Zapruder Inc.

Nadat Vladimir Poetin in een Russische raketfabriek verklaart dat VN-resolutie 1973 niets anders is als het “oproepen tot een kruistocht tegen Libië” (waarbij het woord “kruistocht” vooral bedoeld is voor Arabische consumptie), duurt het slechts enkele uren voordat zijn chef Medvedev voor de camera’s verklaart dat Poetin’s uitlatingen “ongepast” zijn. Een zeldzaamheid: premier en president in conflict. Het lijkt wel of de Russische presidentsverkiezingen zijn begonnen. Een paar dagen daarvoor beklaagde hun afgezant bij de VN, Vitali Tjurkin, zich na de stemming in de veiligheidsraad over de resolutie. Te haastig opgezet, te veel ruimte voor interpetatie. Datzelfde concludeert zijn collega uit India Manjeev Singh Pari. Voorzitter van de veiligheidsraad Li Baodong uit China heeft achteraf dezelfde problemen met het document. Maar China wijst voor haar onthouding van stem, of veto, op de wensen van de Arabische Lige en de Afrikaanse Unie. Die zouden voor een “no-fly-zone” zijn. 

Vorig jaar oktober protesteerden de Fransen tegen de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd. Stakers blokkeerden toen een aantal belangrijke brandstofdepots. Binnen een week was de nood zo hoog gestegen dat duizenden tankstations zonder benzine zaten. President Sarkozy eiste dat de stakers de blokkades ophieven. En zo geschiedde: de acties liepen dood.

De „no-fly-zone“ will fly. Stonden gisteren nog alle tekenen voor een VN-resolutie op rood, en verklaarde ondergetekende een no-fly-zone voor kansloos (Zapruder is %”$“§), ligt nu toch de officiële goedkeuring voor het bombarderen van Libië op tafel. De BRICS, Rusland, China, Brazilië en India onthielden zich van goedkeuring, net als Duitsland dat de facto voor Israël stemt. Frankrijk, Engeland, de Verenigde Staten, Bosnië, Gabon, Zuid Afrika (!!), Colombia, Portugal en Nigeria stemden voor het Franse voorstel. De tekst, breed opgezet, gaat veel verder dan een „puur“ vliegverbod boven Libië. In principe hebben de lidstaten van de VN het recht met alle middelen „de burgerbevolking te beschermen“ wat neerkomt op de mogelijkheid de troepen van Ghadaffi direct aan te vallen. Resolutie 1973 verbiedt de inzet van grondtroepen. Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten zullen nu zo snel mogelijk tot actie overgaan, waarschijnlijk onder NATO-vlag (NATO-secretaris Rasmussen zette op zijn Facebook pagina de noodzaak tot bescherming van de „burgers“ nog eens extra aan). Voor vrijheid, democratie en mensenrechten gaat nu de zoveelste „humanitaire missie“ van start. Een geheel in het belang van de mensheid, miljarden kostende en waarschijnlijk de burgerbevolking het meest treffende, bommencampagne. De contracten voor de gehele privatisering en verkoop van de Libische olie- en gasindustrie en overige staatsbedrijven kunnen worden opgesteld.

Terwijl de aandacht voor de spectaculaire arabische revolte sneller wegsmelt dan een japanse kernreactor raast het leger van “maddog” Ghadaffi als een Erwin Rommel-redux op het hoofdkwartier van de libische rebellen Bengashi toe. Vergeet de luchtmacht, Ghadaffi ruimt met artillerie en tanks de tegenstanders van zijn regime uit de weg. “No-fly” won’t fly. Het voorstel van de olie- en gashongerige Britten en Franzen om specifieke libische doelen door de NATO te laten uitschakelen sneuvelde op wantrouwen vanuit de BRICS-landen. Een VN-mandaat voor ingrijpen in Libië komt er niet. De Verenigde Staten, die sowieso geen greintje vertrouwen in de arabische wereld genieten, willen wel naar Libië maar kunnen (met al twee/drie actieve olie-oorlogen) klaarblijkelijk niet. Ghadaffi gaat waarschijnlijk overleven, en briest nu al dat de libische bodemschatten voortaan richting Azië zullen stromen. Misschien tekent hij daarmee alsnog zijn doodvonnis, al kijkt de USA op dit moment vooralsnog naar de ontwikkelingen in de Perzische Golf waar met Amerikaanse goedkeuring Saudi Arabië het eilandstaatje Bahrain is binnengevallen. 

