Zapruder Inc.

Cape Town , Durban , East London , Grahamstown , Johannesburg , Hong Kong, Mumbai - Nariman Point, Jakarta, Tokyo., Kuala Lumpur. Merdeka Square, Seoul. Gyeonggi-do., Taipei, Brussels, Prague, Zagreb , Split , Rijeka , Pula , Copenhagen , Tallinn , Helsinki, Milan, Rome , Cork, Dublin, Galway , Frankfurt , Berlin , Stuttgart , Cologne , Hamburg , Bochum , Leipzig, Amsterdam , The Hague, Rotterdam, Angra do Heroísmo, Azores , Braga , Barcelos, Coimbra , vora , Faro , Funchal, Madeira, Lisbon , Porto , Santarém, Warsaw, Moscow, Belgrade , Bratislava, Koper, Ljubljana, Maribor, Barcelona , Madrid , Malaga , Mieres , Palma de Mallorca , Seville , Valencia , Stockholm, Gothenburg, Uppsala, Umeå, Zurich, Belfast, Bristol, Edinburgh, Glasgow, London, Manchester, Rio de Janeiro, São Paulo, Santiago , Alberta, Calgary, Edmonton, Comox Valley , Kelowna , Nanaimo , Vancouver, Victoria, Nelson, Winnipeg, Moncton, Saint John, St. John’s, Halifax, Guelph , Hamilton, Kingston , Ottawa , Toronto , Windsor , Charlottetown, Regina , Saskatoon, Montreal , Quebec City , Auburn , Birmingham, Huntsville, Mobile, Tuscaloosa , Anchorage, Flagstaff, Phoenix , Prescott, Tempe, Tucson, Little Rock, Fayetteville, Berkeley , Camarillo , Davis, Irvine , Long Beach , Los Angeles , Oakland, Ojai, Oxnard , Redding, Sacramento , San Diego , San Francisco , San Jose , San Luis Obispo , San Rafael , Santa Ana , Santa Barbara , Venice , Ventura, Denver, Fort Collins, Colorado Springs, Grand Junction, Hartford , New Haven , Wilmington , Jacksonville, Miami, Orlando, Tampa, St. Petersburg, Athens, Atlanta , Savannah, Hilo, Honolulu, Kaua’i , Kona, Maui, Boise, Idaho Falls, Bloomington-Normal, Champaign-Urbana, Chicago , Peoria, Springfield, Bloomington , Indianapolis, Des Moines, Iowa City, Kansas City, Lawrence, Pittsburg, Wichita, Lexington, Louisville, New Orleans, Louisiana , Shreveport, Louisiana, Portland, Maine, Baltimore, Amherst, Boston , Ann Arbor, Detroit, Flint, Grand Rapids, Michigan, Kalamazoo, Lansing, Muskegon, Traverse City, Duluth, Minneapolis, Columbia, Kansas City, St. Louis, Bozeman, Omaha, Las Vegas, Keene, New Hampshire, Manchester, Jersey City, Trenton, Albuquerque, Las Cruces, Santa Fe, Buffalo , Cornell University, Ithaca College, New York City - location of initial protests , Poughkeepsie, Asheville, Charlotte , Fayetteville, Raleigh, Canton, Cincinnati, Cleveland, Columbus , Toledo, Youngstown, Oklahoma City, Tulsa, Ashland , Portland , Roseburg, Salem, Oregon, Allentown, Lancaster, Philadelphia, Pittsburgh , Providence, Charleston, Columbia , Myrtle Beach, Johnson City, Tennessee , Knoxville, Memphis, Nashville, Amarillo, Austin , Corpus Christi, Dallas, El Paso, Ft. Worth, Galveston, Houston, Lubbock, Marfa, McAllen, San Antonio, San Marcos, Salt Lake City, Burlington, Roanoke, Seattle , Vancouver , Fairmont, WV, Huntington, WV, Morgantown, WV, Janesville , Madison, Milwaukee , Casper, Adelaide, South Australia , Brisbane, Queensland, Melbourne, Victoria , Perth, Western Australia , Sydney, New South Wales , Auckland , Christchurch , Wellington , Dunedin. En nog elke dag meer locaties...

In Italië weten ze waar het beestje woont en zijn ze het niet zo eens met “het werk van God” door swap-master, HF-Trading overlord, octopus, neofeodalist, en wereldmacht Goldman Sachs.

Deze draag ik op aan Erwin Lensink, naar een psychiatrisch ziekenhuis gestuurd vanwege het gooien van een waxinehouder.

