Zapruder Inc.

In 1979 telde Afghanistan 13 miljoen inwoners. Tijdens de Russische bezetting groeide de bevolking sterk. Zelfs gedurende de burgeroorlog bleef de bevolkingsgroei boven de 2% per jaar. Ten tijde van de Amerikaanse invasie in oktober 2001 was de Afghaanse bevolking uitgegroeid tot 24 miljoen Afghanen.

De Afghaanse voedselproduktie is in die periode niet noemenswaardig gestegen. Het land produceerde per jaar tussen de 2 en 3 miljoen ton graan. Tijdens de burgeroorlog daalde de graanproduktie zelfs tot minder dan 2 miljoen ton.

Na de Amerikaanse invasie kwam er veel humanitaire hulp en veel voedselhulp naar Afghanistan. Door droogte fluctueerde de binnenlandse voedselproduktie en ter compensatie werd er steeds meer graan ingevoerd.
Inmiddels verbruiken de Afghanen ruim 6 miljoen ton graan per jaar. En daarvan wordt 30 tot 50% ingevoerd.

“De begraafplaats van wereldrijken”. Tien jaar na de Amerikaanse invasie van Afghanistan lijkt het land aan de Hindu Kush nog niets aan reputatie te hebben verloren. Volgde op de “shock&awe” van 2001 nog een snel succes (dat even snel weer verwaterde), vecht anno 2011 de meest machtige militaire machine ter wereld samen met haar bondgenoten in een van de armste staten ter wereld nog altijd een uitzichtsloze oorlog uit. Afghanistan (of beter geformuleerd: de Pasthun-stammen links en rechts van de zogenaamde Durand-lijn die de kunstmatige grens tussen Afghanistan en Pakistan vormt) laten zich niet onderwerpen. Tenminste, niet door de militaire inzet van de afgelopen tien jaar, of de militaire inzet van de Sovjets, of het British Empire. Hoewel de oorlog in vrijwel alle landen die meedoen aan de Afghanistan-missie van NATO/ISAF (International Security Assistance Force) diep impopulair is en het steeds moeilijker wordt voor (westerse)politici om de mensenlevens en geld verslindende oorlog aan het thuisfront te verkopen, blijft een einde aan de oorlog toekomstmuziek. Immers: “Al Qaida” moet bestreden worden, “Taliban en radicalisering” bevochten, “onze vrijheid” wordt “verdedigd aan de Hindu Kush”, “we doen mee aan een “opbouwmissie"”, of “aan een humanitaire missie”. Maar als tien jaar oorlog in Afghanistan iets duidelijk maakt, is het dat al die argumenten die in verschillende NATO-landen worden aangehaald om de Afghanistan-missie te onderbouwen, niet geholpen worden door de huidige militaire inzet en aanpak. Integendeel. 

Dat het er niet echt fris aan toe gaat in Afghaanse gevangenissen, is een publiek geheim. Noem een Bagram, of haal die paar kamervragen over het lot van “onze” krijgsgevangen nog even in herinnering. Nu komt de VN met het zoveelste rapport over misbruik in Afghaanse strafinrichtingen waarin de beschuldigingen schijnbaar zo hard aankomen dat de burgerbescherm-organisatie NATO zich gedwongen ziet voorlopig geen gevangenen meer aan de Afghaanse autoriteiten te overhandigen. Daar bovenop blijkt de zogenaamde “Afghan Local Police”, een militie opzet als “counter-insurgency” maatregel in het najaar van 2010 (en voorlopig kanonnenvoer voordat de Afghaanse politie en het leger voldoende opgebouwd zijn) en naar het voorbeeld van verschillende door de Amerikanen betaalde milities in Irak, zich vooral bezig te houden met afpersing, moord, massaverkrachtig en roof (PDF!). De NATO en deze hulptroepen werken in verschillende Afghaanse gebieden intensief samen. Kort samengevat: de Afghaanse geheimedienst NDS martelt, de Afghaanse politie martelt en de opvul-milities martelen. Gelukkig neemt Nederland nog steeds zijn verantwoordelijkheid voor “de historische rol” in Afghanistan. 

Voor 11 september 2001 interesseerden maar weinig Nederlanders zich voor Afghanistan. En na 11 september 2014 zal dat weer zo zijn.
Gedurende deze korte periode van 13 jaar is Afghanistan wel belangrijk voor Nederland.

