Zapruder Inc.

Zomaar iets roepen vanuit een eigen overtuiging is een zeer kwalijke zaak. Ritalin is een zeer gevaarlijk medicijn, het is niet voor niets dat het medicijn in het Verenigd Koninkrijk inmiddels verboden is en geclassificeerd is als categorie C verslavend middel.

Wat denkt deze psychiater met zijn noodkreet te bereiken? Wil hij dat ouders hun kinderen potentieel dodelijke en bewezen ziekmakende medicijnen laten slikken voor een wetenschappelijk dubieuze diagnose? De medicijnen belemmeren de groei van kinderen en zorgen ervoor dat de hersenen van het kind minder groot groeien.

We hebben tot op de dag van vandaag nog geen enkel bewijs voor ofwel de oorzaak of de fysiologie voor geen van elke psychiatrische diagnose.
Elk geval waarin een “hersenstoornis” gevonden zou zijn, bleek vals te zijn. Geen enkele claim voor genen die bepaalde psychiatrische condities zouden veroorzaken heeft de tands des tijd doorstaan. Ondanks de populaire valselijke propaganda.
Prof. Dr. Joseph Glenmullen, M.D.

Vraag uzelf eens af Dr. van de Glind, wat is uw ware intentie? Kinderen en ouders massaal in een ziekte laten geloven, een ziekte waar tot op heden geen enkel objectief bewijs voor bestaat? Waar komt die drive vandaan in u? Wat is er mis in uw hoofd dat u dergelijke zieke ideeën heeft?

Trevor Parmenter, hoogleraar ontwikkelingsbiologie handicap studies aan de faculteiten van de onderwijs-en geneeskunde aan de Universiteit van Sydney, zegt dat ondanks dat hij wel geloofde dat sommige kinderen een conditie hadden waarvoor behandeling gewenst was, de aanwezigheid van ADHD bij de kinderen meestal kunstmatig aangeleerd was.
Bron: ADHD symptomen zijn ‘normaal kindergedrag’

Natuurlijk moet men de problemen die kinderen kunnen ervaren niet bagetalliseren, en dat is naar mijn mening ook absoluut niet wat er gebeurt in de media. De psychiatrische behandeling en psychiatrische kijk op de problemen staat ter sprake, niet de problemen an sich ook al zoeken ouders nu natuurlijk naar een andere verklaring voor de problemen wat alleen maar heel erg goed is.
De problemen zijn echt maar de psychiatrische behandeling die u propageert is dat allerminst!

Hoewel het concept ’ADHD’ nog onvoldoende is onderzocht en er ongetwijfeld aanpassingen in definitie en criteria komen, is daarmee niet gezegd dat de stoornis niet bestaat. Wat we weten is dat de hersenen van ADHD’ers gemiddeld kleiner zijn dan die van anderen, dat bepaalde hersenstructuren anders zijn en dat de werking bij sommige taken en functies anders verloopt. We weten dat het bestaan van mensen met ADHD wordt gekenmerkt door ontwrichting: ontwrichte gezinnen, uitval op school, onderpresteren in banen, verstoorde relaties, meer kans op verslaving, meer ziektedagen, veel meer werkloosheid, meer andere psychische stoornissen, meer zorgconsumptie.

Volgens kinderarts Dr. Bose Ravenel klopt er niets van wat Dr. Geurt van de Glind zegt. Hij publiceerde onlangs het boek getiteld “Het ziekmaken van Amerikaanse kinderen” waarin hij uit de doeken doet dat de stellingen van Dr. Geurt van de Glind stuk voor stuk gebaseerd zijn op wetenschappelijk ondeugdelijke onderzoeken, veelal uitgevoerd door farmaceutische bedrijven.

Er is iets anders aan de hand dat deze psychiater van zijn drive voorziet om te vechten voor zijn beperkte en negatieve visie op de realiteit. Hij denkt dat gedragsproblematiek door een hersenziekte veroorzaakt wordt zodat er medicijnen voor nodig zijn.

Het is een gruwelijke misdaad van deze psychiater eigenlijk, want de wetenschap is er zeer duidelijk in. Er is geen bewijs dat kinderen die met ADHD gediagnosticeerd worden kleinere hersenen hebben of dat een biochemisch onbalans de oorzaak is voor de problemen. Wel is het wetenschappelijk bewezen dat ADHD medicijnen de groei van kinderen belemmeren zodat ze kleinere hersenen hebben.

Natuurlijk kun je bepaalde processen in de hersenen herkennen bij gedragsproblemen. Maar dat kun je ook bij andere dingen. De processen in de hersenen van journalisten zullen ook op bepaalde gebieden overeen komen met elkaar. Dat wil echter niet zeggen dat de waargenomen processen de oorzaak zijn voor het journalistieke werk, maar eerder veroorzaakt door het journalistieke werk dat vanuit een psychisch proces bepaalde delen van de hersenen benut om het werk te kunnen doen.

Psychiaters hebben oogkleppen op. Ze willen persé een ziekte vinden als oorzaak voor gedragsproblemen om het te kunnen behandelen met medicijnen en ze gaan totaal voorbij aan de psyche van een patiënt. Ze ontkennen in zekere zin het bestaan van een psyche. Het is afschuwelijk wat ze doen, want ze maken steeds meer mensen ziek met hun bedrog en valse kijk op de wereld.

De hersenen hebben een ongekend aanpassingsvermogen, dat bleek onlangs uit deze studie. Gedrag komt niet voort uit vaststaande hersenstructuren. De psyche is geen orgaan.

Is de kritiek op het medicijn ritalin dat ADHD’ers krijgen misplaatst? Ja en nee. Kritiek is goed, maar dan wel vanuit de juiste voorstelling van zaken. Het klopt dat de werking van ritalin in de hersenen lijkt op die van amfetamine en cocaïne. Daarmee wordt de indruk gewekt dat die medicijnen verslavend zijn. Dat is alleen zo als ze in veel hogere doseringen of op een andere dan voorgeschreven manier worden gebruikt. Uit onderzoek blijkt dan ook dat ritalin vooral misbruikt wordt door anderen dan voor wie het is voorgeschreven. Bovendien blijkt dat behandeling met medicatie een preventief effect heeft bij ADHD-patiënten op ontwikkeling van verslavingsproblemen.

Meer professionele aandacht leidt tot extra zorg voor patiënten die voorheen aan de aandacht ontsnapten. Medicijnen hebben daar een plaats bij, en juist omdát die vaker worden toegepast en er veel onderzoek naar wordt gedaan, is er ook aandacht voor eventuele bijwerkingen. Maar dan wel graag in juist perspectief.

In Trouw stond dat er een significante toename van suïcidaal gedrag is waar te nemen. Maar zet dat dan af tegen de kans op suïcide onder patiënten met ADHD die níet voor hun stoornis worden behandeld. Zet de bijwerkingen van medicatie af tegen de bijwerkingen van niet behandelen: grotere kans op verslaving, op verkeersongevallen, uitval op school.

Ritalin is het meest onderzochte middel in de psychiatrie. De bijwerkingen zijn bij een meerderheid van patiënten mild. Maar die bijwerkingen moeten we heel serieus nemen.

De meerderheid van de ouders die akkoord gaan met de medicatie is zeker niet blij met de noodzaak er van. Zij weten dat ze daarmee niet van het probleem af zijn. De medicatie heeft invloed op de symptomen. Maar de stoornis blijft bestaan, heeft aandacht nodig, in de vorm van aanvullende behandeling en begeleiding.

Trouw meldde een forse toename van ADHD-medicatie. Een verbeterd bereik van werkzame medicatie onder de doelgroep is meestal geen reden tot ongerustheid. Sommige kinderen en volwassenen krijgen medicatie voorgeschreven terwijl ze geen ADHD hebben. Daarnaast is het echter zo dat een grote meerderheid van patiënten met ADHD niet behandeld wordt. Met alle gevolgen van dien.

Nederland telt rond de 550.000 ADHD-patiënten. Verreweg de meeste van hen zijn niet gediagnosticeerd en worden niet behandeld. Uitwassen van overdiagnostiek en te makkelijk voorschrijven van medicatie moeten worden uitgebannen. Maar dat geldt ook voor onderdiagnostiek!