Natuurlijk vinden we het hier op Zap heerlijk om te mekkeren en zeuren over “Nederland-snuffelstaat”, Patriot Acts 1 tot 16, gedragsanalyse-spyware, evil-Google, evil-Facebook, virtuele Pentagon-online friends, MI6-twitter en Mossad-wiki, maar je kan ook echt wat doen tegen Ivo Opstelten en Piet-Hein Donner. Hier, als extra service-de-pervice, 60 Open Source programma’s om je online privacy te waarborgen (een beetje). Van Tor en Jap tot Diaspora. Alles overzichtelijk, en inclusief links. Dankuwel, Alstublieft. 

8 wonderland is een staat waar absolute democratie heerst. Een land waarin beslissingen eerst door haar duizenden inwoners worden besproken, om vervolgens in stemming te worden gebracht. Weekelijks. 8 wonderland kent geen grenzen, geen ongelijkheid, geen racisme, geen sexisme en ondanks dat zij slechts “virtueel” bestaat, is het land vastbesloten zich te bemoeien met de “grote” wereldpolitiek in de werkelijke wereld. Dit is het uitgangspunt van de in 2009 verschenen film “8. Wonderland” van de Franzosen Nicolas Alberny en Jean Mach dat na een wat haperende bioscoop-distributie nu op DVD is verschenen. Een “internet-film” (noem het een nieuw genre) zoals de laatste tijd vele uitkomen, maar met een opvallende diepte en eigenlijk teveel ideëen. In een mix van nieuwsberichten, chat en werkelijke scenes volgt de film een groepje “bewoners” van 8 Wonderland: een fotomodel, een Irakees echtpaar ("als je ellende wil zien, hoef je alleen het raam open te zetten!"), een Hollander, Britten, een Sengalees internetcafe, een Italiaans stel en de uiteindelijke “ambassadeur” van 8 Wonderland. ***spoiler alert!***

In Griekenland gebeurde vandaag weinig, behalve dan dat het hele land weer eens plat lag door de grootste staking sinds december 2008. Trouw wijdde er een artikeltje aan met de lauwe titel: Griekse demonstranten botsen met politie, net als De Pers. Nu.nl vindt het zelfs niet meldenswaardig dat circa honderdduizend mensen de straat op gaan in Athene om te botsen met de politie.

Terwijl een paar honderd kilometer verderop de wereld ook al in brand staat.

**Door gastzapper piet graniet via het Zaplog**

Is het dan eindelijk zo ver? Kunnen we het vrije en neutrale internet ten grave dragen? Het lijkt er wel op. “Blacklisting” is het nieuwste speeltje van verschillende (westerse, corporate) overheden om internetsites op zwart te zetten. Frankrijk wil het, Engeland wil het, Australië, Finland, Zweden hebben het al en in Duitsland werd het op het nippertje tegen gehouden (zat verstopt in wetgeving voor “Jugendschutz"). En dankzij wikileaks weten we wie de lobby achter de Franse wetgeving is. Ondertussen wordt in de Verenigde Staten het internet aan de corporate belangen weggegeven. Wetgeving rond “net-neutrality” is nu dusdanig afgezwakt dat mega-providers hun partners de internet-snelweg mogen aanbieden terwijl de rest van de wereld op een zandpad wordt gezet. Mobiel internet wordt sowieso de speeltuin van de internationals. Daar gelden de regels van “net-neutrality” schijnbaar niet. Welkom in de voorgeprogrammeerde wereld van Disney, CNN, Facebook en I-tunes. 

Op dit moment is het botnet achter Operation Payback in hoog tempo aan het groeien. Jouw computer aansluiten op de hivemind van het botnet is extreem eenvoudig. Bestandje downloaden, opstarten en twee velden invullen. Even wachten en ook jij ben onderdeel van Operation Payback, de zogenaamde DDOS-attack om Mastercard en modderfokking co. te dwingen hun neutraliteit te bewaren. Visa is momenteel down en Mastercard had de hele dag problemen met hun internationale betalingsverkeer. Postfinance was dood als een pier. Is het illegaal? Geen flauw idee, vast wel en zo niet, dan veranderen ze de wetten wel in hun voordeel. Is het nodig? Keihard. Het kan niet zo zijn dat dit soort bedrijven voor ons gaan bepalen waar we wel en waar we niet ons geld aan mogen besteden. Hoewel commercieel leveren ze hun diensten in het publieke domein en daarbij hoort volledige neutraliteit. Mastercard, Visa en Paypal besloten echter dat Wikileaks ons geld niet mocht ontvangen en blokkeerde de rekeningen. Met als gevolg een groeiend botnet dat de oorlog heeft verklaard aan hun servers. En ik zie de elegantie, zelfs de eerlijkheid, er wel van in. Niet mee eens? Niet mee doen met de actie. Wel mee eens? Hoppa… Iedereen heeft een stem in deze democratie en de stem telt ook echt. Daar zullen een heleboel mensen niet blij mee zijn. Wij wel. Ik zal het middel met extreme terughoudenheid toepassen, misschien wel nooit meer, maar deze keer gaat mijn bot pas weer uit als ik van Visa hoor dat ze voortaan neutraal zullen blijven. Er komt een moment dat we de lijn moeten trekken en voor mij is dat nu.

De laatste documentaire van Michael Moore gaat onvermijdelijk over de bankencrisis. Een crisis die in de Verenigde Staten zijn met name zijn oorsprong vond in de derivatenhandel in risicohypotheken en als een BP-olievlek de hele wereld besmette. Moore gaat op zijn gebruikelijke van-dik-hout-zaagt-men-planken-manier te werk om aan te tonen waar het kwaad vandaan komt en hoe de burgers erdoor geraakt worden. Hoewel Moore het misschien in de kern goed bedoelt, past zijn manier van filmmaken niet meer bij deze tijd. Zijn stijl waarbij hij zich bedient van dezelfde weapons of mass media deception als de Main Stream Media (MSM) was hoewel ongenuanceerd en gericht op maximaal effectbejag, jaren geleden wel een sterke troef in het breed verkondigen van de boodschap. Nu hij zelf steeds meer zijn geloofwaardigheid begint te verliezen en zijn oude publiek zelf steeds beter geïnformeerd raakt, slaat zijn oubollige aanpak de plank mis. Zijn publiek heeft met internet nu een ijzersterk instrument om zichzelf breed te informeren en zoekt niet meer naar de eenheidsworst van sensatiejournalistiek. Moore neemt niet alleen een loopje met de feiten en verzuimt uit te leggen hoe de crisis écht in elkaar zit, maar hij lijkt zelfs zijn eigen publiek dat hem groot heeft gemaakt niet meer serieus te nemen. Deze docu lijkt dan ook in de haast gemaakt om de mensen te mobiliseren, maar gaat voorbij aan wat er nu echt aan de hand is.

Duurzaamheid is gekaapt door industrie. Het begrip dat symbool zou moeten staan voor een groene toekomst is volledig overgenomen voor marketingdoeleinden. Massale greenwashing moet ervoor zorgen dat ze allemaal een graantje kunnen meepikken van de nieuwe feel-good hype. Nieuw benoemde duurzaamheids- en CO2-managers maken, ongehinderd door kennis van zaken, van het middel hun doel en dulden daarbij geen inspraak. Niet alleen in mijn bedrijf, maar in jouw bedrijf en in vrijwel elk ander (groot) bedrijf. De duurzaamheid die zij zichzelf en daardoor ook ons aanmeten is gebaseerd op mindering en efficiëntie en vooral politieke correctheid. Zoals oorlogvoerende koningen in de middeleeuwen hun misdaden konden afkopen met aflaten, zo kunnen bedrijven hun CO2 uitstoot afkopen met CO2-certificaten. De oorlog ging gewoon door, net als de uitstoot, maar nu met de zegen van de kerk. Die van God of die van Al Gore. Same shit, different asshole.

De opvarenden van het hulpkonvooi voor Gaza die in de zeer vroege ochtend van afgelopen maandag werden overvallen door Israëlische marinetroepen, zullen verbaasd hebben opgekeken toen bleek dat de piratenvlag die ze hadden verwacht te zien geen doodshoofd met gekruiste botten toonde, maar een fier wapperende davidsster. Tenminste, als ze iets hadden kunnen zien in het pikkedonker toen opeens mannen uit helikopters zich op het dek van één van de schepen lieten droppen. Je zou zomaar kunnen denken met gebroodroofde Somalische vissers piraten van doen te kunnen hebben, aangezien ze zich nog niet in de Palestijnse Israëlische wateren bevonden. Vervolgens begingen de opvarende activisten de domme fout door zichzelf te verdedigen met spullen die voorhanden waren, omdat het namelijk niet netjes is je overvallers proberen van je boot te slaan en je vege lijf te redden. De stokken, ijzeren staven en “puntige objecten” waren kennelijk te veel voor het best geoutilleerde leger van de wereld en in stijl besloten ze op de activisten – of moet ik zeggen “terroristen”? – in te schieten met scherp. Ach ja, als het werkt om op het land ongewapende burgers levend te verzengen met fosforbommen of te verpulveren met tankgranaten, dan is het legen van een automatic assault rifle op een zooitje ongewassen hippies met stokken nog redelijk fair. Voor Israëlische begrippen dan.

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden. ***In het kader van zogenaamde “Griekse crisis” in de herhaling. Eerste publicatie 03.03.2009.***

Goed en slecht nieuws van het front. Het goede nieuws: het Duits constitutionele hof heeft de Duitse “bewaarplicht wet”, waarbij telecom-contactdaten, surfgedrag en mail en sms-en voor zes maanden door providers moesten worden “gespeichert”, voor ongrondwettelijk verklaard. Hiermee komt het hof de ruim 35.000 “klagenden” tegemoed die direct na ingang van de wet richting rechtbank trokken. De wet is in strijd met het “telecomgeheim” waarbij het onduidelijk is hoe met de daten wordt omgesprongen. Bovendien hebben politie en inlichtingendiensten te makkelijk toegang tot de gegevens. Het hof roept daarom op om een duidelijk raamwerk op te stellen voor de omgang met de informatie, en alleen de daten beschikbaar te stellen in geval van “gevaar en staatsveiligheid”. Dit is meteen het slechte nieuws. Het constitutionele hof keurt hiermee de Europese richtlijn uit 2006, die lidstaten verplicht de contactendaten te “bewaren”, goed. Een merkwaardige stelling van het hof, dat hiermee eigen stellingnames in andere privacykwesties ondergraaft. Waarschijnlijk wil het hof de zaak niet terug naar Europa verwijzen, met alle (internationale) gevolgen van dien. Duitse providers zijn ondertussen al begonnen met het wissen van de data en willen de miljoenenschade die zij hebben geleden verhalen op de staat. Al met al een overwinning voor de tegenstanders van de “snuffelstaat”. Maar wel een hele kleine. 

Wanneer je weer eens een tros bananen uit het van de supermarkt plukt, besef je vaak niet wat voor rotzooi eraan zit. En dan praten we niet alleen over de enorme hoeveelheid pesticiden die er overheen gespoten zijn, maar over het bloed dat er letterlijk en figuurlijk aan kleeft. De fruitcorporaties Dole (voorheen Standard Fruit) – en Chiquita (voorheen United Fruit) hebben in de landen van Centraal-Amerika zoals Honduras, Nicaragua, Guatemala hun imperium opgebouwd volgens het handboek van de V.O.C.: kolonialisme door corporaties die samenwerken met overheden. Zo ontstonden de zogenaamde bananenrepublieken. Dit betekent niet alleen uitbuiting van de lokale werkers, roof van water en landbouwgrond voor fruitteelt waardoor zelfstandige landbouw praktisch verdampte en toenemende corruptie van bovenaf, maar in wezen een verdere verarming van de landen en het einde van hun zelfstandigheid. Toch wordt er af en toe een poging gedaan om de hegemonie van deze machtige bedrijven te doorbreken en dan kom je onvermijdelijk in de rechtszaal terecht. Zo ondervond ook de advocaat Juan Dominguez, die als David tegen Goliath (in de vorm van Dole) de strijd aanging om compensatie te krijgen voor fruitwerkers in Nicaragua.

Na de hele terrorismepandemie die rond en na 9/11 uitbrak en de hele wereld in haar greep leek te houden, zijn we na wat ziektepandemieën aanbeland bij the next big thing: klimaatpandemie. Wil je een hype succesvol laten verlopen, maak hem dan zo groot mogelijk. En maak hem zo, dat iedereen die eraan meedoet er ook iets aan heeft. Zo heeft globaal terrorisme veel landen in de gelegenheid gesteld om onder het mom van “internationaal islam/Al Qaida terrorisme” eens flink huis te houden onder de binnenlandse tegenstanders van het regime en de vrijheid van alle burgers flink in te perken, zonder dat daar internationaal lastige vragen tegenover zouden staan. Eenmaal op de fanfarewagen gesprongen was je gehouden aan de omerta die de schijn van internationaal georganiseerd terrorisme moet ophouden. Dat betekent dat je dan af en toe een oogje moet toeknijpen wanneer bepaalde landen weer andere soevereine landen binnenvallen “onder het mom van”, en in het geniep de zwarte vluchten van Torture Air rondvliegen. Welnu, de klimaatpandemie van de laatste jaren is gelanceerd om naties die internationale ambities hebben een nieuwste speeltje te geven om meer macht uit te oefenen en de wereld te verdelen. Ook hier geldt weer de omerta: je doet net alsof je gelooft dat het klimaat verandert en dat dit door de mens komt en je hebt weer een middel om je eigen burgers meer te controleren en te laten betalen. Maar ook om andere landen het mes op de keel te zetten. In Kopenhagen wordt dit nieuwste geopolitieke speeltje spectaculair gelanceerd!