In 2008, toen olie meer dan $100 per vat kostte, heeft Saoedi-Arabië haar olieproduktie niet noemenswaardig kunnen verhogen. En volgens de gelekte diplomatieke e-mails zijn de werkelijke oliereserves van Saoedi-Arabië 40% lager dan de Arabieren beweren. Sommige deskundigen denken dat Saoedi-Arabië de produktie helemaal niet kan verhogen.

De Arabische wereld staat in brand. Vrijheid blijkt besmettelijk te zijn. Van Marokko tot Bahrein, van Jemen tot Irak gaan ze de straat op om hun rechten op te eisen. Hallelujah! Maar wacht, zeiden we daar Irak? Die hebben we toch net bevrijd? Daar hebben we toch net democratie gebracht? Volgens het NRC en het NOS-journaal misschien, op Zapruder Inc. hebben we het altijd geduid voor wat het was: dictatuur-by-design. Van alle dictaturen in de Arabische wereld is Irak in opzichten misschien wel de ergste. De bevolking misschien zelfs wel de armste van allemaal. Armer dan onder Saddam. Onder Amerikaans toezicht verdwenen bijvoorbeeld ook een geschatte 250.000 Irakezen. Gekidnapt, gemarteld en / of opgesloten in de gevangenissen en martelpaleizen die de Amerikanen daar hebben gebouwd. Meer dan onder Saddam. Het ‘democratische’ regime van Maliki heeft een politieapparaat waar de DDR jaloers op zou zijn, inclusief death-squads en ‘republiekeinse garde 2.0’. Zoals het een echte dictatuur betaamt worden zelfs kritische media systematisch afgesloten en verbannen. Net als onder Saddam.

Beluister de opname van ons wekelijkse FreshFM item

Terwijl in Afrika en het Midden-Oosten de boel flink op z’n kop staat, kunnen we deze week wellicht een kijkje nemen naar een van de oorzaken.
Natuurlijk zult u denken… Slavernij? Olie? Wat heeft dat nou met Mubarak en Irak te maken?
Nou ja… Ik geef toe, het was ook niet een van de eerste dingen waar ik op kwam.

Ook in Saudi Arabië raakt de olie op. De woestijnstaat en grootste olieproducent ter wereld kan waarschijnlijk zelfs niet meer “bijpompen” om de olieprijzen op de wereldmarkt te beïnvloeden en zo een prijs-shock voorkomen. Al langer gingen geruchten dat de Saudi’s behoorlijk bluffen over hun olievoorraden maar nu blijkt uit documenten via de zogenaamde “wikileaks-cables” dat Amerikaanse diplomaten ervan uitgaan dat Saudi Arabië heeft “gepeakt”. 40% van de officiële olievoorraden bestaan alleen op papier en met een groeiende binnenlandse vraag naar energie kunnen productie- en exportdoelstellingen in de vuilnisbak. Omdat we ongeveer een paar Saudi Arabiëen nodig hebben om de huidige en toekomstige vraag naar olie bij te houden, is dit behoorlijk “bombshell” nieuws. Zonder de 12.5 miljoen vaten die het land per dag aan het aardoppervlak moet brengen, kunnen we onze huidige levensstandaard vaarwel kussen. Welkom in de zaagtand-beweging op het plateau na de peak. 

Momenteel is de March of Millions nog bezig. Het volk van Egypte zal met een massale demonstratie proberen de doodsteek te bezorgen aan de al 30 jaar zittende dictatuur van een Amerikaanse puppet. Op een gegeven moment werden 8 miljoen demonstranten gemeld door de Duitse persdienst, waarvan er volgens Al Jazeera misschien wel 2 miljoen aanwezig waren op het Tahrir-plein in Caïro. Sinds de beweging op 25 januari begon, heeft het regime alles geprobeerd om de beweging op te breken. Internetverkeer werd afgesneden en mobiele telefonie platgelegd om te voorkomen dat activisten zich zouden organiseren via SMS, Twitter of Facebook. Het demonstrerende publiek werd uit elkaar geslagen en geïntimideerd met laagvliegende straaljagers van Amerikaanse makelij en nog lager vliegende helikopters van Europese makelij. Toen de massa de veldslag met de politie had gewonnen en de straten had overgenomen, zette het regime agent provocateurs in om de musea en rijke wijken te beroven en plunderen, dit alles onder valse vlag in de hoop dat het volk weer zou smeken om de orde van het regime. Het leger begreep dit en nam de straten over zodat deze scare tactics onmogelijk werden. En toen de March of Millions van start moest gaan, werden zelfs de treinverbindingen en snelwegen afgesloten. De strijd is nog niet gestreden maar toch alvast een overzicht.

Het is de, publiek geheime, heilige graal van de Afghanistanoorlog: de TAPI (Turkmenistan, Afghanistan, Pakistan, India)-pijplijn. De gaspijplijn die de Turkmeense gasvelden verbindt met Pakistan (Ghawar) via Afghanistan. En met een optie om de lijn door te trekken naar India. Een gaspijplijn die zowel de Russen buitenspel zet als Iran, en al sinds de jaren negentig, toen bizarrewijze Taliban vertegenwoordigers in Houston en Dallas door de Amerikanen in de watten werden gelegd, een geopolitieke droom van Washington. Nu gaat het er toch echt van komen. De Turkmenen, die voorzichtig onafhankelijk worden van Rusland, willen de pijplijn. Rusland neemt minder gas af, Iran is een onzekere factor (daar kan het binnenkort bommen regenen) en China is een stabiele partner maar heeft de maximale capaciteit van haar “eigen” pijplijn al bereikt. 

We gaan door met bankje slopen. Na de Frans/Duitse actie om 7 december flink cash in te slaan, is er nu een kans om een “grote” aan te pakken. Evil f%"$" extra-ordinair JP Morgan. Wat is er aan de hand? Zoals we weten wordt er flink gemanipuleerd met goud en zilverprijzen. Goud en zilver zijn namelijk een bedreiging voor “fiat-geld” als de dollar en Euro (geld dat oneindig door Centrale Banken bijgedrukt kan worden en alleen waarde heeft omdat we met zn allen denken dat het waarde heeft). Dus dumpen Centrale Banken goudreserves (in zoverre dat geen reserves op papier zijn), of worden domweg de spelregels aangepast. JP Morgan is vooral van het tweeken van de zilverprijs. Maar wat blijkt, de bank staat nu voor 4 miljard short op zilver. Met andere woorden, zilverprijs omhoog, verlies voor Morgan. Bankje slopen? Zilver kopen!

Via Max Keiser.

Mensen gaan op weg om ergens te komen. Voordat ze in de auto of in de trein stappen, maken ze een afweging: ‘Is deze reis wel noodzakelijk en de moeite waard.’ Meestal besluiten ze toch op pad te gaan. Vanwege stijgende kosten van openbaar vervoer en brandstof zal men er vaker voor kiezen om niet te gaan. Het aantal kilometers dat we met zijn allen reizen, zal na peakoil gaan dalen. In de VS is dat al aan de gang. Van alle aardolie, die dagelijks wordt opgepompt, wordt 75% gebruikt voor vloeibare brandstof. Zonder vloeibare brandstof staan auto’s stil, blijven vliegtuigen en helikopters aan de grond. Elektrische auto’s lijken een oplossing, maar voorlopig zijn er op aarde nog 700 miljoen auto’s die vloeibare brandstof nodig hebben. Met biobrandstof kunnen we een paar jaar tekorten voorkomen (het helpt niet de CO2-uitstoot te beperken), maar dan zal de prijsstijging haar werk doen en ervoor zorgen dat we minder gaan rijden.

De Verenigde Staten waren het eerste land dat peakoil ondervond. In 1970 bereikte de binnenlandse olieproduktie haar hoogtepunt. Sinds 1970 zijn de VS een importeur van aardolie, het verbruik is groter dan het land zelf produceert.
Vanaf Gerald Ford houdt elke nieuwe president een traditionele “we-moeten-minder-afhankelijk-worden-van-buitenlandse-olie"-toespraak. De meeste Amerikanen zappen dan snel weg. De president houdt de rest van zijn ambtstermijn wijselijk zijn mond over peakoil. De oplopende energierekening van de VS begint steeds zwaarder te wegen, vooral sinds de olie in prijs is verdrievoudigd (van $25 naar $75 per vat). Je kunt dagelijks in de krant lezen dat de economische macht en de welvaart van de VS afneemt. Uit een onderzoek van Gallup blijkt dat de gemiddelde Amerikaan nog maar $59 per dag uitgeeft, tegen $99 in 2008.

