De Verenigde Staten waren het eerste land dat peakoil ondervond. In 1970 bereikte de binnenlandse olieproduktie haar hoogtepunt. Sinds 1970 zijn de VS een importeur van aardolie, het verbruik is groter dan het land zelf produceert.
Vanaf Gerald Ford houdt elke nieuwe president een traditionele “we-moeten-minder-afhankelijk-worden-van-buitenlandse-olie"-toespraak. De meeste Amerikanen zappen dan snel weg. De president houdt de rest van zijn ambtstermijn wijselijk zijn mond over peakoil. De oplopende energierekening van de VS begint steeds zwaarder te wegen, vooral sinds de olie in prijs is verdrievoudigd (van $25 naar $75 per vat). Je kunt dagelijks in de krant lezen dat de economische macht en de welvaart van de VS afneemt. Uit een onderzoek van Gallup blijkt dat de gemiddelde Amerikaan nog maar $59 per dag uitgeeft, tegen $99 in 2008.
Volgens gegevens van Credit Suisse zakte de VS in de top tien landen met de hoogste welvaart van plaats 1 in (in 2000) naar plaats 7.
In het 3e kwartaal werden ruim 900.000 huizen (!!) door de bank teruggevorderd in verband met achterstallige hypotheekaflossingen (foreclosure).
Het land van de onbegrensde mogelijkheden loopt tegen dezelfde beperkingen aan waar de rest van de wereld mee worstelt.
Peak-USA ligt achter ons. De Amerikanen blijken ook maar gewone stervelingen.
Dmitri Orlov schreef een boek over de ineenstorting van de USSR. Hij denkt dat de USA ook zullen instorten, volgens de 5 stadia van instorting, die hij in zijn boek benoemt.
Orlov denkt dat de Amerikanen het in hun Suburbia zwaarder zullen krijgen dan de Russen, die nog als families samenwoonden en nog konden terugkeren naar het platteland.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Het ESM-paard staat binnen
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld