Zapruder Inc.

Steeds meer wetenschappers krijgen in de gaten dat HIV- en AIDS-onderzoek de sleutel zijn tot grotere onderzoeksbudgetten en dikkere auto’s. Aan HIV is daarom –zonder enig succes overigens- al zoveel onderzocht en aan het virus zijn inmiddels al zoveel bizarre eigenschappen toegekend, dat het lastig is nog iets nieuws te bedenken. Wetenschappers moeten tegenwoordig echt creatief zijn. Heel creatief. En dat waren ze bij de Universiteit van San Diego. Zij bedachten weer iets nieuws. HIV is nog gevaarlijker dan we al moeten denken.

HIV maakt je namelijk dom. Echt. Het stopt de aanmaak van nieuwe hersencellen en beinvoedt leerprocessen en geheugenfuncties. En het zorgt ervoor dat je snel dement wordt. Een virus dat je dom maakt en daar mag je niet eens om lachen want voor je het weet is dom zijn een AIDS-indicator. Zo werkt dat namelijk met AIDS. Alles om de statistieken te boosten en de angst er flink in te houden, dat is namelijk weer goed voor de omzet in AIDS-remmers en de onderzoeksbudgetten van volgend jaar. Om de zoveel tijd passen ze de officiele definitie wat aan zodat er ineens meer AIDS-gevallen zijn. Lijkt het net of er echt een pandemie aan de gang is. In Afrika is flink ziek zijn al een AIDS-indicator. Daarom dat er zoveel ‘AIDS’ in Afrika is. In het moderne Westen willen ze graag weten wat je sexuele voorkeur is voordat ze HIV test gaan ‘interpreteren’. Het virus houdt daar namelijk ook rekening mee. Sexuele voorkeur en geografie. Heel slim dat HIV. Daarom dat het ‘hier’ een homoziekte is en ‘daar’ een heteroziekte.

“Waarom hebben er zoveel mensen in Afrika AIDS? En hoe zit het met al die AIDS-babies?” Dit zijn een paar terugkerende vragen die je naar je toe geworpen krijgt als je durft te beweren dat die arme Afrikanen hoofdzakelijk niet ten onder gaan aan een AIDS-epidemie. “Zijn al deze mensen dan wel seropositief?” Nee, en de meeste van deze mensen helemaal geen AIDS maar zijn ze ‘gewoon’ ziek. Ze hebben AIDS-symptomen, niet per se AIDS; ondanks dat officiele instanties beweren dat er een AIDS-epidemie is. Behalve dat de AIDS-cijfers enorm worden overdreven, wordt AIDS in grote delen van Afrika nog steeds niet vastgesteld op basis van HIV-tests en daar waar AIDS wel wordt vastgesteld op basis van HIV-tests gebeurt dat volgens veel lagere standaards dan in het westen en dat terwijl veel voorkomende ziekten als malaria en tuberculose valse positieven veroorzaken in een HIV-test.

zie ook de AIDS-leugens van de EO, waaruit blijkt dat er geen betrouwbare AIDS-statistieken zijn in Afrika

Sinds kort is de nieuwste documentaire van Michael Moore uit: Sicko. In deze docu wast Moore de oren van de Amerikaanse gezondheidszorg en de onfrisse praktijken van de politiek en big pharma daaromtrent. Persoonlijk vind ik het een zeer sterke documentaire, hoewel je je af en toe wel soms door Moore’s inmiddels kenmerkende “shortcuts” heen moet bijten als hij weer vol inzet op maximaal effectbejag. Desalniettemin is het weer een sterk opiniërende en humoristische blik op een onderwerp dat eigenlijk te schandalig voor woorden is. Onlangs bracht Moore de truth movements in rep en roer toen hij zich in een interview naar aanleiding van Sicko in bedekte termen uitliet over 9/11. Hij opperde dat de officiële versie zeker niet de waarheid vertelde en dat er meer onderzoek moest komen. Opmerkelijk, want Moore werd jarenlang bekritiseerd door de truth movements omdat hij zweeg over het feit dat 9/11 een inside job zou kunnen zijn. Ondanks die verguisde status, lijkt Moore toch de voornaamste spreekbuis te zijn van verontruste burgers en waarheidszoekers.

Vrijwel alle voedingsmiddelen die je oppakt van de schappen in de supermarkt met een maar enigszins een overdreven gezonde uitstraling, bevatten Aspartaam a.k.a. Nutrasweet. Van Optimel-toetjes, tot Coca-cola light en tandpasta, kauwgom, zelfs de nieuwste ‘sportwatertjes’. Aspartaam is een synthetische, chemische zoetstof ter varvanging van suiker. Met Aspartaam kunnen caloriearme en toch zoete dranken en voedingsmiddelen worden gemaakt. Hardstikke gezond want het is namelijk die 2 gram suiker in je thee die je dik maakt en niet het feit dat je avond na avond met je dikke reet op de bank ligt in plaats van in de sportschool rond te rennen.

Zo, dus je hebt een dochter, meisje van een jaar of tien.  Leuk kind.  Sproetjes en vlechtjes.  Of misschien wel zo’n eigenwijs paardenstaartje. Zuinig op zijn, en in vrede en veiligheid laten opgroeien, toch?  Wel, de overheid helpt een handje, volgens de richtlijnen van onze weldoener Oom Pharma. Per TV en dagbladen wordt ons dagelijks toegebruld dat jonge meisjes nodig gevaccineerd moeten worden tegen… baarmoederhalskanker. Als de arme schapen later (hopelijk veel later) seks gaan bedrijven en ze lopen HPV op (Humaan Papilloma Virus), dan konden ze daar weleens baarmoederhalskanker van krijgen.  En dat zou je toch niet willen?  Dan maar liever de naald er in, zo jong mogelijk!

(zie ook: De HPV en Gardasil-oplichting)

De innige verstrengeling die de pharma-maffia al decennia lang kent met doktoren, medische adviesorganen en experts, is hier op Zapruder allang bekend. De grote farmaceutische bedrijven deinzen niet terug om hun waar aan de mens te brengen of deze het nu nodig heeft of niet. Zelfs gevaarlijke medicijnen of medicijnen waarvan de bijwerkingen onbekend zijn worden gewoon gepushed als ware het crystal meth of crack. Snelheid is vaak geboden, want patenten verstrijken waar je bijstaat en voor dat moment moet de grote knaller gemaakt worden. En om dat te bereiken lijkt alles geoorloofd. Nu lijkt dat ook de mainstream media (MSM) de corrupte handelswijze van de pharma-maffia eindelijk begint op te pikken. It’s about bloody time!

Een hoop wetenschappers hebben onderling afgesproken dat HIV de oorzaak is van AIDS. Eén van de vele problemen daarbij is echter dat veel AIDS-patienten helemaal niet seropositief zijn, ofwel geen ‘virus’ in zich hebben (voor zover seropositiviteit iets met een virus te maken heeft). Deze constatering zou normaal gesproken betekenen dat er een andere oorzaak moet worden gezocht. AIDS-geleerden passen echter gewoon de definitie aan zodat die mensen nu ‘idiopatische AIDS’ (ICL) hebben, de variant zonder virus.

Een seropositief persoon hoeft ook helemaal nooit AIDS te krijgen of ziek te worden. Zolang hij maar weg blijft van de AIDS-remmers (ART) wordt hij net zo oud als ieder ander. In dezelfde gezondheid. Alleen met aanzienlijk meer gezeur aan zijn hoofd van internist en huisarts.

De theorie dat AIDS wordt veroorzaakt door het besmettelijke HIV is na twee decennia extreem kostbaar en net zo vruchteloos onderzoek niet meer houdbaar. Noch een medicijn (genezend), noch een vaccin (preventief) zijn gevonden en de meest recente pogingen om zoiets te vinden falen nog altijd net zo dramatisch als de eerste, 22 jaar geleden. Het enige dat in al die tijd geboden werd, zijn oude chemokuurmedicijnen (AIDS-remmers) die op seropositieven net zo vernietigend zijn als destijds op kankerpatienten.

Er is al die tijd uitbundig en overtuigend materiaal beschikbaar geweest waaruit blijkt dat AIDS niet wordt veroorzaakt door een virus, niet besmettelijk is en zelfs niet ongeneeslijk hoeft te zijn. De rapporten en de wetenschappers die deze rapporten produceren worden echter stelselmatig genegeerd omdat AIDS inmiddels een miljarden markt is geworden, zowel voor de onderzoekers als voor de medicijnfabrikanten. Niets is zo winstgevend als een verkeerd voorgelichte bevolking die oprecht gelooft dat ze ziek zijn aan een dodelijke en tegelijkertijd maar matig behandelbare epidemische ziekte. Hoe meer behandeljaren, hoe duurder de medicijnen en hoe meer besmette mensen, hoe groter de markt. Simple mathematics. AIDS zoals gesponsorde geleerden dat bedacht hebben, voldoet aan al die factoren. De droom van elke medicijnfabrikant.

Zonder onze hele AIDS-special nog een keer opnieuw te willen doen, hier een kleine bloemlezing uit het alternatieve materiaal waaruit blijkt dat we al 22 jaar bedrogen worden, al dan niet bewust.