M. King Hubbert ontdekte in de jaren 50 dat iedere oliebron op een gegeven moment een maximale productie haalt, cq de piek van Hubbert. Daarna vloeit er minder olie uit de bron en op een gegeven moment moet er zelfs gepompt worden om de laatste olie naar boven te halen. De theorie die hij ontwikkelde, bleek ook uit te komen voor de totale productie van alle olievelden in de Verenigde Staten. King Hubbert voorspelde daarop dat de totale olieproduktie in de VS in 1970 zou pieken en daarna zou dalen. Hij kreeg gelijk. De VS veranderde in de 10 jaar na 1970 van ’s werelds grootste olieproducent in ’s werelds grootste olie-importeur. Maar toen was olie nog goedkoop. Van de 54 olieproducerende landen op de wereld hebben er inmiddels al 40 de productiepiek gepasseerd: waaronder Mexico, Groot-Brittannië en Noorwegen. Het vervelende is dat alternatieven voor olie, zoals aardgas en steenkool, ook beperkt voorradig zijn en dat aardgasvelden en steenkoollagen ook een piekproductie vertonen. De wereldsteenkoolpiek valt waarschijnlijk al voor 2020 en de wereldaardgaspiek niet veel later. Het blijkt dat de de winning van de meeste andere delfstoffen uit de aardkorst ook verloopt volgens de theorie van Hubbert. Zo is inmiddels peak-goud in 2002 gepasseerd. Peak-strontium in 2005, peak-wolfraam in 2004, peak-platina in 2006. Wat staat ons te wachten ?

De generaal aarzelde even voordat hij deze vraag beantwoordde:

‘U heeft natuurlijk al het rapport van de Duitse Bundeswehr en het rapport van het Pentagon gelezen. En nu wilt u weten of wij ook onderzocht hebben of er 20 jaar genoeg brandstof voor onze voertuigen, schepen en vliegtuigen zal zijn.’
De generaal vervolgde:’Nee, we hebben ons er nog niet in verdiept. We hoeven het werk van onze Duitse en Amerikaanse collega’s niet over te doen.’

Wat begon als een hulpmiddel om creativiteit en innovatie en vooral overvloed, beschikbaarheid te stimuleren is inmiddels veranderd in een machtsmiddel om schaarste te creëren en te kunnen verdienen aan onrechtmatig geclaimde exclusiviteit, het remmen van (andermans) innovatie en het belemmeren van overvloedige beschikbaarheid. Vooral big industrie maakt schaamteloos misbruik van wetten die nooit zijn aangepast aan het voortschrijden van technologie en maatschappelijke behoefte. Inmiddels kunnen zelfs levende, zelfreplicerende organismen worden gepatenteerd. We zijn niet ver meer verwijderd van het moment dat menselijke delen ineens intellectueel eigendom zullen zijn van een multinational. Niemand die ze tegenhoudt vanwege de enorme juridische overmacht en de krachtige politieke lobby waarmee ze tegenstanders zowel proactief als reactief confronteren. Een Amerikaanse bank was ooit al bijna succesvol in het claimen van eigendom op al het water inclusief het regenwater van een land. Op dit moment worden boeren aangeklaagd omdat de genetische gemanipuleerde zaden van Monsanto via de wind en insecten hun weg vinden in natuurlijke gewassen van de boeren zodat ook daar de gelicenseerde genen kunnen worden aangetroffen. De wereld is toe aan een complete revisie van het begrip copyright in de meest brede zin van het woord. Copyright en auteursrecht is ingewikkelde materie. Of misschien toch niet? ‘merethan’ keek voor ons naar copyright in muziek, omdat de copystrijd daar momenteel het meest zichtbaar is.

Het artikel zelf heeft natuurlijk een uiterst vriendelijk CC-BY-SA licentie (’share alike’).

‘Grote samenzweringen zijn niet te organiseren’. Dat klopt, maar dat is ook niet nodig: grote samenzweringen organiseren zichzelf.  Daarom dat wij op Zapruder Inc. ook altijd spreken van machinaties en mechanismen. Je hoeft het hele ‘systeem’ maar op een paar strategische plekken te manipuleren en het organiseert zichzelf rondom jouw doelen. Dus als je als grote oliemaatschappij met een omzet gelijk het BNP van een klein Westers land een beetje in maag zit met een miniem olielekje, niet veel meer dan een complete supertanker elke paar dagen, niet meer dan een druppel in een hele, hele grote oceaan, maar toch net voldoende om je leuke leventje leven als BP CEO flink te verstoren, hoe pak je dat dan aan? Hoe zorg je dat iedereen het normaal vind dat jij een gebied zo groot als West Europa mag afzetten en jij de bewoners, overheid en journalisten er mag weghouden? Hoe zorg je dat al die mensen die je in de giftige dampen laat vegen niet met de pers praten? Hoe zorg dat die pers niet praat? Of, hoe span je een president voor je karretje zodat hij jouw leugens overneemt? Hoe zorg je ervoor dat het Engelse parlement Obama gaat manen tot een wat vriendelijkere toon jegens BP? Hoe zorg je ervoor dat je miljoenen liters van de meest giftige chemicaliën mag sproeien, ook na een verbod, alleen om te zorgen dat de olie er niet meer uitziet als olie? Hoe zorg je er dan eigenlijk voor dat misschien wel de meest destructieve milieuramp ooit verdwijnt tussen het nieuws over de neptieten van Sarah Palin of de billetjes van Paris Hilton? Behalve liegen, liegen en nog eens liegen? En ontkennen. En liegen. Het antwoord is vrij eenvoudig, daar hoef je niet voor te zorgen, daar zorgt het systeem voor.

