zijn blootgelegd waar dokters zelf creatief met de waarheid omgingen, op het spreekwoordelijke topje van de ijsberg. Peer reviews zijn in het huidige landschap van de medische megabusiness niet meer te vertrouwen zolang de herkomst van artikelen niet 100% duidelijk is.
Mensen die dus in deze barre tijden een zakcentje willen bijverdienen en enigszins rap van de Remington gesneden zijn, kunnen vast hun diensten als peer review-hoer aanbieden aan de plaatselijke pharma-filialen. Gewetensbezwaren niet gewenscht!
To purchase genetically modified seeds, a customer must sign an agreement that limits what can be done with them. (If you have installed software recently, you will recognize the concept of the end-user agreement.) Agreements are considered necessary to protect a company's intellectual property, and they justifiably preclude the replication of the genetic enhancements that make the seeds unique. But agritech companies such as Monsanto, Pioneer and Syngenta go further. For a decade their user agreements have explicitly forbidden the use of the seeds for any independent research. Under the threat of litigation, scientists cannot test a seed to explore the different conditions under which it thrives or fails. They cannot compare seeds from one company against those from another company. And perhaps most important, they cannot examine whether the genetically modified crops lead to unintended environmental side effects.
Nanotech gaat de nieuwe paradigm breken waar geen review hoer aan kan tippen.
http://www.sott.net/articles/show/190845-Do-Seed-Companies-Control-GM-Crop-Research-