Zapruder Inc.

Het verhaal gaat over twee jonge meisjes in een opvangtehuis waarvan er één na maandenlang opgesloten is geweest in een kelder, waar ze gemarteld en misbruikt werd. De twee zijn sindsdien onafscheidelijk. Later besluit één van hen wraak te nemen op de mensen die haar gemarteld hebben en als haar vriendin aankomt om haar te helpen, breekt de hel los. Ik zal hier stoppen met de plot van het verhaal voor de mensen die toch de film willen zien, maar wat wel interessante was aan de manier waarop men de jonge vrouwen vasthield, martelde en wie dat waren. Niet in de laatste plaats omdat het veel overeenkomst vertoonde met de horrorverhalen omtrent Dutroux en de pedonetwerken.

Pedonetwerken en MKULTRA
Het misbruik waaraan de meisjes in Martyrs blootgesteld werden en de systematische wijze waarop ze werden gevangen gehouden, deden sterk denken aan de horrorkelders die telkens terugkeren in de verhalen van de pedonetwerken. Ook waren er veel overeenkomsten met het zogenaamde Project Monarch dat deel uitmaakte van de beruchte MKULTRA-projecten uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, die voor een groot deel waren overgebracht naar de VS vanuit nazi-Duitsland. Hier werkten de nazi-‘wetenschappers’ aan gruwelijke experimenten die tot doel hadden een perfect en volgzaam ras te produceren. Niet alleen moesten deze Übermenschen fysiek perfect zijn, maar probeerden men ook hun kennis en karakter tot op het genetische niveau te beïnvloeden.

Voordat men deze pseudowetenschap kon toepassen op de kinderen die het Dritte Reich zouden moeten erven, werden er talloze slachtoffers gemaakt in de meest vreselijke experimenten. Eén van de bekendste personen die aan deze experimenten verbonden was, was Josef Mengele, de beruchte kamparts die gruwelijke procedures uitvoerden op vrouwen en kinderen. Tijdens de nazitijd en later met het MKULTRA en Monarch project, werd er veel geëxperimenteerd met dissociatie en het creëren van zogenaamde ‘alter states’. In het kort komt het erop neer een kind vanaf een zeer vroege leeftijd zoveel mogelijk te traumatiseren met fysieke en psychische marteling, zodat er dissociatie plaats vindt van de oorspronkelijke persoonlijkheid (een soort intern beschermingsmechanisme om de psychische naweeën van de folteringen te verdrukken). Met het splitsen van de psyche kwamen er andere persoonlijkheden naar voren – alters genaamd – die beter in staat waren met de gruwelen om te gaan. Deze alters konden dan gebruikt worden om het kind te herprogrammeren door iedere alter een specifieke taak toe te bedelen. Meestal werden hier kinderen en vrouwen voor gebruikt, omdat ze sneller tot dissociatie in staat waren en beter pijn konden verdragen. Op deze wijze dacht men de perfecte soldaat, spion, moordenaar, prostituee, CEO of zelfs president(?) te kunnen creëeren.

Naast meer ‘conventionele’ technieken als fysieke marteling, seksueel geweld en het toebrengen van angstpsychoses en zware stress, werden er ook modernere technieken toegepast zoals designer drugs – waarvan LSD de bekendste is – en elektroshocks en later ook videomontages en virtual reality programma’s.

Martyrs laat een aantal van deze foltertechnieken zien – in vol detail! – en ook hier heeft het tot doel de slachtoffers in een bepaalde staat van dissociatie te brengen. Hoewel het verhaal op het eind een meer paranormale dan wel satanische wending neemt, zijn de overeenkomsten met de conditionering zoals die plaatsvindt in de pedonetwerken en de mind control programma’s overduidelijk. Vreemd genoeg rept schrijver/regisseur van de film Pascal Laugier niet over deze elementen en spreekt hij meer over een wraakfilm. Maar het kan geen toeval zijn dat hij voor een groot deel een milieu beschrijft dat in al zijn gruwelijkheid wel degelijk bestaat. De praktijken, de graad van georganiseerdheid en de methoden die Martyrs laat zien bestaan wel degelijk en worden tot de dag van vandaag toegepast op kindsoldaten in Derde Wereldlanden en in het circuit van pedoseks en snuffilms. Ook de min of meer satanische/paranormale component in de film is iets wat ook regelmatig terug te vinden is in de realiteit: er zijn veel satanische sektes en cults die dergelijke gruwelijke methoden gebruiken en niet zelden gaat het ook hier om een clientèle die zich in invloedrijke kringen beweegt.

Blijft over een film die voor de rest knap gemaakt is, erg gruwelijk en naar is en het wat mij betreft op het eind af laat weten wat het verhaal betreft. Het is zeker geen standaard horrorfilm en er zit zelfs een beetje een arthousetint aan. Met minder effectbejag en wat meer aansluiting met de brute realiteit had dit zelfs een hele goede film kunnen worden, want wat shockeert nog meer dan de werkelijkheid? Desalniettemin kan het voor sommigen als eye opener fungeren om te laten zien wat er in de werkelijkheid gebeurt met kinderen in de ondergrondse industrie van kinderporno en satanische cults. En als je je dan bedenkt dat de werkelijkheid nog 10 keer gruwelijker is en dat de daders er keer op keer mee wegkomen, dan is deze film eigenlijk een picknick.

Mocht je desondanks toch de film willen zien, kun je voorlopig hier terecht om (op eigen risico) de gehele film online te bekijken.
(met dank aan drecul via het Zaplog)