Niet alles rond ADHD-behandeling is koek en ei. Onderzoek daarnaar is gecompliceerd en duur. Het Trimbos-instituut is recent gestart met een internationaal onderzoek naar het verband tussen ADHD en verslaving. De betrokken wetenschappers, medici, patiënten en financiers zijn gebaat bij objectieve beeldvorming rond ADHD. Dat begint met het erkennen van ADHD als werkelijk ziektebeeld, en het nuanceren van vooroordelen rond de aandoening.

Voor ons is het duidelijk, deze psychiater heeft een zeer negatieve kijk op de wereld evenals de meeste psychiaters. Want hoe ziek moet je zijn om dit soort uitspraken te durven verkondigen, terwijl je weet dat je mensen er zo veel kwaad mee doet.

Kun je die kinderen dan echt niet helpen met menselijke therapie? Is de mens in die kinderen dan echt niet meer dan een simpel biologisch procesje in de hersenen, die bij eventuele gedragsproblemen medicijnen behoeft? Of is dat een zieke psychiatrische theorie, die vanuit de eerlijke en oprechte wetenschap niet wordt ondersteund maar o zo winstgevend is en de eigen ideaalbeelden dient. Want wees eens eerlijk, je ziet alleen de negatieve dingen in de kinderen en denkt op die basis het juiste te doen met wat je doet. Kijk nog eens wat beter, je zal merken dat je weinig anders zal kunnen zien. Je bent in zekere zin een blinde die zijn eigen beperkingen probeert te ondervangen met de drang naar geld en macht, en die zich heeft vastgeklampt aan ideaalbeelden waarin hijzelf de held kan zijn. Je ziet niet wat je aanricht, en daarvoor kan men natuurlijk begrip tonen. Maar we moeten natuurlijk niet toelaten dat uw bedrog en dat van uw collega psychiaters 500.000 Nederlandse kinderen ten gronde richten met hersenbeperkende behandelingen ten gunste van uw complexe op idealen gebaseerde ondervanging van eigen incompetentie die u rijk en machtig maakt.

U kunt de kinderen blijkbaar niet naar de toekomst leiden. U kunt ze blijkbaar niet iets meegeven waarmee ze ook een Bill Clinton of Michael Phelps kunnen worden. U kan ze alleen maar hersenbeperkende behandeling bieden om het negatieve dat u kan inbeelden te voorkomen.

En u heeft geen gelijk voor wat betreft de veiligheid van de medicijnen die u propageert in uw bericht. Daar is de wetenschap zeer duidelijk over.
De European Medicines Agency (EMEA) in Londen, de Europese tegenhanger van de Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit Food and Drug Administration (FDA), onderzoekt de veiligheid van de in Europa goedgekeurde medicamenten die methylfenidaat bevatten. „De Europese Commissie heeft deze veiligheidsprocedure opgestart vanwege risico’s op hart- en vaatziekten en herseninfarcten bij kinderen en volwassenen”, zegt Monika Benstetter van EMEA.
In het voorjaar van 2007 drong de FDA er al bij de fabrikanten van ADHD-geneesmiddelen op aan in de patiëntenbijsluiters te wijzen op risico’s als hart- en vaatproblemen en psychiatrische nevenwerkingen die met het gebruik van de pillen gepaard kunnen gaan, zoals psychoses en andere meer ernstige psychische problemen.
XTC en speed hebben een kalmerende werking op gebruikers, het maakt ze gemoedelijk en zorgt voor verbeterde concentratie. In de jaren ’60 werd methylfenidaat voor het eerst gebruikt om ’hyperactieve’ kinderen rustiger te maken. Kinderen met niet te ernstige ADHD zouden volgens Europese richtlijnen eerst met niet-medicamenteuze therapie geholpen moeten worden. Dat komt onder meer neer op een instructie aan de ouders in de omgang met hun kinderen of gedragstherapie van groepen kinderen. Terwijl in de praktijk ADHD-middelen op steeds grotere schaal worden voorgeschreven, neemt de zorg over de serieuze bijwerkingen en het gevaar voor de samenleving toe.

Bron: Trouw