De Volkskrant is een fludtkrant, een papierendrol, een pijler van bedrog en Pieter Broertjes is een omhoog gevallen hoofdredacteur. Pieter Broertjes staat geïnterviewd op de eigen website van de Volkskrant. Hem zijn vragen gesteld door lezers. Een niet irrelevante vraag van Hein van Meeteren uit Amsterdam is: “waarom is de Volkskrant geen onderzoek begonnen naar de Nederlandse steun voor de oorlog in Irak toen de politiek dat naliet?” Het antwoord: “Er loopt al bijna anderhalf jaar namens de Volkskrant een WOB-procedure waarin we vragen om interne stukken van Buitenlandse Zaken. Op de uitspraak wachten we nog”.
Van dat antwoord zakt vierkant mijn broek af.
Alsof het wachten op het antwoord in een WOB-procedure hetzelfde is als onderzoek doen. Pieter Broertjes en zijn fludtkrant hebben werkelijk niks relevants ingebracht aan onderzoek naar de wederrechtelijke oorlog in Irak. Ze melden niet eens op de frontpage hoe illegaal of die oorlog is. Ze hadden bijvoorbeeld kunnen onderzoeken hoeveel massa vernietigingswapens de coalitie troepen gebruikt hebben (DU) en of de huidige minister-president misschien vervolgd worden kan voor oorlogsmisdaden. Die krant gaat nergens over. Eerdere had Pieter Broertjes al laten weten dat de alternatieve 9/11 theorieën niet de moeite waard zijn om te onderzoeken.
Hoe Pieter Broertjes weten kan dat de alternatieve 9/11 theorieën niet de moeite van het onderzoeken waard zijn terwijl hij zijn wetenschap over 9/11 en de daarop volgende wederrechtelijke oorlog in Irak heeft laten afhangen van een WOB-procedure die ‘al bijna anderhalf jaar loopt’, is een raadsel. Er zijn mij WOB-procedures bekend die al bijna vijf jaar lopen. Er zijn mij zelfs strafrechtelijke onderzoeken bekend die al jaren lopen, hele hordes zichzelf onderzoeksjournalist wanende lieden doen al sinds 9/11 onderzoek en Pieter Broertjes kan op de vraag waarom hij nagelaten heeft zijn werk te doen alleen antwoorden dat er iets loopt.
Hij is in goed gezelschap, de hele MSM faalt met betrekking tot berichtgeving en onderzoeken naar de wederrechtelijke oorlog in Irak. Iedereen doet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat onze minister-president daar draagvlak voor gecreëerd heeft, en er is in al die jaren geen journalist geweest die de politiek ook maar een voet dwars heeft gezeten over die kloterige alles vernietigende oorlog. Iedereen heeft de mond gehouden, inclusief Pieter Broertjes. Nergens echt kritische commentaren, nergens gedegen analyses. Bij Argos zo nu en dan een goede uitzending en zo hier en daar een documentaire, maar dat valt natuurlijk helemaal in het niks bij het wachten op de WOB-procedure van Pieter Broertjes.
Waarom niet een serie doorwrochte artikelen over de betrouwbaarheid van de cijfers van the Lancet, bijvoorbeeld? Of een inhoudelijke analyse van het alles vernietigende effect van de ontelbare tonnen verarmd uranium die gebruikt zijn. Of een dagelijkse of wekelijkse pagina met de slachtoffers van Balkenende? Waarom levert Pieter Broertjes net als veel van die MSM wannabe’s zulk waardeloos werk? De journalisten van vandaag blijven Balkenende respecteren als ‘gewone’ minister-president, terwijl iedereen die lezen kan – wat je toch tenminste verwacht kan en mag van Pieter Broertjes – aan de feiten kan zien dat Balkenende een eerste klas terrorist, oorlogsmisdadiger en massamoordernaar is.
Pieter Broertjes moet zich schamen voor zijn werk van afgelopen jaren. Elk relevant feit aangaande 9/11, Irak, Afghanistan heeft Pieter Broertjes gemist. Totaal verkokerd door whatever hem ook verkokert, heeft Pieter Broertjes met afwezigheid van kritische journalistiek bijgedragen aan het draagvlak van Balkenende voor de wederrechtelijke oorlog in Irak. In zekere zin heeft de Volkskrant met diens labbekakkerige kritiekloze houding bijna eenzelfde soort schuld op zich geladen als de Telegraaf tijdens WOII. Dat had Pieter Broertjes zeker nooit gedacht. Pieter Broertjes wil met De Volkskrant een sterkmerk op Internet zijn, dan zou hij kunnen beginnen door voor inhoud en kwaliteit te gaan in plaats hooghartig de wannabe hoofdredacteur uit te hangen.
Vooral Karskens heeft zich van meet af aan fel verzet tegen embedded journalism. Hij meent dat de eis van Defensie om de publicaties vooraf in te zien, onaanvaardbaar is. Defensie controleert op operationele informatie, waarmee ze doelt op gegevens die de troepen of de missie in gevaar brengt.
Zes keer was ik ingebed bij Nederlandse eenheden. Meestal was er geen vuiltje aan de lucht, maar soms ging het mis. Twee keer liepen de gemoederen daarbij hoog op. Een artikel dat ik schreef over de strijd in Chora (juni 2007) werd aanvankelijk goedgekeurd, maar mocht na een mysterieus telefoontje vanuit Den Haag opeens niet verzonden worden.
Eindelijk de volgende fase
De eenzijdige embedded verslaggeving heeft ons wel iets opgeleverd. We zijn te weten gekomen dat in Uruzgan veel harder wordt gevochten dan Defensie in eerste instantie wilde toegeven. Nu echter dient de journalistiek de volgende fase in te gaan – die van de onafhankelijke berichtgeving. Veel verslaggevers hebben inmiddels aardig wat contacten in het gebied;
Of Giel van Beelen ?
Dat mensen als Giel Belen hun mond houden vind ik onvoorstelbaar. Al die zichzelf super wanende radiopraatjesmakers met hun grote mond zeggen niks nu onze eigen minister-president oorlogsmisdaden pleegt en terrorisme en massamoord. Wat een @@%#^%$*&(@#^$)@%
En wat is er tegen een grote uitgever waar meerdere kranten worden uitgegeven?
De hersengarage van Zapruder Inc.
Het ESM-paard staat binnen
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld