Het was een ritje in de achtbaan in 2008: hard omhoog en ook weer heel hard omlaag. In januari werd voor het eerst 100 dollar geboden voor een vat olie. In mei werd de absolute recordprijs van 147 dollar bereikt.
Brandstofprijzen gingen navenant omhoog. Luchtvaartmaatschappijen luidden de noodklok, de transportsector beefde, vrachtwagenchauffeurs blokkeerden snelwegen.De prijs van voedsel steeg mee met de olieprijs. Andere grondstoffen, waarvan de winning veel energie kost, werden ook duurder.
Mad Max scenario’s en lege schappen in de supermarkt spookten door mijn hoofd. Maar het is allemaal anders gelopen.
Opeens begon de olieprijs licht te dalen. Speculanten trokken zich terug uit de oliehandel, wie de eerste aanzet gaf is niet meer te achterhalen. De prijs zakte verder in. Met geleend geld speculeren in olie of andere grondstoffen werd riskant. Banken leden niet alleen verlies op hypotheken en aandelen, maar ook op andere speculatieve leningen.
In september zakte de olieprijs weer onder de 100 dollar. De instorting van de olie- en grondstoffenprijzen bracht banken in de problemen. De olieprijs en gestegen brandstofkosten verdwenen van de voorpagina. Het ging alleen nog maar om krediet. Regeringen schoten te hulp en creëerden nieuw geld. Extra staatsleningen werden uitgegeven; in bankkantoren kwam nieuw geld d.m.v. toetsaanslagen beschikbaar.
Ondertussen komt de transportsector opnieuw in de problemen. Niet omdat de brandstof te duur is, maar omdat er te weinig te transporteren is. De industrie krimpt de produktie in. De consument is uitgeshopt.
In december daalde de olieprijs tot onder de $40. Zijn we daarmee op het eind van de achtbaanrit ? Gaan we in 2009 weer omhoog of nog verder omlaag ? En als we omhoog gaan, komen we dan hoger uit dan in 2008 ?
In een kredietcrisis kan de overheid bijspringen en nieuw krediet, nieuw geld in het systeem pompen. Als bedrijven in financiele problemen komen, krijgen ze subsidie en kunnen de salarissen weer betalen. Zelfs als het monetaire systeem instort, kunnen met een nieuwe munt gewoon weer opnieuw beginnen.
Helaas werkt dat niet voor olie, gas, steenkool en andere grondstoffen. De regering kan niet door een paar toetsaanslagen extra olie aanmaken en daarmee economische groei mogelijk maken. Nederland heeft nog voor 20 jaar aardgas, maar lang voor die tijd zullen we stoppen met exporteren en gaan we gas importeren.
Peakoil was in 2008. In de toekomst zullen we steeds vaker geconfronteerd worden met de eindigheid van fossiele brandstoffen. Het jaar 2009 wordt ook weer een rollercoaster-ride.
Omdat de economie hoofdzakelijk op geleend geld draaide
Inderdaad. Interessant dat het moment zelf werd ondergesneeuwd door de kredietcrisis (september 2008) en de gevolgen nog lange tijd juist door die kredietcrisis zal worden gecamoufleerd. Uit energie oogpunt verschilt de kredietcrisis niet veel van Peak Oil.