Josh Fox is één van de vele tienduizenden mensen in de VS die een aanbod kreeg van een gaswinningbedrijf om zijn land te verkopen zodat het onderliggende gas gewonnen kon worden. Noord-Amerika zit namelijk op misschien wel het grootste gasreservoir ter wereld, dat zich zo’n beetje over meer dan de helft van het land uitstrekt. Dit aardgas of ‘natural gas’ zoals de Amerikanen het noemen is big business. De VS zijn nog steeds energieconsument numero uno en kunnen hun honger niet stillen met het omverwerpen en koloniseren van olierijke staten alleen. Maar wie denkt dat ze op eigen grondgebied vreedzamer te werk gaan heeft het mis. Fox gaat op onderzoek uit om te zien hoeveel andere Amerikanen gekocht worden door de gasindustrie en komt tijdens zijn zoektocht achter de werkwijze van dit onzichtbare ‘gas industrial complex’. Na de successievelijk broodroof en kaalslag in de Amerikaanse landbouw en veeteelt door grote corporaties als Monsanto en Cargill, is het aan de Halliburtons van deze aarde om ervoor te zorgen dat over een aantal decennia grote delen van de VS compleet onleefbaar zijn.
Aardgas wordt genoemd als het zogenaamde “schone” alternatief voor aardolie, maar zoals gebruikelijk wordt er niet gekeken naar de gehele productieketen voordat het aardgas op een “schone” wijze verbrand kan worden in fabrieken en stadsbussen. Het grote probleem in de natuurlijke gaswinning zit in de techniek die gebruikt wordt om het gas uit de grond te krijgen, namelijk hydraulic fracturing. Dit proces, ook wel fracking genoemd, bestaat uit het onder hoge druk inspuiten van water dat vol zit met honderden verschillende chemicaliën. De samenstelling van deze ‘fracking fluid’ is geheim, maar duidelijk is het het ongeveer alle bekende kankerverwekkende en giftige chemicaliën bevat die we kennen, en ook sommige die we nog niet kennen. Wanneer het gas met behulp van deze stof naar boven wordt gehaald is het restwater, oftewel ‘produced water’ zo’n beetje de meest linke soep die je je maar kunt voorstellen. Ondanks halfslachtige pogingen van de gaswinners om dit water op te vangen, verdwijnt er veel in de natuur door lozing, lekken en verdamping.
Fox gaat op langs bij andere burgers die wel ingegaan zijn op het bod van de gasboeren en komt er achter dat niet alleen hun leefomgeving compleet verwoest is door de smerige chemicaliën, het afblazen van gas en gifdampen en de vervuiling die optreedt door het gas dat op allerlei plaatsen ongecontroleerd aan de oppervlakte komt, maar ook dat de gezondheid van mens en dier zwaar in gevaar komt. Kraanwater dat ontploft als je het aansteekt, vee dat dood neervalt, rivieren en meren die borrelen van het gas en honderdduizenden gasinstallaties die door het hele land verspreid liggen en waar er nog een veelvoud bij gaat komen. Eén van de meer schokkende aspecten is de schaamteloosheid waarmee men op eigen land te werk gaat: de gasbedrijven – met Donkey Dick’s Halliburton voorop – hebben door eindeloos omkopen lobbyen het voor elkaar gekregen om zo’n beetje iedere milieu –en gezondheidswet legaal te ontduiken. Omdat het algemeen belang zogenaamd zo groot is, hoeven deze bedrijven zich niet druk te maken over triviale zalen zoals de ‘Clean Water Act’ of de ‘Clean Air Act’ en dus ook geen rekenschap af te leggen wat ze allemaal in de grond spuiten en waar ze het vervolgens dumpen. Ook de hele waardeketen die vooraf gaat aan de gasboringen is zo vervuilend en onduurzaam, dat het maar de vraag is of er wel sprake is van een positief rendement. In ieder geval is het wel duidelijk wie er rijker van wordt en wie de rekening betaalt.
Gasland is onthutsend en misselijkmakend. Het laat de slinkse tactiek zien waarvan deze bedrijven zich bedienen als hun spin docters weer op ernstige toon verklaren dat dit soort offers nodig zijn om onze maatschappij van energie te voorzien. Dat duurzame energiebronnen geen volwaardig alternatief kunnen zijn en dat we altijd de harde keuze moeten maken tussen een stuk van onze leefomgeving om zeep te helpen om weer een paar jaar met licht te zitten. Een beetje dezelfde mantra die we over ons uitgestrooid krijgen als het gaat om onze veiligheid en privacy of ons eten en het verbouwen van gezond voedsel. Op deze manier worden we moreel gegijzeld doordat men ons wijsmaakt dat we medeplichtig zijn als consument en er geen alternatieven zijn. Het verontrustende aan deze documentaire is dat men de toepassing van hydraulic fracturing ook in Europa wil gaan toelaten. Coming soon in your back garden!
Dat zie ik in Europa nog niet zo snel gebeuren.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Het ESM-paard staat binnen
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld