Zapruder Inc.

Private armies en military zijn na 9/11 big-business geworden. Er gaat 100 miljard dollar om in de industrie van de privé-legers, de huurlingen. Bedrijven als Kroll, Executive outcomes, Sandline, Tripple canopy, Control risks, Armorgroup, Aegis en Blackwater, waarvan de eerste ook regelmatig in verband wordt gebracht met de daadwerkelijke implementatie van de 9/11 aanslagen, leveren soldaten aan iedereen die maar genoeg betaalt. Naar buiten toe is het verhaal natuurlijk dat ze dit doen binnen de wetgevingen van de betrokken landen, maar geld is geld en bedrijven die gemaakt zijn om geld aan oorlog te verdienen zullen erg weinig problemen (moeten) hebben met een wat flexibele interpretatie van die wetten.

Ik zal niet ontkennen dat ik het een extreem coole film vond. De film maakte een breed scala aan emoties in me los. De film appèleerde aan de éne kant aan mijn eigen drang naar avontuur, vrijheid en no-rules, of aan een onontkoombare fascinatie, toch wel, voor wapens. Vanuit mijn werk als extreme-action fotograaf heb ik ook vrienden die regelmatig voor ‘werk’ naar Irak of Afghanistan gaan en ik kan ook niet ontkennen dat ik daar ergens wel jaoers op ben. Het ultieme avontuur. Aan het einde, nadat de film zijn complete inhoud en boodschap had overgebracht, ging echter één gedachte overheersen: ‘wat een teringzooi daar’. Wat voor goeds moet daar van komen? Het kan toch niet zo zijn, dat als je een land zo afgrijselijk verkracht zoals we nu met Irak aan het doen zijn, dat dat zonder gevolgen zal blijven? Wat zou jij doen als iemand jou, jouw gezin, jouw leefomgeving zou aandoen wat wij nu aan het flikken zijn daar in Irak. En waarom zouden al die miljoenen Irakezen daar anders over zouden denken? Het in het wild loslaten van 20.000 zwaarbewapende domme mongolen (excuse-le-mot) zal het er niet beter op maken....