“Climategate”, het plotseling lekken van duizenden emails, werkwijzen en commentaren van het Britse Climate Research Institute, heeft naast het domino-gewijs imploderen van klimaatwetenschap nog vele andere interessante “bijverschijnselen”. Maatregelen tegen “klimaatverandering”, zoals voornamelijk emmissionhandel (cap&trade) werden, eindelijk, keihard ontmaskerd als de zoveelste “bubbelhandel” voor banken, hedgefunds en oliemaatschappijen (VS, Europa), een bijzonder winstgevende manier om zware industrie met winst van het “dure” westen naar “lage lonen landen” te verschepen (IPCC, Rajendra Pachauri) of een miljarden “cash-cow” voor dubieuze non-gouvermentele organisaties als het Wereldnatuurfonds. “Kopenhagen” bleek voornamelijk om neokolonisatie te gaan, CO2 de bodem in pompen een leuk bijbaantje voor de energie-sector en “photoshop” Al Gore slechts een “gelovige”. Nu de “geloof"waardigheid van klimaatverandering steeds meer in twijfel wordt getrokken, en het rookgordijn van “opwarming” de trucs van banken en politici niet meer kan verhullen, wordt plotseling in opvallende kringen gesproken over de ware reden achter de “klimaathype”. Terwijl het volk wordt zoet gehouden met gloeilampen en ijsberen, wordt zachtjes openlijk gesproken over het einde van de geïndustraliseerde beschaving. Peak oil.
The Breakthrough Institute is een, hier vrij onbekende, toonaangevende Amerikaanse denktank voor klimaat- en milieukwesties. In de laatste publicaties van deze organisatie wordt een opvallende stelling ingenomen: als gevolg van climategate, en de verwevenheid van wetenschap met alarmistische boodschappen en organisaties die hun geld verdienen met “klimaatalarmisme”, moeten “environmentalists” hun streven naar onafhankelijkheid van (vervuilende) fossiele brandstoffen loskoppelen van “klimaatverandering”. Energiebeleid valt niet te verkopen met gephotoshopte ijsberen en met meetstations roulette spelende klimaatwetenschappers.
Het Yale Environment 360 wil overduidelijk, na de golf van negatieve publiciteit, van de sticker “global warming” af. Wat blijft staan is echter het besef dat de energie-infrastructuur van, in dit geval, de Verenigde Staten totaal omgebouwd zal moeten worden. Omdat dit beter is voor het milieu, maar belangrijker, omdat het duurzaam is. Fossiele brandstoffen zijn eindig.
Hoe eindig legt Barack Obama’s meest vooraanstaande olie-expert Glen Sweetnam uit aan Le Monde. De situatie is zo nijpend, merkt de Amerikaan in een enorme vlaag van openheid over het onderwerp peak oil op, dat “een daling van de olie-productie tussen 2011 en 2015, indien niet voldoende wordt geïnvesteerd, werkelijkheid wordt”. Een primeur bijna: een Amerikaan verbonden met de Amerikaanse regering laat zich publiekelijk uit over peak oil (en helpt Obama bij het verkopen van off-shore olieproductie, maar dat is bijzaak).
Niet alleen de Amerikanen zijn (dit keer niet slechts Dick Cheney en zijn met kaarten van Irak rondspelende Energy Task Force) bezig met het moment dat de wereldwijde olieproductie de wereldwijde vraag naar olie niet meer kan bijbenen, ook de Britten (de Britse economie is enorm getroffen door peak oil door het “peaken” van de velden in de Noord Zee) zijn met een ommekeer bezig. Na een dramatisch rapport van de Industry Task Force on Peak Oil & Energy Security (PDF!), hield de Britse regering gesprekken achter gesloten deuren en onderzoekt zij (waarschijnlijk) tegenmaatregelen.
Nu de wereldeconomie weer aantrekt, zal de wereld waarschijnlijk eind 2010 weer evenveel olie verbruiken als in 2008. Zoals het EIA berekent, zit er nog wat rek in de olieproductie, maar met een afnemende productie in zeven van de vijftien grootste olieproducerende landen, zal in 2030 nog slechts de helft (43 miljoen “barrels” (159 liter) olie) van het huidige productieniveau beschikbaar zijn (voor consumptie).
Het dringt dus (eindelijk) door dat we op het zogenaamde “plateau” van de “piek” leven, en dat de gevolgen van “klimaatverandering” dusdanig lang op zich zullen laten wachten (als er al überhaupt gevolgen zijn) dat die totaal overschaduwd zullen worden door de explosie in olieprijs (dit jaar waarschijnlijk al), de afnemende beschikbaarheid van olie en uiteindelijk het vastlopen van de wereld zoals we die nu kennen.
Het pleidooi om nu eindelijk eens open kaart te spelen over de afname van de wereldwijde oliereserves, zoals door de ITPOES of Post Carbon Institute, en daarmee eindelijk aan de slag te gaan met het Manhattan-project van de 21ste eeuw (onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen) is niet alleen dramatisch maar vooral veel te laat. Zoals bijvoorbeeld een EnergyComment aangeeft.
Dat “klimaatgelovigen” als The Breakthrough Institute eindelijk willen afstappen van “global warming” en energiepolitiek meer “aards” willen benaderen, is daarbij een belangrijke stap. Vooral omdat de Al Gore’s, Goldman Sachsen, Wereldnatuurfondsen niet uit zijn op het redden van de planeet van CO2, maar vooral veel geld willen verdienen met onwetendheid en energieschaarste. “Climate Change” is een blok aan het been van echte “verandering” geworden.
En 2011 is volgend jaar.
Dat is het jagen op de kruimels, Johnito.
Peak Oil bestaat niet. Olie is geen fossiele brandstof. Ruppert verliest deze discussie van McGowan:
Het is niet moeilijk voor te stellen waarom men niet wil dat er een alternatieve brandstof gevonden wordt
De hersengarage van Zapruder Inc.
Walvisvet als biobrandstof
Verslaafd aan Russisch aardgas
De les van Libië
Europa geeft Iran schot voor de boeg (en in eigen voet)