Korte animatie met gebruik van John Perkins’ uitspraken, uit de documentaire ”Confessions of an Economic Hitman.” De animatie maakt duidelijk hoe (derde wereld) naties worden omgekocht, gechanteerd en in oorlogen betrokken, slechts om de eenzijdige belangen van multinationale corporaties te dienen, met de bevolking als grootste verliezer. De belangrijkste spelers in dit chantagespelletje zijn telkens weer het IMF, de Wereldbank, hulporganisaties als USAID en de Amerikaanse regering namens de grote corporaties. Komt dat tuig hun hulp aanbieden, maak dan dat je wegkomt. We zagen het patroon weer heel duidelijk in Haïti. De armoede en onvrede die ontstaat is volgens John Perkins de belangrijkste oorzaak van terrorisme. Het filmpje legt enkele patronen bloot, die zelfs de gemiddelde NOS-kijker makkelijk zou moeten herkennen. John Perkins weet waar hij het over heeft, hij was vroeger namens de genoemde partijen een economic hitman chief economist: hij moest regimes en landen op hun knieën dwingen met omkoping, chantage, moord en oorlog. Globaal bedrog komt vaak in herkenbare patronen, het ‘economic hitman patroon’ is nauw vervlochten met het zojuist door ons besproken ’shock doctrine patroon’. Een verklaring, niet alleen voor veel terrorisme, ook voor het fanatisme waarmee staatshoofden die het patroon doorzien en weerstaan worden gedemoniseerd en worden afgeschilderd als dictators terwijl ze eigenlijk gewoon hun volk beschermen tegen de leegroof door eerdergenoemde spelers. Denk aan Hugo Chavez en Mahmoud Achmadinejad, denk zelfs aan Saddam Hoessein. Niets is wat het lijkt als je eenmaal door de Telegraaf-praat van de MSM kan heen kijken Een snelcursus neokolonialisme…

Beste Irakezen,
wij willen graag de olie uit jullie land, het liefst zo goedkoop mogelijk, anders stort de wereldeconomie in. We betalen er graag voor in snel devaluerende dollars. Maar jullie moeten wel in je eigen land blijven wonen. Jullie zijn niet welkom in onze steden vol pracht en praal.

Beste Surinamers,
geef ons jullie bauxiet. Wij maken daar aluminium van. Mooi spul, waar de mensheid wat aan heeft. Dat kunnen jullie zelf niet. Jullie zitten liever lui in de schaduw in het oerwoud. Blijf maar lekker zitten, kom vooral niet meeprofiteren van de winst die wij maken op jullie bauxiet.

Beste Columbianen,
wij willen jullie koffie…

Voor onze ogen voltrekt zich de grootste roof aller tijden. Met volledige medewerking van politici worden giftige bankschulden, toxic assets, “gesocialiseerd” terwijl kapitaal en de financiële elite die verantwoordelijk is voor de huidige crisis onaantastbaar blijft. Nu de “kredietcrisis” economische groei in de reële economie wegvreet en “bubbeleconomieën” zoals in Oost Europa onder de schuldillusie imploderen, groeit in verschillende landen de sociale onrust tot, in decennia niet meer geziene, grootte. Onrust die niet alleen wordt gevoed door de onzekere tijden maar deels door verongelijking over het vrijkopen van het kapitaal. De Europese Unie heeft op dit moment in de crisis de slechtste kaarten. De monetaire unie ligt onder vuur, het heeft nog miljarden aan Amerikaans schrotpapier weggestopt en investeringen in het oosten zijn waardeloos geworden. Traditioneel is de politieke onmacht in het bloc groot. Daar bovenop moeten ook nog kopers gevonden worden voor de in snel tempo oplopende staatsschulden. ***In het kader van zogenaamde “Griekse crisis” in de herhaling. Eerste publicatie 03.03.2009.***