Afghanistan is ver weg, te ver om te rijden. Het ligt niet aan zee. Iedereen, die uit Nederland naar Afghanistan reist, gaat per vliegtuig. Alle goederen, die vanuit Nederland naar Afghanistan gaan, worden door de lucht vervoerd.
In januari 2002 toen de eerste Nederlandse militairen naar Afghanistan gingen, kostte een vat aardolie $19. Het vervoer van militairen en materieel naar dat afgelegen land was geen grote kostenpost.

“De Afghaanse president Karzai werkt aan een veiliger en sterker Afghanistan (..) dat een dergelijke tragedie iemand binnen zijn familie overkomt is onvoorstelbaar”. Aldus de Amerikaanse generaal Petraeus, commandant van de ISAF-troepen in Afghanistan. Ahmad Wali Karzai is vermoord, de half-broer van de Afghaanse president. Door de “taliban”, volgens de taliban zelf en is daarmee het volgende slachtoffer in een rij van politieke moorden in het door oorlog verscheurde land. Wali Karzai is waarschijnlijk door zijn eigen chef Veiligheid neergeschoten.

Niet alleen Griekenland, Portugal en Ierland moeten aan het monetaire infuus. Ook Afghanistan heeft steun van IMF en donorlanden nodig. En ook in Afghanistan begint de tijd te dringen.
Het begon allemaal met schimmige leningen van de Kabul Bank aan een tiental vooraanstaande Afghanen.

De Kabul Bank verstrekte leningen ter waarde van ruim $ 500 miljoen aan Sherkhan Farnood, voormalig directeur van de bank. Maar bijv. ook $22 miljoen aan Mahmud Karzai, broer van de Afghaanse president. Volgens rapporten van de Amerikaanse regering deed men het voorkomen dat de bedragen werden geleend door bedrijven van de heren. De documenten bleken vervalst, de bedrijven niet te bestaan, maar het geld was verdwenen. Gebruikt voor persoonlijke doeleinden.

Het is de, publiek geheime, heilige graal van de Afghanistanoorlog: de TAPI (Turkmenistan, Afghanistan, Pakistan, India)-pijplijn. De gaspijplijn die de Turkmeense gasvelden verbindt met Pakistan (Ghawar) via Afghanistan. En met een optie om de lijn door te trekken naar India. Een gaspijplijn die zowel de Russen buitenspel zet als Iran, en al sinds de jaren negentig, toen bizarrewijze Taliban vertegenwoordigers in Houston en Dallas door de Amerikanen in de watten werden gelegd, een geopolitieke droom van Washington. Nu gaat het er toch echt van komen. De Turkmenen, die voorzichtig onafhankelijk worden van Rusland, willen de pijplijn. Rusland neemt minder gas af, Iran is een onzekere factor (daar kan het binnenkort bommen regenen) en China is een stabiele partner maar heeft de maximale capaciteit van haar “eigen” pijplijn al bereikt. 

De generaal aarzelde even voordat hij deze vraag beantwoordde:

‘U heeft natuurlijk al het rapport van de Duitse Bundeswehr en het rapport van het Pentagon gelezen. En nu wilt u weten of wij ook onderzocht hebben of er 20 jaar genoeg brandstof voor onze voertuigen, schepen en vliegtuigen zal zijn.’
De generaal vervolgde:’Nee, we hebben ons er nog niet in verdiept. We hoeven het werk van onze Duitse en Amerikaanse collega’s niet over te doen.’

Men neme: een journalist van Sky-News die een verhaal over “Mumbai-achtige” aanslagen in Europa tevoorschijn tovert, zonder bronvermelding. Ergens in 2008 werden in de Pakistaanse grensgebieden met Afghanistan terreuracties voorbereid tegen doelen in London, Parijs en Duitsland. Maar dankzij samenwerking tussen verschillende inlichtingendiensten werden de aanslagen verijdeld. CIA-drones richting Pakistan en weg terroristen. Doellanden van dit nieuwsbericht: de VS, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland. Boodschap: de net weer opgevoerde drone-aanvallen op Pakistan zijn fantastisch. Bijeffect: positief terreurnieuws is goed voor “rechts” (Sarkozy, Merkel, Cameron). Nieuws wordt de pijplijn in gepompt en begint zichzelf aan te dikken: Duits-Pakistaanse gevangenen in martelgevangenis Bagram hebben het plot verraden (extra bonus voor Duitsland) tot de persoonlijke goedkeuring van Osama Bin Laden. Bericht verdwijnt voordat wordt opgemerkt dat het B*%$ is.
Notitie: Osama bin L. maakt tussendoor weer reclame voor cap&trade. 

