In de nabije toekomst is de technologie zo ver dat praktisch ieder falend orgaan kan worden vervangen door een kunstmatige versie. Het bedrijf The Union verkoopt deze surrogaatorganen zelfs aan mensen die er het geld niet voor hebben. Wie niet de enorm hoge prijs kan ophoesten koopt er één op afbetaling. Echter, wanneer niet aan de verplichtingen kan worden voldaan treedt de ‘repossesion (repo) act’ in werking: net als een auto of een huis valt het orgaan toe aan de oorspronkelijke eigenaar; The Union in dit geval. Die heeft daarvoor speciale ‘Repo Men’ in dienst die het orgaan komen terughalen; meestal met fatale gevolgen voor de achterstallige betaler. De film combineert klassieke SF-elementen (Blade Runner, Total Recall) met een flinke schep maatschappijkritiek. De film is misschien niet foutloos in de uitvoering, maar geeft voldoende stof tot nadenken.
Na de ingestorte huizenmarkt die als katalysator fungeerde voor de economische crisis, is het niet moeilijk om de ultieme overdrijving te zien in de kunstmatige orgaanmarkt van Repo Men. Kwamen veel kredietonwaardige mensen nog aan een eigen huis in de States en mochten ze het aan de bank teruggeven bij achterstallige betaling, hier betalen ze een nog veel hogere prijs als ze in gebreke blijven. Echter, hier volgt dan geen uitzetting maar worden ze “uit gezet”. Voorgoed. De Repo Men komen het eigendom hardhandig terug halen. Met de dood als gevolg dus. Een privaat bedrijf dat over leven en dood beschikt van haar klanten wanneer de business in het gedrang komt. Dit kennen we nu uiteraard ook, maar nog niet zo expliciet. Wat dat betreft was het feest in deze film compleet geweest als men ook nog een ‘organ default swap market’ had gehad. Stel je voor: speculeren of sukkelaars wel of niet hun vitale organen kunnen betalen binnen de termijn…
Op cinematografische punt komt de film nog een klein beetje te kort om een klassieker te worden, maar als voorbode voor een nieuw hoofdstuk in het corporatisme geeft het stof tot nadenken. Op het moment dat men vitale organen kan reproduceren ontstaat er natuurlijk een businessmodel van jewelste: niemand kan namelijk zonder zijn vitale organen. Tegelijkertijd krijgen de mensen die zichzelf willen pimpen door middel van allerlei “enhancements” een veeg uit de pan. Net als de mensen die denken dat je alles maar ongestraft op krediet kan verkrijgen. Als laatste geeft de film nog een lekker snuif van The Matrix mee om het dystopisch ongemak nog even een goeie zet te geven. Een aanrader.
De hersengarage van Zapruder Inc.
Het ESM-paard staat binnen
George W. & Co. veroordeeld
De massavernietigingsonderbroek
Hoe Italië, Griekenland en België de Euro binnen werden gerommeld