Zapruder Inc.

Onze goedwillende overheid die alles beter denkt te weten stuurt op velerlei manieren ons doen en laten. Hiervoor hebben ze verschillende middelen ter beschikking (ik beperk me hier tot de puur financiële instrumenten).

Ten eerste is er het belastingstelsel (dat is bijna net zo idioot ingewikkeld als de subsidies). Door zaken en activiteiten meer of minder te belasten stuurt de overheid ons leven. Een pakje sigaretten kost ondertussen in harde oude hollandsche florijnen een tientje en er zitten maar 23 meer in (was ooit 25).

Ten tweede geeft de overheid zelf direct dit belastinggeld weer uit, waarmee men sturend bezig is. Men ondersteund met ontwikkelingshulp de arme tabaksboeren in de derde wereld en zet reclamecampagnes op om ons domme onderdanen van het roken af te houden/krijgen.

Tenslotte is er de manier om particuliere initiatieven met subsidies te ondersteunen. Stivoro, de anti rook stichting, krijgt miljoenen euri aan overheidssteun.

Men overweegt momenteel om een deel hiervan te besteden aan shirtsponsoring van het zieltogende Feyenoord. (ben een Groninger en kan de laatste seizoenen mijn lol niet op…) In het verleden is deze club (Stivoro, niet Feyenoord) al meerdere malen dubieus in het nieuws geweest door vervalsing van data en het sponsoren van de Parijs-Dakar rally, waarbij nota bene tabaksfirma’s de hoofdsponsoren zijn. Het heette vroeger de Camel Trophy ….. Camel kwam echt niet vanwege de kamelen die men op de route tegenkwam. De subsidiekraan staat echter nog steeds wagenwijd open.

Uit bovenstaand voorbeeld bijkt al duidelijk het subversieve karakter van subsidies. De overheid denkt alles beter te weten, ook waaraan ONS geld besteed moet worden. Om die reden legt men ons hoge belastingen op die vervolgens door een leger van tienduizenden ambtenaren via subsidies herverdeeld worden over nuttige en zinvolle doelen. Niets mooier dan smijten met geld van een ander !

Als er onderzoek gedaan wordt naar het nut en de effectiviteit van subsidies blijkt dit vervolgens vrijwel altijd onder de maat te zijn. Grote bedragen blijven aan vele stijkstokken hangen. In de non-profit sector worden voor dezelfde beroepen en zogenaamd bijbehorende verantwoordelijkheden veel hogere bedragen betaald dan in de private sector. Toch heb ik nog nooit gelezen over massa ontslagen in deze bedrijfstak.

Subsidies worden op vrijwel alle maatschappelijke activiteiten ingezet, maar er zijn uitschieters. Hierbij een bloemlezing.

De woningmarkt. Deze totaal verziekte en zeer balangrijke markt is volledig door overheidsbeleid totaal ontregeld geraakt. Er is geen aspect wat zich aan overheidsbemoeienis onttrekt. Om bij subsidies te blijven, deze gaan grotendeels naar woningcorporaties. Deze zijn over het algemeen zeer vermogend (kijk eens naar de salarissen van de topmanagers, die zijn absurd) en hun kantoren zijn paleizen. Toen wijlen Ella Vogelaar een deel van hun vermogen, opgebouwd dankzij overheidssubsidies, wilde terugvorderen, stonden ze op hun achterste benen. Ineens was het geld van de huurders. Wat een grap. Jarenlang hebben de zogenaamde cooperaties over de rug van de huurders dikke deur gespeeld en nu iemand dit geld wilde gebruiken voor degenen die het opgebracht hebben was dit belachelijk, weg met dat mens !

Om bij dit voorbeeld te blijven, de hypotheekrente aftrek, in feite een indirecte subisdie, komt vooral ten goede van de super-rijken. De extra hypotheek voor het nieuwe zwembad in de tuin is aftrekbaar tegen 52% IB, ofwel de overheid (BEDENK WEL, DE OVERHEID, DAT ZIJN JIJ EN IK ) betaald meer dan de helft van de kosten.

Cultuur subsidies.

Regelmatig proberen frisse, van buiten het politieke establishment aangetrokken bewindslieden hier de knuppel in het slapende hoenderhok te gooien. Rick van der Ploeg heeft het geprobeerd (resultaat: af door de zijdeur) en nu probeert Plasterk het.

Ook hij heeft alweer een petitie aan zijn broek met handtekeningen van het establishment eronder dat de vastgeroeste en totaal niet vernieuwende gezelschappen toch vooral behouden moeten blijven en bakken met ONS geld moeten blijven ontvangen. Zelfs Hans Wiegel schijnt het ondertekend te hebben, om het Fries Orkest te behouden.

Mijn suggestie: in zijn geheel opdoeken en elimineren, weg ermee.

Die kunstenaars en artiesten die dingen maken die er echt toe doen blijven ze echt wel maken en verkopen. Nu kan iedereen met een paar jaar kunstacademie rommel produceren, beweren dat het kunst is en zich door de overheid riant laten onderhouden. De zogenaamd waardevolle kunstwerken worden in gigantische opslagplaatsen, die ook nog eens een vermogen kosten, opgeslagen om nimmer meer het daglicht te zien.

Ons culturele erfgoed, heet heet dan zwaarwichtig, laat me niet lachen.

