Zapruder Inc.

De Japanners kennen een spreekwoord wat vrij vertaald gaat als het volgende: “Wees niet de naald die uitsteekt of je zult de eerste zijn die geraakt wordt.” Of “wie zijn kop boven het maaiveld uitsteekt zal de zijne verliezen” op z’n Neerlandsch. Een bekend fenomeen wat al begint op de basisschool. In elke klas is een zekere pikorde waaraan de “populairen” leiding geven. Die “populairen” ontlenen hun status en macht aan die pikorde en hebben er zo alle belang bij dat status quo te behouden. Als er een individu is wat dat spel niet meespeelt, is deze een bedreiging voor het voortbestaan van die pikorde. En zo de macht van de “populairen”. Die bedreiging moet onschadelijk gemaakt worden en het liefst gisteren al. Dat wordt vrijwel altijd gedaan met pesterij en uitsluiting. De “populairen” hitsen de hele klas tegen je op en voor je het weet heb je geen vriendjes en vriendinnetjes meer. Don’t play our game? Spanky spanky!

Mensen gaan zich niet fundamenteel anders gedragen naarmate ze ouder worden. Wat vroeger in de klas gebeurde gaat gewoon door, alleen geraffineerder, uitgekookter en harder. Als we dit doortrekken naar Pim Fortuyn dan zijn er nogal wat parallellen te zien met de schooltijd. Pim was zeker een uitstekende naald en eentje die behoorlijk prikte ook. Stel maar rustig een beste bedreiging voor de hele zittende orde. Dapper, maar je maakt er geen vrienden mee. En net als vroeger in de klas was de straf voor tegen de heersende orde in lopen pesterij en uitsluiting. De reden dat wij hem kennen als “extreem-rechts”, “fascist” en “politieke relnicht” is omdat hij door de huidige orde via de media is zwartgemaakt. Zoals Pim het zelf zei: “Ik wordt gedemoniseerd”. Don’t play our game? Spanky spanky!

Demoniseren ofwel karaktermoord alleen heeft hem geen kogelgaten bezorgd. De echte moord kwam pas door toedoen van nog een andere belanghebbende speler. De derde partij na ‘Paars’ en het koningshuis die “Professor Pim” niet zo zag zitten (understatement), was het militair-industrieel complex. Nu (anno 2010) is dat gezemel rond de Joint Strike Fighter een absolute schijnvertoning waarvan de uitkomst al vast staat. Dat was wel anders toen Pim nog flink doorstoomde naar de positie van Minister President; toen stond de komst van de JSF alles behalve vast. Pim vond dat ding maar geldverspilling en een bron van onzekerheid en afhankelijkheid.

Het opnemen tegen het lokale (landelijke) establishment is al een ruige klus. Ook het halve militaire industriële complex erbij op de vork nemen is toch wel erg veel. Door te roepen dat oorlogstuig onnodige geldverspilling is heeft hij op een hoop (voornamelijk Amerikaanse) tenen getrapt en een aantal mensen flink in het kruis gegrepen… Waaronder onze eigen Benno, die inmiddels eveneens een zandfabriek is begonnen. Bernhard lag al eens eerder met o.a. Lockheed in bed en zag ook dit keer een paar van die vliegende speeltjes wel zitten.

Dat was dus dubbel in de clinch met het koningshuis, ruzie met de zittende politieke orde en een “onvriendelijke” relatie met het militair-industrieel complex. Heeft iemand het ooit erger gescoord in den lage landen?

Pim speelde het spel van een aantal erg populaire jongetjes van de klas niet mee waardoor er een prijs op z’n hoofd kwam te staan. Politiek Nederland (toen nog ‘Paars’) wilde van hem af, het koningshuis wilde van hem af en het militair-industrieel complex wilde hem ook zo snel mogelijk “geneutraliseerd”. Voor allen was zijn opkomst een bedreiging. Allen hadden een gezamenlijk belang in het onschadelijk maken van Pim Fortuyn.

Pim kwam akelig dichtbij de positie waarin hij behoorlijk wat amok kon maken. Met nog 9 dagen te gaan tot de verkiezingen werd zijn straf van pesterij en uitsluiting uitgebreid naar vijf kogels van twee verschillende kalibers. Volkert de Graaf werd gerangeerd als katvanger (chanteerbaar wegens eerdere moord), de doofpot commissie van Van den Haak doet de rest. Media stelt geen lastige vragen bij rare details als ambulances voor hekken met computerproblemen (?), meerdere kalibers (??), uiterst getrainde schutters (!?), knalrode petjes en een hondenbrigade die toevallig net even in de buurt was. Dan Mat Herben; die werd als vervanger geplugged, LPF stemde ineens voor de JSF en de zittende orde ging verder waar ze gebleven waren. Als dank voor zijn verdiensten is Mat Herben nu benoemd tot senior nationale veiligheid. En Benno? Die kon twee jaar later vredig heen gaan, wetende dat zijn Amerikaanse vriendjes zijn aangetrouwde land wederom van leuk speelgoed konden voorzien. Bea kon op het pluche blijven zitten en Alex z’n stroom zakgeld was voorlopig weer veilig.

Case closed?