Zapruder Inc.

Quantum of Solace is eigenlijk een “tussenfilm“ en waarschijnlijk daardoor waren de reacties op de film, na het lyrisch ontvangen “Casino Royale“, ietwat matjes. Teveel actie, te weinig verhaal. Inderdaad, het verhaal in deze Bond-film laat zich in een-twee zinnetjes samenvatten. Maar de duivel zit in de details. Juist de “aankleding“ maakt QofS een prima film.

Het gaat los met Bond die, direct na het einde van Casino Royale, een zekere Mr White oplevert voor ondervraging. White werkt voor de mysterieuze organisatie Quantum, een onzichtbare octopus met armen in politiek, inlichtingendiensten en legers. Bij NWO-adepten begint nu een belletje te rinkelen (zie ook de vele “alziende ogen” die in de film opduiken). Het is aan Bond om uit te zoeken wat Quantum is.

Via het spoor van een overgelopen bodyguard van Bond’s chef M, komt 007 in Haiti terecht waar hij “Bond girl” Camille Montes en haar minaar “bad guy” Dominic Green ontmoet. Green werkt voor Quatum, Bond redt Camille van Green en samen trekken ze ten strijde tegen het kwaad. Wat uiteraard eindigt in een explosieve shoot-out.

Tot zover in grove lijnen het verhaal. Wat Quantum nu precies is, verraadt Green terwijl hij een deal maakt met de Boliviaanse ex-dictator Medrano (die de familie van Camille Montes heeft omgebracht). Quantum wil de generaal helpen met een staatsgreep, want, zo somt Green op “de corporations zijn weinig blij met het socialistische regime in La Paz dat het loon voor arbeiders heeft opgekrikt.“. Quantum heeft de middelen om die regering te ondermijnen en wil in ruil voor haar diensten slechts een stuk “waardeloos“ Boliviaanse woestijn. Hier wordt even in een James Bond film decennia (Amerikaanse) neoliberale agenda in Latijns Amerika uit de doeken gedaan. Green: “We have already begun destabilizing the government. We’ll provide the private security we’ll pay off the right officials and we have 26 countries ready to recognize your new Bolivian government. You want your country back? Our organsiation can give it to you within a week.”

Green zelf is het hoofd van de organisatie “Green Planet“, een “natuurbescherming“ NGO, wat slechts een rookgordijn is voor het opkopen van grond en verkopen van boomkap-rechten aan, jawel, corporations. Om fondsen te werven voor zijn organisatie geeft Green een heerlijke Al Gore/Tony Blair-achtige huichelspeech tijdens een “goede doelen“ feestje. Ook hier is de knipoog niet over het hoofd te zien.

Om de sneer compleet te maken, worden ook de Amerikanen, vertegenwoordigd door CIA agenten Gregg Beam en Bond-vriend Felix Leiter, gepolst over de coupe plannen. Die vinden het idee prima, maar willen wel een puntje van de olie-taart in Bolivia. Tot vermaak van Green (het gaat Quantum om water), die de Amerikanen voorhoudt: “Of course it’s about oil. Like always.”. Diezelfde CIA krijgt er van langs als chef M uitroept: “I don’t give a shit about the CIA or their trumped-up evidence!”, een duidelijke verwijzing naar de Irakoorlog (daarbij even vergeten dat MI6/MI5 ook hofleverancier zijn/waren van Irak/Iran “bewijs”).

Het thema olie duikt wederom op als duidelijk wordt dat een adviseur van de Britse premier een lid van Quantum is, en M zich beklaagt bij de minister van Buitenlandse Zaken. De minister geeft toe dat de Britse regering geen andere keuze heeft dan samen te werken met organisaties als Quatum. “In het Midden Oosten raakt de olie op, en de Amerikanen en Chinezen verdelen wat nog over is.“.

Zo verschijnen opeens in een populair cultuurfenomeen als James Bond de thema’s corporatisme, neoliberalisme, peak-oil, inlichtingen-propaganda en de geopolitieke strijd om energiebronnen (en water). Bond’s standaard vijanden uit de jaren zestig, zeventig, tachtig en negentig, de organisatie SPECTRA, de Russen en waanzinnige milionairs, zijn anno nu verbazingwekkend genoeg ingewisseld voor “de corporations“. Communistenjager 007 als (niet bewuste) beschermer van, dit geval, (Boliviaanse) socialisme. Hoe ironisch.

De vraag wat de NWO-achtige organisatie Quantum nu precies is, staat nog open voor het in 2011 te verschijnen derde deel met Daniel Craig. Het zou mooi zijn als de producenten en scriptschrijvers de ironie en, soms, cynisme van Quantum of Solance weten vast te houden. Maar het blijft allemaal James Bond. Het kan natuurlijk ook gewoon weer eindigen met een op de rug gefilmde, kale man die een witte kat aait. 

IMBd, Isohunt, wiki.

Trailer