Zapruder Inc.

Op 22 mei 2007 publiceerden wetenschappers van de Emory universiteit in Atlanta en het Imperial College in London de bevindingen van hun onderzoek in PLos Medicine. Ze kwamen tot dezelfde conclusie.

“Using simple mathematical models of the dynamics of T cell homeostasis and proliferation, we find that this mechanism fails to explain the time scale of CD4+ memory T cell loss. Instead it predicts the rapid attainment of a stable set point, so other mechanisms must be invoked to explain the slow decline in CD4+ cells.”

Vrij vertaald: HIV is niet verantwoordelijk voor AIDS, er moet iets anders zijn dat de instorting van het immuunsysteem veroorzaakt.

■ http://notaids.com/en/haartdanger

En nu we toch bezig zijn. meteen maar even een complete HIV-is-onzin-update. Vergeef mij mijn sarcastische toon, maar daar ontkom je tussen zoveel onnozelheid niet aan. Gebruik het vooral ook als excuus om niet te geloven wat ik opschrijf.

Viral load is onzin

Mensen die seropositief testen én ( ziekteverschijnselen gaan vertonen óf een een verzwakt immuunsysteem (lage CD4-telling) hebben) - (x ∧(y ∨ z)) in de booleanse logica (da’s ook weer wiskunde) - krijgen chemokuur. Deze dodelijke medicijnen zouden het veronderstelde HIV moeten bestrijden maar in veel gevallen blijkt dat niet het geval, dit kan worden gemeten aan hun ‘viral load’. Seropositieven bij wie de eerste twee of drie chemokuren niet aanslaan, hebben echter géén hoger risico op een ernstige ziekte of op dood dan mensen bij wie de chemokuur wel aanslaat. Dat is raar, want als die viral load de hoeveelheid virus aangeeft, zouden die mensen dus juist wel eerder dood moeten gaan. Maar dat gebeurt dus niet. Je neemt je chemokuur dus voor niets. Tenzij chronisch broekenpoepen in alle kleuren van de regenboog een hobby van je is.

Viral load is hét wondergetal in de AIDS-wetenschap. Medicatie wordt zo ontwikkeld en toegediend dat de viral load zou moeten dalen maar vaak is dit niet het geval.

AIDSmap publiceerde 10 juli 2007 een onderzoek waaruit dit bleek. De veelzeggende titel is: “Treatment failure and drug resistance not associated with rapid death or illness in Côte d’Ivoire study”. De conclusie leest echter als een persbericht van big-pharma waarin de belangrijke vragen die het onderzoek oproept zorgvuldig worden vermeden. In AIDS-wetenschap is het gebruikelijk je onderzoeken te laten herschrijven door het PR-bureau van AIDS inc. (da’s dus een hele flauwe grap, erg ongepast bij deze serieuze materie)

■ http://www.aidsmap.com/en/news/99930649-05A3-4232-BA1D-79BDEF97341D.asp

Niet onbelangrijk detail: orthodoxe wetenschappers spreken van het ontwikkelen van resistentie van HIV tegen de chemokuur. Het veronderstelde HIV met de genetische eigenschappen zoals die door de orthodoxie zijn afgesproken, heeft niet de genetische mogelijkheid (namelijk recombinatie) tot de voor resistentie benodigde mutatie zoals het veel complexere griep-virus dat bijvoorbeeld wel heeft.

Niet onbelangrijk detail: het succes van de chemokuur-medicijnen wordt gecontroleerd met een zogenaamde PCR-RNA (viral load) meting maar de uitvinder van deze test, Kary Mullis, die er een nobelprijs voor kreeg, zegt dat dit oneigenlijk gebruik is van de test en dat zijn test niet kan worden gebruikt om de viral load (hoeveelheid HIV) van iemands bloed te meten. De fabrikanten van de PCR-tests stellen op de verpakkingen iets van soortgelijke strekking. Het is dan ook niet vreemd dat er regelmatig studies verschijnen die aangeven dat viral load (de met PCR-RNA meting vastgestelde hoeveelheid HIV in iemands bloed) geen goede indicator is voor het succes van de medicatie.

Syphillis kan wat HIV ook kan

De hoeveelheid HIV in een patient is niet afhankelijk van de hoeveelheid HIV in een patient. Dat klinkt raar, maar dan moeten ‘ze’ (AIDS inc.) hun definities maar niet zo taulogisch in elkaar zetten (een tautologie is een stelsel regels die elkaar onderbouwen maar geen onafhankelijke onderbouwing hebben, HIV->AIDS->DOOD is een tautologie en dus geen wetenschap maar een geloof).