Nederland zit nu al negen jaar samen met de Amerikanen en andere bondgenoten in Afghanistan. Deze oorlog was een reactie op de aanslagen van 11 September 2001. Althans, dat is wat regeringen ons doen geloven, het is wat de media ons doorgaans vertelt, en wat zelfs activisten en 9/11 sceptici lijken aan te nemen. Toch is dat beeld incorrect. De besluitvorming voor de oorlog tegen het terrorisme in 60 landen wereldwijd, met als belangrijkste onderdelen de strijd tegen Al Qaeda en de Taliban, vond plaats in de dagen voorafgaande aan de aanslagen op het Pentagon en de Twin Towers, en op 10 September 2001 gaf het Witte Huis het groene licht om de oorlog tegen het terrorisme te lanceren. Hoe komt het toch dat vrijwel iedereen deze details over het hoofd ziet, en nog altijd lijkt te geloven dat de oorlog in Afghanistan, en de bredere oorlog tegen het terrorisme, reacties waren op de gebeurtenissen welke plaatsvonden op 11 September 2001?

Het lek van BP is nog niet gedicht, of de VS wordt geconfronteerd met een andere lek van bijbelse proporties. De klokkenluiders van Wikileaks hebben ruim 100.000 documenten in hun bezit gekregen, waarvan er ruim 90.000 openbaar zijn gemaakt. Het Witte Huis en Pentagon schreeuwen moord en brand, nu uit de Afghan Papers blijkt dat de oorlog in Afghanistan allerminst lekker loopt. Ook het hele buitenlandse beleid richting Pakistan wordt in het hemd gezet nu blijkt dat de geheime dienst aldaar verantwoordelijk is voor veel staatsgesubsidieerd terrorisme en er continue een vuig dubbelspel wordt gespeeld tussen de VS en Pakistan. Met dit alles zou je vergeten dat de scoop van Wikileaks de zoveelste keer is dat de alternatieve nieuwsmedia de oude in haar hemd zet. Sterker nog, ze gooien diezelfde oude MSM een vet bot toe door met The Guardian en Der Spiegel samen te werken en de karrenvracht aan documentatie te analyseren. Je zou verwachten dat de oude media dankbaar is en eindelijk erkent dat de nieuwe media voor eens en voor altijd haar plaats heeft verdiend in het maatschappelijk landschap. Met een beetje hoop zou je verwachten dat de oude media wat opsteekt van werkwijze van de nieuwe media, die transparanter en democratischer is. De nieuwe media die de burger opnieuw heeft geëmancipeerd door hem zelf de conclusies te laten trekken aan de hand van het beschikbaar gestelde materiaal. Maar nee hoor; dikke FAIL. In het item van NOVA van afgelopen maandag (opent in standaard mediaplayer) was de onderzoeksjournalist Nick Davies van The Guardian te zien die vertelt over de samenwerking met Julian Assange. Van dankbaarheid of bewondering is weinig te merken, want naast het feit dat Assange door Davies wordt weggezet als een zonderlinge kwezel, benadrukt hij nogmaals de vermeende superioriteit van zijn journalistenteam als het gaat om analyses en onderzoeksjournalistiek. Ze zullen het ook nooit leren.

Voordat we eindelijk bij het sluitstuk over “extremistische Islam”, in al zijn vormen en (spook) verschijningen komen, moeten we eerst een tussenlanding maken, om te kunnen begrijpen en verklaren, en in een wellicht onverwachte plek. De Verenigde Staten. Om werkelijk tot de essentie te komen van wat extremistische islam in “onze tijd” betekent, de vorm verantwoordelijk voor terreur, Al Quaida en de zich al jaren voortslepende “oorlog-tegen-terreur(tm), is (wederom) een bezoek aan de schimmige bureau’s en wereld van het CIA, Pentagon, MacDonald Douglas en de RAND corporation nodig. Organistaties en denktanks die lange, duistere schaduwen werpen over de wereldgeschiedenis, experimenteren met massapsychologie, en het vormen van samenlevingen. We gaan terug naar Washington. En beginnen bij het begin: de Tweede Wereldoorlog. 

