M. King Hubbert ontdekte in de jaren 50 dat iedere oliebron op een gegeven moment een maximale productie haalt, cq de piek van Hubbert. Daarna vloeit er minder olie uit de bron en op een gegeven moment moet er zelfs gepompt worden om de laatste olie naar boven te halen. De theorie die hij ontwikkelde, bleek ook uit te komen voor de totale productie van alle olievelden in de Verenigde Staten. King Hubbert voorspelde daarop dat de totale olieproduktie in de VS in 1970 zou pieken en daarna zou dalen. Hij kreeg gelijk. De VS veranderde in de 10 jaar na 1970 van ’s werelds grootste olieproducent in ’s werelds grootste olie-importeur. Maar toen was olie nog goedkoop. Van de 54 olieproducerende landen op de wereld hebben er inmiddels al 40 de productiepiek gepasseerd: waaronder Mexico, Groot-Brittannië en Noorwegen. Het vervelende is dat alternatieven voor olie, zoals aardgas en steenkool, ook beperkt voorradig zijn en dat aardgasvelden en steenkoollagen ook een piekproductie vertonen. De wereldsteenkoolpiek valt waarschijnlijk al voor 2020 en de wereldaardgaspiek niet veel later. Het blijkt dat de de winning van de meeste andere delfstoffen uit de aardkorst ook verloopt volgens de theorie van Hubbert. Zo is inmiddels peak-goud in 2002 gepasseerd. Peak-strontium in 2005, peak-wolfraam in 2004, peak-platina in 2006. Wat staat ons te wachten ?
Peakoil is niet de dag waarop de wereld instort en er geen benzine meer is bij het pompstation. Peakoil zal bijna ongemerkt voorbijgaan. Er is pas achteraf vast te stellen wanneer peakoil plaatsvond. Peakoil betekent ook niet dat de olie op is. Het betekent dat de snelheid waarmee olie gewonnen wordt, niet verder gaat stijgen, maar juist gaat afnemen. Als het zover is, dan wordt de vraag groter dan het aanbod. Dat is eigenlijk al 10 jaar aan de gang en dat zien we aan internationale spanning in de olierijke gebieden en een forse prijsstijging. Als de prijs voor olie hoog genoeg wordt, dan komen er vanzelf investeerders, die op zoek gaan naar manieren om die grondstof voor die prijs te gaan winnen. Oliewinning uit teerzand werd pas lucratief bij een olieprijs boven de $70.
Die stijging van de olieprijs hakt er economisch flink in. De benzineprijs steeg in de VS zo hard, dat de gemiddelde Amerikaan geen nieuwe auto meer kon kopen en zijn hypotheek niet meer kon betalen. De energierekening werd hoger, de vliegvakantie viel duurder uit dan vorig jaar. Overschakelen op aardgas of steenkool biedt slechts tijdelijk soelaas. En ook de winning van uranium zal volgens Hubbert pieken en daarna gaan dalen.
De stijgende kosten van olie en andere grondstoffen betekenen dat er minder geld zal overblijven voor andere dingen. We zullen met zijn allen besluiten dat pensioenen wel wat lager kunnen en dat kunstmatige eilanden en bemande ruimtevaart verspilling zijn van geld, energie en grondstoffen. Het is niet leuk om te constateren, maar peakoil leidt automatisch tot peak-ruimtevaart en peak-kunstmatige-eilanden. En uiteraard tot een top-serie Zapruder-artikelen!
Zo is inmiddels peak-goud in 2002 gepasseerd. Peak-strontium in 2005, peak-wolfraam in 2004, peak-platina in 2006.
Oliewinning uit teerzand werd pas lucratief bij een olieprijs boven de $70.
Argh, Is net zoiets als de wet van Mo(o) re: in de informatica. Hoor je ook niets meer van...Die "wet" gaat nog steeds verbazingwekkend goed op. Het aantal transistors per core blijft dan wel gelijk of daalt, de chip als geheel wordt nog steeds groter omdat het aantal cores toeneemt. Echter worden de transistors steeds kleiner waardoor de hoeveelheid benodigd materiaal daalt.
Er is ook een alternatief voor kapitalisme, het afschaffen.