8 wonderland is een staat waar absolute democratie heerst. Een land waarin beslissingen eerst door haar duizenden inwoners worden besproken, om vervolgens in stemming te worden gebracht. Weekelijks. 8 wonderland kent geen grenzen, geen ongelijkheid, geen racisme, geen sexisme en ondanks dat zij slechts “virtueel” bestaat, is het land vastbesloten zich te bemoeien met de “grote” wereldpolitiek in de werkelijke wereld. Dit is het uitgangspunt van de in 2009 verschenen film “8. Wonderland” van de Franzosen Nicolas Alberny en Jean Mach dat na een wat haperende bioscoop-distributie nu op DVD is verschenen. Een “internet-film” (noem het een nieuw genre) zoals de laatste tijd vele uitkomen, maar met een opvallende diepte en eigenlijk teveel ideëen. In een mix van nieuwsberichten, chat en werkelijke scenes volgt de film een groepje “bewoners” van 8 Wonderland: een fotomodel, een Irakees echtpaar ("als je ellende wil zien, hoef je alleen het raam open te zetten!"), een Hollander, Britten, een Sengalees internetcafe, een Italiaans stel en de uiteindelijke “ambassadeur” van 8 Wonderland. ***spoiler alert!***
8 Wonderland is een reactie op de ondemocratische politiek en de absurditeit van corporate nieuws en televisie, een soort facebook voor politiek betrokken mensen, gegroepeerd rond een onbekende “webmaster”. Om de wereld wat op te schrikken wordt wekelijks over acties in de werkelijke wereld gestemd, die in eerste instantie anoniem worden uitgevoerd. Zo wordt het vaticaan met condoomautomaten beplakt, een “Darwin-bijbel” uitgegeven en slaagt de virtuele staat erin om via een insider een zeker bombarderen van Iran af te wenden door een kerncentrale-deal tussen Rusland en Iran te laten mislukken. 8 Wonderland is zo succesvol in haar acties, en zit de “powers-that-be” zo dwars, dat plotseling de “uitvinder” van het land/platform/organisatie opduikt. Een zekere John McClane, slick Amerikaans en overduidelijk de false-flag contra-actie, wordt door de massamedia omarmd en gezien als de “officiële woordvoerder” van de staat. Het moment dat het virtuele sprookje eindigt.
Wanneer een Zuid Amerikaanse president na online-stemming wordt vermoord door een “8-wonderlander” en familieleden van de politieke kopstukken van de G-8 industriestaten worden geïnfecteerd met HIV om een wereldwijde campagne tegen AID$ te bewerkstelligen, merkt een uitloggende 8-wonderlander op dat “jullie met jullie acties doen zoals echte staten doen”. “Dat is democratie”, wordt hem nageroepen. Het sleutelmoment. De droom is geworden als hetgeen ze tegen strijdt.
Nu hebben Alberny en Mach in hun film sowieso een opvallende metafoor voor 8 Wonderland zelf gebouwd: een groep kakkerlakken die aangestuurd door een kakkerlak voorzien van een chip buiten hun normale territorium treden een “gaan waar nog geen kakkerlak gegaan is”. Om vervolgens na hun avontuur weer naar huis te keren om een “betere kakkerlak” te zijn. Een van de vele losse eindjes in een film die eigenlijk overhoop ligt met het 1.5 uur formaat. 8 Wonderland wil veel, erg veel vertellen, maar heeft er de tijd niet voor. De karakters willen meer uitdieping, het verhaal wil eigenlijk meer tijd die er niet is en uiteindelijk wordt er snel naar een climax toegewerkt. McClane verkondigt 8 Wonderland’s sympathie voor Al Qaida, Iran wordt “per ongeluk” gebombardeerd na zogenaamd hacken door 8-wonderlanders en uiteindelijk gaat gewoon de stekker eruit.
De gehaastheid die uiteindelijk oppervlakkigheid wordt, is jammer. Zeker omdat de film, die dus al in 2009 uitkwam, in een tijd waarin twitter en facebook instrumenten zijn in revoluties, parlementaire volksvertegenwoordiging in Europa en de Verenigde Staten door corporatisme zo goed als dood kan worden verklaard, hacker-groepen als “Anonymous” de gevestigde (kapitalistische)orde aanvallen, wikileaks de (ondemocratische) diplomatische schemerwereld openbaart en de massa-media tot een zielige farce verworden zijn, punten raakt en scoort.
Hij staat in de download que en als ik em ergens tegen kom neem ik em wel mee!