Niet alleen is de Zapruderredactie autominded (ja, ook wij hebben onze afwijkingen) maar bovenal zijn we mordicus tegen de toenemende bemoeizucht van de overheid. De in te voeren kilometerheffing, die met behulp van een On-Board Unit (OBU) en een GPS-systeem de diefstal belastingcenten in de toekomst volautomatisch moet gaan innen, is een ramp in wording. Niet alleen is het geheel gebaseerd op een gemankeerde en onvolledig getest technologie, maar bovenal is het een zware inbreuk op de privacy van de Nederlandse (autorijdende_ burger. Na de chip-paspoortramp met vingerafdruk en de chipkaart voor het OV, presteert de overheid het opnieuw om te snel een technologie in te voeren die niet alleen onvoldoende getest en bewezen is, maar die het ook mogelijk maakt om iedere automobilist te allen tijde te traceren. Daarnaast leunt het geheel teveel op technologie die niet in handen is van de Nederlandse overheid en die inmiddels volop gebreken vertoont in het dagelijks gebruik. Zeker voor een dergelijke systeem dat de burger geld gaat kosten. Dat laten we uiteraard niet op ons zitten en dus is hier de mogelijk er wat aan te doen.

Hoe ver kunnen corporations gaan om hun reputatie te beschermen? En hoe ver komen ze in een rechtsstaat en democratie om hun zin te krijgen? Ver. Dat bewijst de zaak rond het bedrijf Trafigura en het zogenaamde „Minton Report“. Trafigura Ltd, onderdeel van het in Nederland gevestigde Trafigura BV, is naar eigen zeggen een van de grootste olieleveranciers ter wereld maar voor niet-ingewijden vooral bekend van de „Probo Koala“, het gifschip dat tonnen chemisch afval voor de kust van het Afrikaanse Ivoorkust dumpte. Het gevolg: misschien wel 100.000 mensen werden ernstig ziek. Een „incident“ van vergelijkbare grootte als de Bhopal ramp in India. Natuurlijk wast eigenaar Trafigura de handen in onschuld en zou wat de Probo Koala aan boord had totaal niet giftig zijn. Onderzoeksjournalisten, van onder andere de Volkskrant, die het waagden om de waarheid boven tafel te krijgen over de Probo Koala werden structureel bedreigd met „gerechtelijke stappen wegens smaad“, waarbij het bedrijf het gebruik van „mazen in Engelse recht“ niet uit de weg ging. Dit gedrag is nu zo uit de hand gelopen dat de complete Britse pers „ge-gag-ordered“ is. 

De natuur is perfect. De natuur is in volledige balans en ze is niet enkel en alleen ingericht op de mens. Dat laatste lijken we steeds meer te vergeten. Om deze reden is niet alles wat de natuur doet “logisch” voor mensen of door mensen te bevatten, of het nu klimaatveranderingen betreft of natuurlijke catastrofes. Maar iedere poging om de natuur geweld aan te doen op een manier die ‘onnatuurlijk’ is, is gedoemd te mislukken. Het gebied waar we dit het best kunnen zien is de manier waarop we voedsel maken, met onze voedselindustrie, de veeteelt en landbouw. Sinds de jaren ’50 van de vorige eeuw tot nu zijn landbouw en veeteelt dramatisch meer veranderd dan in de tienduizenden jaren daarvoor. Deze ommekeer is simpelweg samen te vatten in de term grootschalige massaproductie. In plaats van ons respect te blijven betonen voor een natuur die ons van alles voorziet dat we nodig hebben, vonden een aantal bedrijven het nodig haar geweld aan te doen door vee en gewassen als kapitaalgoederen te behandelen en het geheel als een industrieel goed te managen. Met alle gevolgen van dien. Variëteiten nemen af, landbouwgrond verschraalt, vee wordt letterlijk als gevoelloze vleesplanten behandeld en de hoeveelheid gif en hormonen in ons voedsel nemen steeds verder toe. Ook is het systeem eindig en catastrofaal, want het drijft grotendeels op olie, afval en de onwetendheid van de consumenten, die – zij het erg langzaam – steeds meer wakker lijken te worden en de doemsdagmachine in het snotje krijgen die onze voedselindustrie is. Food Inc. vertelt nog eens haarfijn hoe gevaarlijk, onmenselijk en vooral onnatuurlijk dit systeem is. Dit gaat over de zonder twijfel grootste bedreiging van de mens en zijn biotoop op dit moment.