Matt Simmons, een van de eerste peakoil-profeten, schreef een boek over de oliewinning in Saoedi-Arabië, Twilight in the Desert. Bottomline van dat boek: als de olieproduktie in Saoedi-Arabië piekt, dan piekt de wereldproduktie.
De Saoedi’s beweren dat er nog altijd 88 miljard vaten olie zitten in ‘s werelds grootste olieveld Ghawar. En olieminister Ali Al-Naimi zegt dat de olieproduktie makkelijk met 50% kan worden opgevoerd van 8 miljoen vaten per dag naar 12 miljoen vaten.
De gegevens van EIA (Energy Information Administration) laten zien dat die produktie van 12 milj. vaten nog nooit gehaald is.
Deskundigen vragen zich af of de Saoedi’s die reserveproduktiecapaciteit ooit wel op de markt kunnen brengen. Om de produktie te verhogen moeten de Arabieren meer water pompen in hun olievelden. Het water verdrijft de olie uit het gesteente en er kan daardoor meer olie worden opgepompt.
De ervaring leert dat het sneller laten stijgen van het waterniveau, uiteindelijk leidt tot een lagere opbrengst. Hoe sneller de olie gewonnen wordt, hoe meer olie er achterblijft in de poriën van het gesteente.
Als men de produktie van de bestaande velden verhoogt, dan snijdt men zichzelf in de vingers.
De oliesjeiks hebben de kraan expres een beetje dichtgedraaid en daar hebben ze heel verstandig aan gedaan.
Saoedi-Arabië kan ook nog nieuwe bronnen tot produktie brengen, zoals het Manifa-veld. Maar de olie uit dat veld is “heavy-sour” en daar is maar weinig belangstelling voor.
De reserve-capaciteit van OPEC, waar de rest van de wereld op rekent, is misschien een stuk kleiner dan de 4 miljoen vaten per dag, die het EIA ons voorspiegelt.
Hoe dan ook, ooit zal Saoedi-Arabië pieken en dan zal de voorspelling van wijlen Matt Simmons uitkomen. En enige tijd daarna zal de uitspraak van Rashid bin Saeed Al Maktoum uitkomen:
”My grandfather rode a camel, my father rode a camel, I drive a Mercedes, my son drives a Land Rover, his son will drive a Land Rover, but his son will ride a camel.”
Prachtige wandtegel!