Zapruder Inc.

Misschien wel één van de meest tot de verbeelding sprekende ‘superpowers’ (als we het even zo kunnen noemen) is tijdreizen. Vergeet onzichtbaarheid, vergeet teleportatie, tijdreizen is de bom. Wat zou jij doen als je kon tijdreizen? Zou je rijk worden door speculatie met voorkennis? Zou je een Leonardo da Vinci willen zijn door met kennis van nu terug te gaan naar de 13e eeuw? Of zou je morgen plaats gaan nemen op de starship Enterprise in het jaar 2257? Als tijdreizen zou kunnen, werkt het dan allemaal wel zo, is het wel mogelijk om terug te gaan, of vooruit te gaan, naar dezelfde tijdlijn? Is het universum wel een voorspelbaar uurwerk of is geschiedenis nooit herhaalbaar, ook niet op dezelfde tijdlijn? Volgens relativiteitstheorie (en bewezen experimenten) is beperkt reizen in de toekomst wel mogelijk, door plaats te nemen in een heel erg snel ruimteschip, verloopt jouw tijd langzamer dan de tijd op aarde. Na 10 jaar reizen op lichtsnelheid, ben je bij terugkomst als het ware 10 jaar in de tijd vooruit gereisd. Terug naar het verleden is een ander verhaal en je zou denken dat als dat mogelijk zou zijn, we allang bezoek uit een technologisch vergevorderde toekomst zouden hebben gehad. En dat is nu precies wat er aan de hand lijkt te zijn in een fragment uit een Charlie Chaplin film. Ineens is daar die telefonerende travestiet die door beeld loopt in ‘The Circus’ uit 1928. Duidelijk aan het bellen met zijn mobiele telefoon. Maar wacht eens even, een mobiele telefoon in 1928? Wat klopt hier niet? En wie is deze meneer? Zou het dan toch....