De laatste documentaire van Michael Moore gaat onvermijdelijk over de bankencrisis. Een crisis die in de Verenigde Staten zijn met name zijn oorsprong vond in de derivatenhandel in risicohypotheken en als een BP-olievlek de hele wereld besmette. Moore gaat op zijn gebruikelijke van-dik-hout-zaagt-men-planken-manier te werk om aan te tonen waar het kwaad vandaan komt en hoe de burgers erdoor geraakt worden. Hoewel Moore het misschien in de kern goed bedoelt, past zijn manier van filmmaken niet meer bij deze tijd. Zijn stijl waarbij hij zich bedient van dezelfde weapons of mass media deception als de Main Stream Media (MSM) was hoewel ongenuanceerd en gericht op maximaal effectbejag, jaren geleden wel een sterke troef in het breed verkondigen van de boodschap. Nu hij zelf steeds meer zijn geloofwaardigheid begint te verliezen en zijn oude publiek zelf steeds beter geïnformeerd raakt, slaat zijn oubollige aanpak de plank mis. Zijn publiek heeft met internet nu een ijzersterk instrument om zichzelf breed te informeren en zoekt niet meer naar de eenheidsworst van sensatiejournalistiek. Moore neemt niet alleen een loopje met de feiten en verzuimt uit te leggen hoe de crisis écht in elkaar zit, maar hij lijkt zelfs zijn eigen publiek dat hem groot heeft gemaakt niet meer serieus te nemen. Deze docu lijkt dan ook in de haast gemaakt om de mensen te mobiliseren, maar gaat voorbij aan wat er nu echt aan de hand is.
Natuurlijk, Moore heeft het kort over de derivatenhandel en de ondoorzichtigheid die ervoor heeft gezorgd dat de weinig kritische toezichthouders er geen reet meer van snappen. Hij wijst de banken als hoofdschuldigen aan, maar verzuimt de rol van de toenemende globalisering uit te diepen, of het feit dat de welvaart die nu in rap tempo aan het verdampen is zelf ook hoofdzakelijk was gebouwd op een economisch luchtkasteel. Nergens wordt de exorbitante consumptie van goederen en kredieten door consumenten aangestipt en het feit dat de Amerikanen al decennialang op de pof leven. Nergens hekelt hij het feit dat consumenten zonder na te denken enorme risico’s namen en zich een welvaart toegemeten hebben die ze anders nooit (zo snel) hadden kunnen verkrijgen. Obama blijft verbazingwekkend buiten schot, buiten de melding dat ook hij veel campagnegeld van Wallstreet heeft ontvangen en dat zijn regering vol met bankiers zit. In plaats van de te zeggen dat het huidige welvaartsmodel in de basis al gedoemd was te imploderen, krijgen de banken en hun mollen in de overheid als enige de enige schuld in de schoenen geschoven. Het belangrijkste dat de consumenten volgens hem moeten doen is de straat opgaan en de bezittingen claimen die in de eerste plaats eigenlijk helemaal niet voor hen bedoeld waren. Moore verzuimt het zijn publiek te onderwijzen waar de kern van het verhaal echt zit en ziet ze liever als de zombies uit een George A. Romero-film achter hun oude verziekte levensstijl aanjagen.
Waar Moore wel gelijk in heeft is dat burgeractie wel een antwoord is om de boel in beweging te brengen, maar om een beetje met spandoeken lopen te schreeuwen zonder dat men weet wat er precies aan de hand is, is zinloos. Deze docu had er beter aan gedaan om de mensen bewust te maken van de clusterfuck waar tot de wereldeconomie intussen verworden is en wat ze wél zouden kunnen doen om het systeem compleet te ontmantelen; een soort Money Masters, maar dan meer behapbaar voor het grote publiek. Maar nee, hij laat wat protesterende mensen zien die op microniveau hun gram halen en hun dierbare spulletjes mogen houden. Nergens leert hij ze hoe ze het systeem permanent kunnen fucken. Niks leert hij ze over duurzaamheid en hoe een fair businessmodel eruit kan zien. Niks leert hij ze over hoe mensen beter kunnen leven naar hun stand, dan het gefrustreerd najagen van de American Dream die inmiddels voor velen The Nightmare on Wallstreet is geworden.
Trailer van Capitalism: A Love Story
Semantiek, niemand kan de defintie van kapitalisme claimen.
Naar mijn mening is er alleen één elementair foutje met de economische visie van de libertariërs. Kapitalisme zonder inmenging van de overheid leidt onvermijdelijk tot monopolies.
Zolang onze planeet gebukt gaat onder een schuldengebaseerd monetair systeem zal dit de mensheid tégenhouden is zijn groei, maar tegelijkertijd zijn aantallen vergroten.
Die leverancier kan toch ook niet leveren? (en failliet gaan!)
Elke rechtgeaarde libertariër heeft een hekel aan centrale banken en de mogelijkheden die er worden geschept om aan fractioneel reservebankieren te doen. Er wordt vaak geopteerd voor ofwel vrij bankieren ofwel 100% reserve bankieren.
Dat weet ik, maar je zegt nu niets over het schuldenaspect ervan.
Geld zou neutraal in omloop gebracht 'moeten' worden en niet via leningen zoals in het huidige systeem.
