Er is geen enkel onderwerp op Zapruder dat zo veelbesproken is als de aanslagen op de Twin Towers op 11 september 2001. Hele artikelen zijn volgeschreven over wat de grootste enkelvoudige terroristische aanslag ooit wordt genoemd. Nog meer forumtopics en discussies zijn er losgebarsten omtrent deze gebeurtenis die het politieke en maatschappelijke landschap van een groot deel van de wereld voor de komende tijd heeft veranderd. Als discussievoer voor het internet is het misschien wel onovertroffen: iedereen heeft een mening, er komen de meest verregaande theorieën voorbij en men weet vooral te vertellen wanneer de ander onzin praat. Wat velen echter niet weten hoe de plek des onheils er nu in levende lijve uitziet. Wat is Ground Zero nu precies, hoe ziet deze historische plek er nu uit en wat is het om deze plaats te bezoeken waar zoveel mensen tijdens die noodlottige dag en daarna hun leven hebben gelaten. Zapruder trotseerde Bush-land, urenlange ondervraging, pijnlijke visitaties op het vliegveld en water boarding en zocht het voor jullie uit.
Laat ik maar meteen eerlijk zijn: deze jongen had zichzelf op een welverdiende nieuwjaarsvakantie getrakteerd en kon natuurlijk de gelegenheid Ground Zero te bezoeken niet voorbij laten gaan. Ja, onze financiële middelen zijn zo beperkt dat ik dit soort reportages in mijn eigen vakantie moet doen en dat Patman inmiddels een derde baantje als afwasser bij de Chinees om de hoek heeft genomen zodat de serverkosten betaald kunnen worden. Maar genoeg hierover.
Wat als eerste opvalt wanneer je Ground Zero vanuit Broadway benadert is de ongelooflijke herrie van kranen, drilboren en betonmolens. Je realiseert je ook hoe dichtbij deze onheilsplek bij het financiële hart van Amerika -en de wereld- ligt; Wallstreet en de New York Stock Exchange liggen op een kleine 10 minuten lopen. Je zou bijna gaan denken dat een vliegtuig vol kerosine daar de heersende elite van Amerika pijnlijker had kunnen treffen dan de twee torens van het World Trade Center. Of het nu indrukwekkend is, is moeilijk te zeggen want in wezen staar je zes jaar na dato naar een enorme bouwput waar men inmiddels steggelt over deadlines die niet gehaald worden en de boeteclauses die eraan vasthangen. Pal tegenover de krater in Liberty Street staat het gebouwtje van Engine & Ladder 10 Company, waar vanuit het eerste commandocentrum van de New Yorkse brandweer werd opgericht en waar zes spuitgasten het leven lieten bij het pandemonium van die bewuste dag. Naast alle onvermijdelijke Amerikaanse heroïek en verering was het een beetje gênant om een brandweerman een soort Chippendale kalender van brandweermannen aan de man/vrouw te zien brengen. Deed aardig afbreuk aan het werk dat deze gasten hebben moeten leveren destijds. Iets waar de FDNY en NYPD overigens aardig goed in zijn: geld genereren met goodies.
Vlak naast het brandweergebouwtje staat het kleine museum ter ere van 9/11. Ook hier sloeg de commercie je weer om de oren met een fikse entree en allerlei snuisterijen die te koop waren in de giftshop. Naar mijn mening onrespectvol en knullig. Wat je daar ziet is niet nieuw qua informatie en het enige wat indruk maakte waren de talloze foto’s van omgekomen burgers op die dag. Die foto’s drukten je even met de neus op de feiten dat, los van het gegeven of 9/11 nu wel of geen inside job was, het hier uiteindelijk om onschuldige slachtoffers ging die zoals iedere dag nietsvermoedend naar hun werk gingen maar die avond niet meer terugkwamen. Het is dan ook wrang dat deze aanslag in New York heeft moeten plaatsvinden, aangezien het een stad is die nogal apart staat van de rest van de VS, als je de Amerikanen mag geloven. New York is zeker geen perfecte stad in termen van armoedebestrijding en gelijke verdeling van welvaart, maar het is wel een enorm fascinerende stad die de term “melting pot” als geen ander belichaamt. Waar we in Nederland kinderachtig kissebissen over integratie, religie en allochtonen zien we daar de toekomst: ieder creëert zijn eigen habitat en het vloeit naadloos in elkaar over. Prima, je hoeft elkaars gebruiken niet één-op-één over te nemen, maar je leert de taal, draagt wat bij, leent van elkaar wat je aanstaat en laat elkaar de ruimte. Dat schijnt in New York al veel verder gevorderd te zijn dan hier. Kunnen we wat van leren.
Zoals gezegd is het jammer dat een aanslag die tot doel had het Westen en het Oosten verder van elkaar te vervreemden plaats moest vinden in New York: nota bene de plek die aantoont dat verschillende volkeren en gezindten wél redelijk succesvol naast en met elkaar kunnen leven. Toch lijkt de New Yorker erg weerbarstig en de stad bruist als nooit tevoren, ondanks het enorme litteken dat nog steeds aan die fatale dag herinnert. Ondanks de mondiale ellende die eruit voortgevloeid is en de levens die het heeft gekost vind ik het ook een hoopvolle plek: er wordt weer iets nieuws opgebouwd en men gaat gewoon weer verder. De typische opgeblazen Amerikaanse retoriek en heroïek die ermee vergezeld gaat nemen we maar op de koop toe.
9/11 is historie.
Zapruder Inc. @ Ground Zero:
Foto’s:
Ground_Zero_1.jpg
Elkaar de ruimte geven, een ander in z'n waarde laten.
Daaraan schort het hier.
Als je hier wilt winnen, krijg je met een veel grotere hoeveelheid vijandigheid te maken als daar.
Mensen hier doen ook overdreven boos naar elkaar, om helemaal niets.
Dat heb ik altijd enorm provinciaal gevonden.
Ja, 9/11 mag niet meer besproken worden op zapruder, er mag immers niet getoornd worden aan de mythe van 9/11! Het was een inside job, daar gaat zapruder niet meer over discussieren. Waarom?
Hebben jullie nog interviews op camera gedaan?