Zapruder Inc.

Er zijn wetenschappers die zeggen dat de hoofdoorzaak van AIDS in Westerse landen drugs en de AIDS-remmers zelf zijn. In Afrika is het volgens hen langdurige ondervoeding, waardoor je immuunsysteem niet kan ontwikkelen en langdurige blootstelling aan infecties en ziekten waardoor je immuunsysteem op een gegeven moment de geest geeft. (Let wel: seropositiviteit is geen AIDS, zelfs geen bewijs voor HIV-infectie).

AIDS-remmers zijn vanuit hun fundamentele werking extreem schadelijk en veroorzaken op AIDS gelijkende symptomen. De internist zal oepen dat het de seropositiviteit (veronderstelde HIV-infectie) is die tot AIDS is gevorderd maar dat doet hij omdat hij gewoon niet beter weet. En omdat toch niemand het verschil kan zien. De metingen die ze aan seropositieven doen zijn namelijk onbetrouwbaar en / of nietszeggend. Artsen weten dat, het staat namelijk ook op de bijsluiters van de testkits.

“ELISA testing alone cannot be used to diagnose AIDS.” (Abbott Laboratories’ ELISA test kit)

“Do not use this kit as the sole basis for HIV infection.” (Epitope’s Western Blot package)

Rodney Richards, houder van enkele patenten gerelateerd aan HIV-tests is er heel duidelijk in: er bestaan geen HIV-testen en de ontdekker van de meest misbruikte HIV-test, Karry Mullis, zegt precies hetzelfde. Hij kreeg een Nobelprijs voor zijn uitvinding die eigenlijk voor iets anders bedoeld was maar nu door de AIDS-industrie wordt misbruikt voor HIV-onderzoek. Zij zijn niet alleen, er groeiende groep wetenschappers begint zich nu uit te spreken voor een herevaluatie van het geloof dat AIDS besmettelijk is.

De reden dat die tests en dus ook al het onderzoek zo onbetrouwbaar zijn, is heel eenvoudig. Geen enkele HIV / AIDS-test, niet de ELISA, niet de Western Blot en ook niet de PCR test is ooit geijkt aan een zogenaamde gouden standaard. Waarom niet? Omdat niemand ooit het HIV op de juiste manier heeft bestudeerd. En dat betekent dat onduidelijk is waar ze op testen of waar ze hun onderzoek op doen. Ze vinden wel iets, maar het is geen besmettelijk virus, een lichaamseigen proteine is een waarschijnlijkere aanname.

Als iemand HIV wél kan vinden, kan hij nu een miljoen dollar kan gaan ophalen. Ik heb contact gehad met de organisatoren van deze wedstrijd en de wedstrijd is actueel en ze zullen uitbetalen als iemand hun het HIV kan laten zien. Wat je er voor moet doen is heel eenvoudig en absoluut niet vreemd, sterker nog het is dé manier om virussen te bewijzen: je neemt wat besmet bloed uit een zieke patient, je centrifugeert het in een ultracentrifuge zodanig dat alle dichtheden zich scheiden, je pakt die dichtheidsgradient waarin zich de retrovirussen bevinden, je zuivert dat en je fotografeert het virus. Absoluut geen rocket-science en er is geen reden dat dit met HIV, als het bestaat, niet zou kunnen. En ga nou niet zeggen dat het wel kan of dat het allang gebeurd is, ga dan gewoon dat miljoen ophalen met het betreffende onderzoek onder de arm.

Maar terug naar de AIDS-remmers. Er zijn veel aanwijzingen dat je leven met HAART niet beter en niet langer is dan je leven zonder HAART. En zeg nou zelf, als niemand dat HIV ooit heeft gezien en alle tests die ze aan je uitvoeren onbetrouwbaar zijn, hoe kunnen ze dan überhaupt medicijnen maken? Dat kunnen ze dus ook niet. Dat wat ze wel geven, zijn soms zelfs ex-kanker-medicijnen (chemokuur) die op kankerpatienten te dodelijk waren maar voor seropositieven gewoon weer gebruikt wordt. Onderzoek aan tienduizenden seropositieven wees uit dat mensen die HAART (AIDS-remmers) gebruiken juist last krijgen van AIDS op daarop lijkende symptomen.

En dat laatste werd recentelijk door een rechter bevestigd. Een vrouw die ten onrechte seropositief was gelabeled kreeg een vergoeding van 2.5 miljoen toegewezen omdat de AIDS-medicijnen haar AIDS bezorgden. Dat zijn dus dezelfde medicijnen die we ook aan al die Afrikanen gaan geven omdat die zogenaamd AIDS hebben. AIDS word in grote delen van Afrika niet vastgesteld met een (onbetrouwbare) meting, maar op basis van een inschatting van een arts. Daar komen die enorme AIDS-cijfers vandaan. Ben je een magere Afrikaan en ben je aan de diarree? Dan heb je AIDS volgens de Banqui-definitie…

Hier de door Zapruder-leden vertaalde documentaire ‘The Other Side of AIDS’

Op ons ZapLog kan je in gesprek met een HIV-onderzoeker die wél gelooft dat HIV bestaat.