Ik ben van mening dat geld uitsluitend een ruilmiddel zou moeten zijn.
Als ik dat niet was, waarom zou ik dan investeren, dan consumeer ik gewoon nu.
Je gebruikt het woordje 'gerechtigd'. Welk recht?
In de meeste religies, zoals hendrik ook vast kan bevestigen, wordt / werd de rijken een plicht toebedeeld dat zij verantwoording hadden tegenover de arme.
Jíj bepaalt aan wie je geld uitleent. Als jíj je geld uitleent aan mensen die het niet teruggeven, dan heb jíj het risico verkeerd ingeschat. Waarom zou jíj dan geld moeten krijgen voor dat risico? (Geef alleen veel krediet aan mensen die je dus veel krediet geeft...)
Inflatie, geldontwaarding, wordt bijna altijd veroorzaakt door een stijging in de geldhoeveelheid die beschikbaar is. Deze stijging komt door geldcreatie. Hoe wordt geld gecreëerd? Door rente!
Hoe wordt geld gecreëerd? Door rente!
Jíj bepaalt aan wie je geld uitleent. Als jíj je geld uitleent aan mensen die het niet teruggeven, dan heb jíj het risico verkeerd ingeschat. Waarom zou jíj dan geld moeten krijgen voor dat risico? (Geef alleen veel krediet aan mensen die je dus veel krediet geeft...)
Dat heeft volgens mij niet met het kapitalisme per sé te maken, men is immers altijd vrij om de minderbedeelden te steunen of te helpen. Tegenwoordig verwacht men gewoon dat de overheid dat doet omdat ze 1) deze taak naar eigen zeggen op zich neemt en 2) er belastingen voor heft.
Of ze dat goed doet laat ik bij deze in het midden, maar veel mensen beschouwen deze morele plicht als voldaan.
Het is immers een soort "dienst" die je verstrekt.In jou visie dient geld dus als goed, ruilmiddel én dienst?
Centrale banken hebben wat mij betreft geen bestaansrecht.
Mooi antwoord! Persoonlijk vind ik dat soort belastingen symptoombestrijdingen.
Bovendien heeft kapitalisme de dualiteit arm <> rijk nodig.
In jou visie dient geld dus als goed, ruilmiddel én dienst?
Er zijn ook andere manieren om te investeren, los van leningen.
Als ik aandelen neem in een bedrijf, dan krijg ik toch ook alleen dividend als het bedrijf winst maakt?
Houdt vrij bankieren ook in dat iedereen geld uit mag geven?
Het is gewoon krom, vooral als je bedenkt dat de overheid 'haar' geld gratis (...) in omloop kan brengen.
Dankje, maar ik zie niet in waarom het kapitalisme dat dualisme nodig zou hebben? Kan je dat punt eens uitleggen?
Waarom zou het niet fout zijn geld te verdienen omdat je huis bezit en dit verhuurt, maar wel fout zijn als je geld bezit en dit "verhuurt"?
Maar welk recht heeft de overheid om haar "geld" op te leggen als enige ruilmiddel of te monopoliseren?
Als de overheid dit effectief zou kunnen zou ze volgens mij haar eigen munt inflateren om deficits te dekken en zou het gewoon een verdoken vorm van belasting worden...
Ten tweede: Zij heeft dat 'recht' (ik zou zeggen plicht) om gratis geld te verschaffen, omdat de overheid er voor iedereen zou moeten zijn.
Ken jij een 'instituut' dat onafhankelijker en/of democratischer is dan de volksvertegenwoordiging zelf?
Geld is geen product van de natuur, maar een vinding van de mens.
Daarom is het meer dan logisch dat het wordt gecreëerd bij de wet.
Dit recht moet zo snel mogelijk bij de banken vandaan gehaald worden, want zij dienen niet het publieke doel.
Natuurlijk. De vrije markt.
Wel als er nu één ding is waar elke rechtgeaarde libertariër allergisch voor is, is het geweld of fraude. Daar gaat de film trouwens ook over: fraude, misbruik en geweld en dat doopt Moore vervolgens "Kapitalisme"...
Tja een mooi staaltje "newspeak" maar dat heeft niets te maken met waar het woord "kapitalisme" eigenlijk voor staat en dient enkel om negatieve connotaties op te wekken bij het woord.
What's in a name, niet waar?
Vervolgens stelt Moore ter vervanging van ons "kapitalistisch" systeem een "democratisch" systeem voor dat mijn inziens an sich niets met economie te maken heeft maar een zuiver politiek systeem is dat bepaalt hoe maatschappelijke functies en posten worden verdeeld onder de burgers van een land.
Daarna volgt hij een paar families die uit hun huizen worden gezet, tragisch genoeg als het is. Maar tegelijk geen woord over Fanny Mae, Freddy Mac, Centrale banken of "big government" of over de rol die elk van deze instellingen gehad heeft bij het creëren of opblazen van deze bubbel !
En zo kan ik nog wel even door gaan.
Ik kan deze film wel aanraden aan iedereen die wilt zien welke argumenten stropoppen en non sequiturs zijn in een discussie over het kapitalisme, want Moore geeft er een mooie opeenvolging van.