Het is de, publiek geheime, heilige graal van de Afghanistanoorlog: de TAPI (Turkmenistan, Afghanistan, Pakistan, India)-pijplijn. De gaspijplijn die de Turkmeense gasvelden verbindt met Pakistan (Ghawar) via Afghanistan. En met een optie om de lijn door te trekken naar India. Een gaspijplijn die zowel de Russen buitenspel zet als Iran, en al sinds de jaren negentig, toen bizarrewijze Taliban vertegenwoordigers in Houston en Dallas door de Amerikanen in de watten werden gelegd, een geopolitieke droom van Washington. Nu gaat het er toch echt van komen. De Turkmenen, die voorzichtig onafhankelijk worden van Rusland, willen de pijplijn. Rusland neemt minder gas af, Iran is een onzekere factor (daar kan het binnenkort bommen regenen) en China is een stabiele partner maar heeft de maximale capaciteit van haar “eigen” pijplijn al bereikt.
Champagnekurken knallen in Brussel en Washington. Niet alleen brengt het “Amerikaanse” project TAPI mogelijkerwijs gas naar Europa, met Pakistan en India aan boord zal de pijplijn de neuzen in de regio in dezelfde richting (Washington) draaien. Het mooie: er zijn al voldoende Amerikaanse- en NATO-troepen in de regio om voor beveiliging te zorgen. Einde 2014 moet de gaspijplijn klaar zijn. Precies het moment dat de Amerikanen willen vertrekken uit Afghanistan.
Moet dit niet zijn: onafhankelijk?
In 2002 was er toch ook al een overeenkomst voor die pijp, waarom is die toen niet gebouwd? Omwille van de onveilige situatie in Afghanistan (wat nu nog het geval is) of externe redenen?
Dat die pijplijnen een belangrijke reden waren om het land binnen te vallen zal wel zijn. Maar of de kost van die oorlog nu te rechtvaardigen is tegenover dit project? ok, er zijn nog redenen en de uitkomst van een oorlog valt natuurlijk nooit te plannen.
Alhoewel ik er wel de grote lijnen in zie, zou toch graag eens een duidelijk overzicht zien van de geldstromen die dit hele conflict aanbelangen van de Amerikaanse belastingbetaler doorheen het militair apparaat, corporaties tot de afnemers van het gas. Kwestie van zaken in perspectief te kunnen zetten.