De viral loads die artsen meten in een patient zijn volledig onvoorspelbaar en hebben geen relatie tot medicatie of overlevingskansen. Het is nog erger: er kan ook HIV worden gemeten in patienten die helemaal geen HIV in hun bloed hebben hebben. (Zoals wij al eerder zeiden: er bestaan helemaal geen HIV-test.) De geslachtsziekte Syphillis veroorzaakt bijvoorbeeld een enorm verhoogde viral load. Syphillis is natuurlijk geen HIV, is zelfs geen virus maar een bacterie, en moet anders behandeld worden. Grappig genoeg, om te huilen natuurlijk, blijkt de viral load ook vanzelf weer te verminderen als de Syphillis behandeld wordt als Syphillis.

Dus wat meet die viral load test dan eigenlijk? Het is zeker geen HIV. Kan ook niet, wat hoe kan je iets meten dat niet bestaat? Wat PCR-RNA / viral load wel meet is iets heel erg onspecifieks, genetische informatie die helemaal niets met HIV te maken heeft, of in ieder geval veel te weinig om eenduidig te kunnen zijn.

■ http://notaids.com/en/vltitre

Zoals Kary Mullis (en ook de fabrikanten van de tests) als zeggen: PCR en viral load zijn onbruikbaar in AIDS-onderzoek en behandeling. Toch is het de de facto indicator voor behandeling en onderzoek. Vandaar misschien dat zowel behandeling als onderzoek al 20 jaar muurvast zitten. Of zeg ik nu iets raars?

AIDS, Afrika en mijnbouw

Er blijkt een grote correlatie te zijn tussen de verspreiding van AIDS en de intensiviteit van mijnbouw-activiteiten van Afrika tot Rusland en China to Peru. Correlatie is nog geen causatie, een verband hoeft nog geen oorzaak aan te duiden. Bedenk echter wel dat Tuberculose en longziekten onder mijnwerkers veel vaker voorkomt dan onder niet-mijnwerkers én dat Tuberculose in combinatie met slechte gezondheid volgens de [in grote delen van Afrika gehanteerde Banqui-definitie van AIDS] al voldoende is voor een AIDS-diagnose. TBC is namelijk één van de ziekte uit het AIDS-syndroom. Het zou dus zo maar kunnen dat al deze mensen geen AIDS hebben, maar ‘gewoon’ TBC én een slechte gezondheid. Slechte gezondheid komt onder mijnwerkers, zeker in extreem arme landen wel vaker voor. Gek hè? Mijnwerker is een ongezond beroep. Rocketscience, echt.

Niet onbelangrijk detail: behandeling van deze TBC is bij seropositieven even succesvol als bij seronegatieven.

Niet onbelangrijk detail: hetzelfde blijkt ook het geval voor longontsteking. Die is bij seropositieve mensen even goed te behandelen als bij seronegatieve mensen. Ik denk dat als je alle feiten op een rijtje zet, alle 29 ziekten in het AIDS-syndroom even goed behandelbaar zijn bij sero+ mensen als bij sero- mensen wat er dan op neer zou komen dat seropositiviteit niet veel zegt over AIDS. Nah, kom op zeg. Is er dan niets echt?

■ http://notaids.com/en/mines

■ http://notaids.com/en/blamegame

Niet onbelangrijk detail: er zijn theorieën die heel goed verklaren waarom het immuunsysteem kapot gaat zonder dat daar een virus voor nodig is. Deze theorieën zijn opgesteld door o.a. Peter Duesberg, retrovirus en kankerspecialist. Deze theorieën stellen langdurige blootstelling aan ondervoeding, infectieziekheid, medicijnen, drugs, straling en andere immuunsysteem onderdrukkende factoren verantwoordelijk voor de onderdrukking van het immuunsysteem. Uhhm, ja, heel onverwacht, ik weet het. Vandaar misschien dat God geen levenslange garantie gaf op het immuunsysteem.

Nieuwe documentaire topper

Er is een (vrij) nieuwe documentaire die het dissidente standpunt aanneemt. De documentaire is gemaakt door alternatievo Gary Null PhD die al eerder een film maakte over het Golfoorlog syndroom en de vergiftiging van soldaten met hun eigen DU-munitie. Gary reisde naar meer dan 30 landen en deed 8 jaar over de documentaire die het AIDS verhaal (HIV -> AIDS -> DOOD) zoals ons dat nu wordt verteld punt voor punt compleet onderuit haalt. Wat achterblijft is een beeld van verregaande wetenschappelijke corruptie en hebzucht. De medicijnen werken niet, het virus is nog steeds niet gevonden, niemand weet wat seropositiviteit betekent, de test zijn compleet onbetrouwbaar, er is geen sprake van wetenschappelijk debat én er zijn heel erg plausibele virusloze alternatieve theorieën die veel beter passen bij wat wordt waargenomen bij AIDS patienten.

Hier de teaser van 6 minuten.

...en hier de hele documentaire.

Gelukkig voor jullie heeft Gary Null een heel wat minder sarcastisch toontje dan ik.