Het is gewoon geworden om natuurrampen toe te dichten aan de klimaatverandering. De orkaan Katrina zou nooit zo hevig zijn geweest zonder de klimaatverandering. Er zouden minder tornado’s zijn als het niet zo opgewarmd was. En vorig jaar meldde Al Gore himself dat de orkaan Nargis in Burma mede te wijten was aan de menselijke CO2-uitstoot. Dit soort uitspraken kunnen niet wetenschappelijk worden getoetst, maar worden toch serieus genomen door de media. Journalisten slikken de beweringen van klimaatonderzoekers voor zoete koek. Nog wel.
De publieke opinie wordt een beetje klimaatmoe. Iedere zomer gaan er onderzoekers en journalisten naar het poolijs en melden hoe erg het dit jaar is. Politici voeren nieuwe belastingen in vanwege het klimaat. En er komen verkopers langs de deur met spaarlampen, groene stroom of wenskaarten met ijsbeertjes.
Bij een onderzoek van het Amerikaanse Pew Research Centre bleek dat de gemiddelde Amerikaan zich over allerlei dingen zorgen maakt, maar nog wel het minst over Global Warming.
Ook klimaatonderzoekers worden een beetje moe van de constante klimaat-hype.
Vicky Pope van het gerenommeerde Hadley Centre schreef in de Guardian dat het voortdurend overdrijven van natuurlijke variaties in het weer schadelijk is voor het imago van klimaatactivisten. Ieder nieuw temperatuurrecord aanvoeren als een bewijs voor de klimaatverandering doet net zo veel schade als het ontkennen van de klimaatverandering.
De woorden van mevr. Pope hadden maar weinig effect.
In dezelfde week riepen milieubeschermers in Australië dat de bosbranden in de staat Victoria een gevolg waren van de menselijke CO2-uitstoot en dat het allemaal nog veel erger wordt in de toekomst. En Christopher Field Klimaatonderzoeker aan de Stanford Universiteit preekte op een congres in Chicago hel en verdoemenis over de stijgende CO2-uitstoot.
Sync.nl publiceerde wel de bangmakerij van Field, maar zweeg over de oproep van Vicky Pope om te stoppen met paniekzaaien.
Sync.nl roept de lezers en reageerders op om zelf stukken te schrijven en in te sturen. Maar het kritische stuk hierboven komt er mooi niet in.
Dat is jammer voor Sync., dan maar geen discussie over het klimaatonderzoek. Een fraai voorbeeld van de dubieuze rol van de media in de klimaatdiscussie.
Maargoed, het is voor mij een beetje de KIJK. Het is een leuk en lief magazine, maar niet geschikt voor kritische personen of meningen.Hehe, ik heb vandaag mijn laadste nummer binnengehad.
De context is vaak belangrijker dan de inhoud zelf. Een wetenschapper kan je alles laten bewijzen waar je voor betaalt, zo simpel is, de context kan dan clues bevatten die je kan gebruiken om de 'waarheid' te achterhalen.
Maargoed, het is voor mij een beetje de KIJK. Het is een leuk en lief magazine, maar niet geschikt voor kritische personen of meningen. Leuk voor tussendoor op de RSS-feed.