Onze echte cultuur, dat is Fransje Bauer, Bløf, Gordon en Jolink, Ali B. en Paul de Leeuw. Je kunt het walgelijk vinden en beneden de maat, maar ze binden het overgrote deel van het Nederlandse volk en zijn vele malen waardevoller dan gezelschappen als Orakater en Het Frysk Orkest, waar hooguit 100 mensen uit de elitaire incrowd van enkele duizenden zielen per keer komen kijken. Deze mensen kunnen zich best een duurder kaartje veroorloven.

Innovatie.

Om de onder hoge kosten zuchtende Nederlandse maakindustrie een impuls te geven worden bergen subsidie besteed aan “innovatie”. De zoektermen innovatie en subsidie geven bijna 500.000 hits in google.

Innovatie platforms, werkgroepen, taskforces, stuurgroepen, overlegorganen en wat dies meer zij hebben per saldo eigenlijk verrekt weinig kunnen bereiken, zoals uit onafhankelijk onderzoek ook is gebleken..

Stoere woorden (veranderagenda Nederland) en geen actie. Duurbetaalde krachten en geen resultaat, ziedaar het innovatie plat vorm in haar essentie.

Ontwikkelingssamenwerking en hulporganisaties.

Tot de clubs die feitelijk alleen leven van subsidie behoren natuurlijk ook de vele goedwillende organisaties die zich inzetten voor de minderbedeelden.

Deze tak van sport is in de loop der tijd big business geworden.

Er gaat gigantisch veel (overheids)geld in om.

Het is bovendien een mooie industrie om uitgerangeerde politici heen te promoveren.

Ook uitgerangeerde sporters zien in deze branche veel mogelijkheden. Van de ene flauwekuljob in de volgende moet je maar denken.

Al 30 jaar is een speerpunt van het beleid van deze clubs het verzorgen van schoon drinkwater. Op zich en nobel streven en niks mis mee.

Maar wat is er dan met al die miljarden die aan dit speerpunt gedoneerd zijn gebeurd de afgelopen jaren ? Nog steeds schermt men met hetzelfde aantal mensen dat geen schoon drinkwater heeft (bijna 2 miljard mensen). Is er dan ondanks alle giften en subsidies geen enkele verbetering opgetreden ? Is het dan niet beter hier maar mee te stoppen ?

Maatschappelijke organisaties.

Iedere groep in Nederland heeft zijn eigen belangenorganisatie die waardevol werk verricht op maatschappelijk terein. Van plattelandsvrouwen tot Marrokaanse probleemjongeren in grote steden, allemaal hebben ze hun georganiseerde vertegenwoordigers. Dit “maatschappelijke middenveld” (je wordt als misselijk als je het hoort) is vitaal voor het goed functioneren van de Nederlandse samenleving en verdiend dus ook van overheidswege ondersteuning. Deze wordt dan ook ruimhartig verstrekt.

Dat dit alleen maar leidt tot verstoring van de balans van verantwoordelijkheden vergeet men voor het gemak. Ouders zijn niet meer aanspreekbaar op het gedrag van hun kinderen, daarvoor moet je bij de maatschappelijk werker zijn. Het gemiddelde kind brengt meer tijd door in de tussen- en naschooolse opvang dan bij de ouders thuis.

Kinderopvang.

Een relatief nieuwe loot aan de subsidieboom is de kinderopvang. Waar tot voor kort opa’s, oma’s, vrienden, bekenden en buurtgenoten zonder probelemen belangeloos op kinderen pasten, is dit fenomeen nu gesubsidieerd. Dit is wellicht het schoolvoorbeeld van het nodeloos rondpompen van geld.

Feitelijk veranderd er maar heel weinig, toegegeven, wellicht dat er een kleine hoeveelheid vrouwen meer aan het werk gaan, maar die extra hoeveelheid extra activiteit en toegevoegde waarde wordt grotendeels weer teniet gedaan door de betaalde kinderopvang. Per saldo houden gezinnen er maar bar weinig aan over als moeder de vrouw 12 uur gaat werken. De extra inkomsten gaan grotendeels op aan extra ingekochte (maar wel van overheidswege gesubsidieerde) kosten.

Er wordt in Nederland een gigantische hoeveelheid geld rondgepompt van belastingbetaler via overheid naar allerlei goed willende clubs.

- In dit circuit blijven enorme bedragen hangen. Het leger van ambtenaren dat deze veelal ingewikkelde regelingen moet uitvoeren en handhaven (misbruik is een veel voorkomend verschijnsel) maakt dit een dure en inefficiente manier van geldoverdracht, er blijft zeker 30% of meer aan strijkstokken hangen.

- Als de Nederlandse bevolking aan deze nobele doelen wil geven, dan hebben ze meer dan voldoende gelegenheid dat te doen. Iedere week staat er een andere zeurder op de stoep, reclamespotjes komen regelmatig voorbij en een organisatie als Oxfam Novib heeft een hoger naamsbekendheid dan Exxon Mobil.

Stop met deze ongein !

De volgens jullie eigen zeggen mondige burger weet echt wel zelf uit te maken waar hij of zij zijn zuur verdiende geld aan uit wil geven, daar hebben we jullie niet bij nodig. We kunnen het zelf ook nog eens efficiënter en vele malen goedkoper, dus stop ermee !