Eindelijk goed nieuws uit Afghanistan: het land blijkt voor circa 1000 miljard dollar aan bodemschatten te bezitten. Dat meldt The New York Times in een 1.500 woorden tellend stuk. Voor wie een beetje op de hoogte is van de achtergronden van de Afghanistanoorlog niet werkelijk nieuws, verschillende onderzoeken gaven (met een slag om de arm) aan dat het land (naast de strategische ligging) aardig wat rijkdommen bezit. Toch juicht de NYT dat Afghanistan waarschijnlijk de grootste voorraad lithium ter wereld bezit (nodig voor accu’s, van auto’s tot laptops), en laat gretig allerlei bronnen verbonden met het Pentagon, of de Amerikaanse opperbevelhebber in het Midden Oosten Petraeus, hun verhaal doen. Opgewarmde kliek+Pentagon=psy-op, dachten al snel verschillende commentatoren. Het Amerikaanse leger heeft “goed nieuws” over Afghanistan nodig, en blijkbaar wordt pochen over de grondstoffen in Afghanistan gezien als “positief”. 

Gefeliciteerd! Voor het eerste in jaren staat een “Europese” onderneming op plaats 1 in de ranglijst van grootste wapenproducenten. Het Britse (en half Amerikaanse) BAE Systems versloeg met een jaaromzet van 32.4 miljard dollar directe concurrenten Boeing (omzet 29.2 miljard dollar) en Lockheed Martin (omzet 29.9 miljard dollar). BAE heeft de eerste plek vooral te danken aan verkopen op de Amerikaanse markt. Dit blijkt allemaal uit een rapport van het Zweedse vredesinstituut Sipri. Wapenhandel is vooral een onderonsje van Noord-amerikaanse en Europese ondernemingen, die samen goed zijn voor ruim 60% van de markt. Het Russische Almaz-Antei, bekend van het luchtverdedigingssysteem S-330/S-440, staat als non-westerse producent net in de top-20. Waarschijnlijk kunnen ook Chinese wapensmeden tot de grotere “lords of war” gerekend worden, maar over China bestaan volgens Sipri geen betrouwbare gegevens. De getallen komen overigens uit het jaar 2008. 

In de corpocratie Europese Unie vallen een hoop baantjes te verdelen, iets wat lang niet zo eenvoudig is als het misschien lijkt. De vele landen van de Unie hebben even zovele wensen, en (geschikte) mensen. Dit verklaart wellicht waarom in de Unie meestal niet de meest “capable” personen in Europese top-posities opduiken, maar de meest politiek “geschikte”. Denk aan de grijze-muis en immer gesoufleerde Hans van Rompaey of “minister van Buitenlandse Zaken zonder ervaring” Catherine Ashton. Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is, is een rij van “diplomatische” vaccatures bij de EU vrijgekomen met onder andere, naar Amerikaans model, een afgevaardigde voor Afghanistan. 

Michael C. Ruppert is een beetje de verre, oude (vieze) knuffeloom van Zapruder Inc. De oud LA smeris struikelde ooit over CIA-drugshandel, ging vervolgens lastige vragen stellen aan Amerikaanse politici en richtte uiteindelijk het oer-complotterblog (al kun je het eigenlijk niet zo noemen) From The Wilderness op. Ruppert is tevens de schrijver van Crossing the Rubicon, volgens de gehele Zapruder Inc. redactie het (het enige waarover we het met elkaar eens zijn) ultieme 911-boek. Geen ontploffende torens, maar duizenden en duizenden feitjes, onderbouwd door duizenden referenties en artikelen, opgetekend binnen een geopolitiek raamwerk met als belangrijkste leidraad: Peak Oil. Ruppert maakt zich zorgen om peakoil en ziet peakoil als belangrijkste leitmotiv voor alles wat in onze tijd op het internationale-, maatschappelijke-, en politieke toneel afspeelt. Volgens Mike Ruppert stormt de mensheid in sneltreinvaart af op een onovertroffen ramp. CoLLapse.

