Zapruder Inc.

De grootste ambassade ter wereld staat in Bagdad. Het is de Amerikaanse ambassade. Het complex is zo groot als Vaticaanstad en is, letterlijk, een fort. Een mega, high-tech fort, waar duizenden stafmedewerkers zijn aangesteld. Een ambassade die de uitdrukking is van de “speciale relatie” tussen de Verenigde Staten en Irak. Zoals ook de vele “mega-legerbassisen”, verspreid door het land, een uitdrukking zijn van deze “speciale relatie”. Deze complexen zijn niet gebouwd voor een kort verblijf, deze militaire basissen zijn gebouwd voor de eeuwigheid.

De Verenigde Staten trekken zich terug uit Irak. Het zit erop. De do-good president en nobelvredesprijswinnaar Obama houdt zijn woord en duizenden GI’s kunnen eindelijk naar huis (of linea recta naar Afghanistan). Eindelijk vindt de door George W. Bush en Tony Blair gecreëerde nachtmerrie een einde, in ieder geval voor de westerse troepen. De situatie in Irak zelf blijft hopeloos.

Daarom blijven Amerikaanse troepen. 50.000 man, eenderde van het totaal. Om het Irakese leger en politie op te leiden (wat uiteindelijk tot het einde van de opstand zal leiden, volgens de “counter-insurgencey boekjes van de Amerikaanse generaal Petreaus). Officieel tot 2011, maar mogelijk langer. Al naar gelang de “veiligheidssituatie”. Het Irakese opperbevel gaat ervan uit dat het ten minste tot 2020 zal duren tot het Irakese leger in staat is zelf “te functioneren”. Dat is negen jaar na het vertrek van de laatste Amerikaanse soldaten. Officieel.

De “veiligheidssituatie” is nu al een dergelijk groot probleem dat het Pentagon zich genoodzaakt ziet om meer “beveiligingspersoneel” richting Irak te sturen. Met andere woorden: huurlingen. Nu is een van de “dirty little secrets” van de Irakoorlog het feit dat het aantal huurlingen (van Amerikaanse tot Chileense tot Japanse) al jaren veruit het aantal “reguliere” Amerikaanse (en Britse) troepen overstijgt. Slecht gediciplineerde, en slecht getrainde, troepen die als een plaag over Irak zijn uitgestreken en werken voor oliemaatschappijen, handelsondernemingen, het Amerikaanse leger tot de Amerikaanse ambassade.

Het zijn geen officiële troepen, en horen daarom niet tot de officiële cijfers.

Daarnaast zijn Iraq Special Operations Forces opgeleid. Ondertussen negen battallions, uitmuntende Irakese special forces. Deze Irakese troepen staan echter niet onder het bevel van het Irakese leger. Staan ook niet onder het bevel van de Irakese politiek. De ISOF’s luisteren alleen naar het Pentagon. De Amerikanen hebben domweg hun eigen Irakese leger gebouwd dat “ooit” officieel aan Irak zal worden overgegeven.

Gaan de Amerikanen echt weg uit Irak? Natuurlijk niet, zoals er Amerikaanse troepen in Duitsland zijn, in Japan, in Korea, zal het decennia duren voordat (als überhaupt) de Amerikanen weggaan. En dat was uiteindelijk toch het doel van de oorlog.

Mission accomplished.