Zapruder Inc.

Mr. Joris Demmink, zo vertelt de website van Justitie, trad na zijn rechtenstudie te Leiden in dienst bij het ministerie van Defensie (Directie Juridische Zaken) en is sinds 1982 werkzaam bij het ministerie van Justitie. Hij was onder meer hoofd van de directie Politie, directeur-generaal Rechtspleging en sinds 1993 directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken. Sinds 1 november 2002 is Demmink secretaris-generaal van het ministerie van Justitie. Hij is onder meer verantwoordelijk voor wetgeving op het gebied van het strafrecht, misdaadpreventie, strafoplegging en slachtofferzorg.

De tot levenslang veroordeelde boef Huseyin Baybasin was ooit een zakenman uit een voorname Koerdische familie in Turkije. Hij was in dienst van de Turkse staat en door zijn werkzaamheden als politiek-economische functionaris van een geheime eenheid was hij op de hoogte van de illegale activiteiten, waaronder drugshandel, waaraan een groot aantal Turkse overheidsfunctionarissen zich in die tijd schuldig maakte. Aan deze illegale activiteiten deed hij zelf ook mee: Baybasin was ooit een welvarende handelaar in heroïne. Begin jaren ‘90 vluchtte hij echter weg uit Turkije, omdat het regime zich wegens zijn Koerdische achtergrond en zijn groeiende sympathie voor de Koerdische beweging tegen hem had gekeerd, hem had gearresteerd, gemarteld en zo voort. Eenmaal in het “vrije westen” begon hij zijn kennis over de illegale activiteiten van de Turkse regering in de media naar buiten te brengen, met als resultaat dat sommige Turken zijn bloed wel konden drinken! Ook was hij betrokken bij de oprichting van het Koerdische parlement in ballingschap en hij probeerde Abdullah Öcalan, de leider der PKK, tot een wapenstilstand te bewegen.

Om deze hele zaak te overzien, moeten we even terug naar 1993. Die zomer werd er in Berlijn een kind vermist: Manuel Schadwald. Getuigen hadden hem in Rotterdam gezien, waar hij in de kinderprostitutie zou werken. Daarop begon de politie in Rotterdam een onderzoek naar de handel en wandel van een in Rotterdam woonachtige Duitser, Lothar Glandorf, waarvan werd vermoed dat deze handelde in kinderen. Het daartoe gevormde team Handel in Kinderen (HIK-team) leek vooral geïnteresseerd in de klantenkring van Glandorf. Maar het einde van het liedje was, dat Glandorf werd gearresteerd en dat de klantenkring nóóit bleek te hebben bestaan. Pas in 1998 kwam Netwerk met het bewijs van het tegendeel. Er zijn door het HIK-team telefoontaps gemaakt, waaruit wel degelijk bleek dat Lothar zijn klanten voorzag van kinderen! Onlangs heeft EenVandaag een deel van dat programma nogmaals uitgezonden. Uit het verbatum van een telefoongesprek blijkt dat een van die klanten een zekere Joris was. Het onderzoek werd stopgezet, de klanten werden niet vervolgd, hoewel op Klokkenluider online al in januari 2004 werd beweerd dat “de topambtenaar Joris” toen is veroordeeld tot 240 uur dienstverlening en zes maanden voorwaardelijk. Maar dat blijkt niet uit zijn curriculum Vitae!

In 1994 trad Winnie Sorgdrager aan als minister van Justitie onder het eerste kabinet Kok (1994-1998), oftewel Paars I. Met haar verhaal valt best nog eens een hele Voorpagina van Zapruder te vullen! Want onder haar ministerschap werd zowel het Openbaar Ministerie als het ministerie van Justitie grondig gereorganiseerd. Vrijwel iedereen vloog de laan uit, behalve Joris Demmink. In deze tijd speelde ook de IRT-affaire, het Interregionale Recherche Team zou welbewust grote partijen drugs hebben doorgelaten. Er kwam een parlementaire enquête o.l.v. Maarten van Traa, de enquêtecommissie bracht in februari 1996 rapport uit aan de Tweede Kamer en de naam van de Amsterdamse officier van Justitie Fred Teeven, tegenwoordig kamerlid voor de VVD, was eventjes op ieders lippen, maar twee kleinere jongens werden aangewezen als katvangers: Klaas Langendoen en Joost van Vondel. Na afloop sprak Vrij Nederland van dubbelspel en van Traa was plotseling morsdood.

Onze Turks-Koerdische ex-heroïneboef bevond zich inmiddels in Nederland, waar hij asiel had aangevraagd. In 1995 verzocht Turkije Nederland om zijn uitlevering, dit op verdenking van smokkel van 3000 kilo heroïne. Hij werd gearresteerd, maar in oktober 1997 verbood de rechter in kort geding zijn uitlevering, dit op grond van eerdere martelingen in Turkije en het gevaar van herhaling. Dit leek voor de Turken wel even pech, want Baybasin liep nog steeds luidkeels te zingen! Maar de Turken hadden nog een troefje in de binnenzak: Joris te Bodrum! De Turkse minister van BuZa, mevrouw Tansu Çiller, voorheen minister president, kwam in juli 1997 gezellig op bezoek bij onze Winnie van Justitie en onder het genot van een kopje Turkse of Hollandse koffie werd de zaak geregeld. Suiker en melk, mevrouw?

Vervolgens gaf Joris aan officier van justitie mr. H.M.P. Hillenaar de opdracht om te gaan praten met Ferruh Tankuş, indertijd hoofd van de narcotica-afdeling te Istanbul. Volgens de aangifte van Baybasin werd er even een Turks complot geborduurd, with a little help from Mossad. Op 27 maart 1998 werd Baybasin in Brabant opnieuw gearresteerd, ditmaal op verdenking van het aanzetten tot moord, gijzeling, heroïnesmokkel en meer van dat fraais. Als bewijs dienden uitsluitend wat telefoontaps, volgens het OM van de gesprekken waarmee hij had aangezet tot al die misdrijven, maar volgens de verdediging was er met de tapes geknoeid. De rechtbank van Breda veroordeelde Baybasin tot 20 jaar gevangenisstraf, maar in hoger beroep werd dat vonnis in gewijzigd in levenslang. In oktober 2003 werd het beroep in cassatie door de Hoge Raad verworpen, in een schandalig telefoontap-arrest. Sindsdien kan men in Nederland levenslang achter de tralies verdwijnen, met als enig bewijs wat knip- en plakwerk door een Israëlische firma van de door hen afgeluisterde telefoontjes! Dan moet je maar niet babbelen met je mobieltje…

Morgen het tweede deel