***dit artikel heeft een addendum (oorspronkelijk gepost 26/10/09)***

Ai, ai, ai, de machtsstrijd in Afghanistan, met de grote wisseltruc hernieuwde presidentverkiezingen in aantocht, begint nu werkelijk smerig te worden. Of smerig, er komt opeens veel bagger op straat te liggen. Werd net voor de eerste ronde in de verkiezingen weinig tactisch openbaar gemaakt dat het centrale gezag in Kaboel en in de provinicies vooral van de Afghaanse drugshandel profiteren, een aanval richting presidentskandidaat Karzai maar toevallig wel het bestuur dat de NATO met haar aanwezigheid beschermt, nu, een maand voor de tweede ronde, komt de NYT met de onthulling dat het broertje van Karzai op de loonlijst van de CIA staat. Wali Karzai ronselt paramilitaire soldaatjes voor de CIA. Maar het broertje staat vooral bekend als nogal actief in de Afghaanse drugshandel. Drugs+CIA=BCCI (gecensureerde engelse wiki, minder aangepaste duitse), Iran-Contra, Black Funds en neergestortte “rendition” vliegtuigen met 5 ton coke aan boord. Met Wali op de loonlijst is de suggestie al snel gewekt dat de CIA weer haar oude streken uit de jaren tachtig heeft opgepakt. Bovendien, is het NATO-argument “we kunnen die boeren niet aanpakken anders worden ze boos op ons”, na acht jaar, een complete opstand in de Pasthun gebieden, duizenden burgerslachtoffers en jaar-in-jaar uit record-oogsten poppies, niet een beetje sleets geworden? Dan is het de beurt aan de voorlopig nog zittende president Karzai om uit te delen..... 

Voor de tweede maal sinds 2001 „democratische“ presidentsverkiezingen in Afghanistan. De zittende president Karzai vs een dertig tal andere kandidaten met als belangrijkste uitdager de oud-woordvoerder van de „noordelijke alliantie“ en oud-minister Abdullah Abdullah. Belangrijke verkiezingen, niet zozeer omdat de Afghanen wederom een kans krijgen de koers van hun land te bepalen (de president van Afghanistan is uiteindelijk gewoon Barack Obama), maar omdat alle spelers in het “spel“ om Afghanistan (the new great game) betrokken zijn bij deze krachtmeting/verkiezingen. Een spel dat net zo complex is als Afghaanse politiek (de gewenste „westerse“ vorm van „democratie“ is onuitvoerbaar in de lappendeken van stammen en etnische groeperingen genaamd „Afghanistan“). In de achtergrond lijken de verkiezingen te gaan om de “Taliban“ (of beter gezegd de mixdrank van Pashtunstammen, Afghaanse- en Pakistaanse “Taliban“, andersoortige “radicalen“, vrijbuiters, huurlingen en domweg opstandelingen) en hun droom van het „kalifaat“ (vert: geen buitenlandse troepen in Afghanistan) vs “de Afghanen, internationale gemeenschap, NATO en democratie“. Was het maar zo simpel.
**Update: Het heeft even geduurd, maar daar is dan het gewenste resultaat: de tweede ronde. Spannend....wie zal op 7 november winnen? En wat is er eigenlijk met de 30.000 vervalste stemmen voor Mr Abdullah Abdullah gebeurd?**

Al jaren jaagt Zapruder op de Taliban (Afghaans of Pakistaans). Met weinig succes trouwens, vaak eindigt de speurtocht bij Amerikaanse „terreurwatchers“ waarvan niet helemaal duidelijk is of ze echt „iets“ hebben gevonden of slechts propaganda maken voor wat subsidie. Maar we hebben weer wat opgedipt. Het officiële youtube-kanaal van de extremistische strijders in Afghanistan. Istiqlal Media is de naam en het stond vol met filmpjes van ontploffende Amerikanen. Stond, want youtube heeft ondertussen alles weer braaf verwijderd. De bandbreedte hongerige Taliban moet het weer doen met de liveleak’s van deze wereld. Voor wie geïnteresseerd is, kunnen we nog de officiële website Islamic Emirate of Afghanistan aanbieden, inclusief de laatste nieuwtjes. Of Al-Somood en Radio Shariat, de Taliban FM-zender via livestream. Heel wat voor middeleeuwen-fanboys.