In toenemende mate is wetenschap overtuigd geraakt van het eigen gelijk. Gedwongen door toenemende commerciële belangen en achterblijvende resultaten probeert wetenschap steeds agressiever ons te overtuigen van hun gelijk en hun alleenrecht op waarheidsvinding te claimen. Wetenschap is namelijk iets dat alleen door wetenschappers kan en mag worden bedreven, hoe gespecialiseerder, hoe beter. Publicaties worden bewust steeds onleesbaarder geschreven en de afstand tussen werkende innovatie en ‘echte wetenschap’ wordt almaar groter. Maar wat is is wetenschap echt en wat heeft wetenschap echt met waarheid en feiten te maken? Voor het antwoord op die vragen kun je natuurlijk niet terecht bij de gemiddelde academische drone die ook maar napraat wat hem of haar is aangeleerd. Wel bij Kary Mullis. Er zijn maar heel er weinig wetenschappers zo briljant als Kary. En zo inspirerend. En zo gek als een deur. Gelukkig maar, want dat is een kwaliteit die we veel te weinig zien in al die media-getrainde consensus wetenschappers van tegenwoordig. Niet gehinderd door politieke correctheid, carrière-overwegingen, reputatie, conformiteit, inteelt of andere wetenschapsonwaardige zaken spreekt Kary altijd vrijuit. Zijn antwoord op de zojuist gesteld vraag is: veel minder dan je denkt.
Kary is op Zapruder Inc. vooral bekend om zijn HIV-rethinking. Hij is één van de inmiddels 5 Nobelprijs chemie winnaars die twijfelen aan het populaire, winstgevende geloof dat HIV de oorzaak is van AIDS en heeft meer dan 25 jaar ervaring in onderzoek gerelateerd aan ziektes (ook retrovirussen) om die twijfel op te baseren. Met zijn meest recente onderzoek aan het menselijke immuunsysteem zou hij zo maar weer eens een Nobelprijs kunnen gaan winnen. Zijn eerste won hij voor het uitvinden van hét belangrijkste instrument in moderne microbiologie / biochemie: de PCR-methode. Als Kary praat is het niet alleen vermakelijk, maar per definitie ook leerzaam. En Kary praat veel. En graag. Zo is de big bang theory is ook maar de moderne variant op de flat-earth theory. En is ‘dark matter’ een vermakelijk idee maar meer waarschijnlijk gewoon onzin. Kwatumtheorie is zo vreemd dat ook fysici er om kunnen lachen. Global warming is zonder ‘a shred of evidence’. Voor Kary zijn het allemaal theorietjes die zijn gebaseerd op axioma’s en paradigma’s (aannames die niet bewezen kunnen worden maar de basis vormen van een theorie) en dat, dat zijn plausible fables. Ze kunnen waar zijn, maar zijn het meestal niet zo laat geschiedenis ons zien. Wetenschappelijke consensus is niets meer dan een soort moment opname met beperkte houdbaarheid. Het is geen waarheid, het is gewoon wat op dat moment het beste werkt, passend binnen een op dat moment gangbaar paradigma. Veel moeilijker hoef je er niet over te doen. Paradigma’s zijn er echter om aan te twijfelen en om dat kracht bij te zetten komt Kary in deze lezing op een gegeven moment met een uiterst prikkelende stelling over astrologie. Geniet van deze inspirerende en uiterst treffende lezing van een Nobelprijswinnaar met ballen.
Of zou hij de student ingehuurd hebben om zijn gelijk te versterken ..., het moet in ieder geval een student zijn die de hele tijd geslapen heeft of naar een totaal ander verhaal geluisterd heeft