De belangrijkste HIV-test van het moment is de zogenaamde PCR-test. PCR is een test die wordt gebruikt om de hoeveelheid HIV-deeltjes in een patient te meten. Veel van de bewijsvoering achter de AIDS-theorie is gebaseerd op de PCR-test. Op basis van een telling van het aantal virus-deeltjes in het bloed én op basis van een tellling van het aantal immuunsysteem-cellen in het bloed wordt de medicijn-cocktail die een patient krijgt toegwezen bepaald. De ‘HIV-rna en CD4-count’. Zowel de fabrikanten van de test áls de uitvinder ervan (Kary Mullis, die er een Nobelprijs mee won) zeggen echter dat deze toepassing van PCR oneigenlijk is en dat de resultaten betekenisloos en misleidend zijn. Als dat waar is, is het grootste deel van het HIV- en AIDS-onderzoek en dus de hele theorie waardeloos. Reden om deze PCR test eens nader te onderzoeken.

Update 10 april 2007: passage RNA naar DNA toegevoegd.

Drie miljoen Duitse tienermeisjes worden gevaccineerd tegen Humane Papillomavirus (HPV) wat in 70% van de gevallen wordt gezien als de oorzaak van baarmoederhalskanker onder Duitse vrouwen. Deze ziekte wordt via geslachtsverkeer overgedragen en zorgt onder de 6500 Duitse vrouwen die daar jaarlijks door worden getroffen voor 1600 sterfgevallen. Het middel dat voor de vaccinatie ingezet worden is Gardasil (Silgard). Echter, over de goedkeuring van Gardasil zijn er nog grote vraagtekens.. Hoe de goedkeuring tot stand is gekomen en wat nu de effecten daadwerkelijk zijn. Ook rijst de vraag of men al zo vroeg moet beginnen met vaccineren.

De wetenschappers van de AIDS-industrie zeggen van wél en wij zijn dat dan ook maar gaan geloven maar een overtuigend bewijs voor de besmettelijkheid van AIDS (HIV) is nog nooit geleverd. HIV-infectie voldoet níet aan Koch’s postulaten (het wetenschappelijke bewijs voor besmettelijkheid). AIDS is waarschijnlijk ook geen geslachtziekte. Dit betekent overigens niet dat je nu maar met iedereen sex zonder condoom kan hebben: er zijn genoeg geslachtziekten die wél besmettelijk zijn. Bovendien hoeft iets niet besmetteljk te zijn om je toch ziek te maken.

We gaan het er even bij laten. Maandag 19 maart26 maart van 19.00 tot 20.00 hebben nog een special van een uur op 100% FM, vergeet niet te luisteren (de uitzending komt ook in onze Zapcast).

150 miljard dollar en 22 jaar later nog geen vaccin, peperdure nepmedicijnen die AIDS-verschijnselen veroorzaken en een briljante en voor sommige ook overtuigende theorie. Science fiction of fact? Zegt u het maar…

Wat een AIDS-special wel niet allemaal los kan maken. Hier ten burelen van Zapruder is het niet ongemerkt voorbij gegaan: Donkerdoorn is al zo ver dat hij alle virusscans van zijn PC heeft gegooid en zoekt naar AZT met USB2-functionaliteit, brun heeft inmiddels gesolliciteerd bij Big Pharma en Bob Gallo om communicatieseminars te verzorgen en Patman staat -as we speak- op het punt om zich in te spuiten met het seropositieve bloed van een Monsanto-koe die last heeft van te hoge cholesterol. Maar in alle ernst: AIDS is een beladen onderwerp waar omheen nog veel taboes bestaan als het gaat om een alternatieve theorie te presenteren. Dat gegeven op zichzelf is al voldoende reden tot zorg.

In april 2006 publiceerde Harpers magazine het artikel ‘Out of Control, AIDS and the corruption of medical science’ van bekend AIDS-dissidente Celia Farber. Aan de hand van het persoonlijk verhaal van een kerngezonde maar seropositieve zwangere vrouw die in korte tijd doodging aan de AIDS-remmers -die haar werden aangepraat om haar baby te beschermen-, beschrijft Celia de wantoestanden die helaas kenmerkend zijn voor het hele AIDS-vakgebied. Fraude, intimidatie, vervalsing en model-tuning zijn aan de orde van de dag en ook nodig om de ‘HIV → AIDS → dood’ stelling staande te houden.

Hoe kan het dat er meer dan $150 miljard aan onderzoek is uitgegeven zonder enig resultaat? Hoe kan het dat een hele beroepsgroep toch het idee heeft dat ze desondanks zinnig werk doen? Hoe het dat artsen en internisten hun patienten dodelijke medicijnen gaan verstrekken in de veronderstelling dat ze hun patienten daar een dienst mee bewijzen? Hoe kan het dat duizenden laboranten ervan overtuigd zijn dat ze met hun testen dingen gaan aantonen die de fabrikanten van die tests in de kleine lettertjes van de tests betwijfelen? Er moet toch iets zijn dat ze overtuigd?

Vanaf het moment dat je positief reageert op de HIV-test, kom je in aanmerking voor medicijnen, de zogenaamde Aids-remmers. AIDS wordt momenteel nog beschouwd als ongeneeslijk maar met HAART (Highly active anti retroviral therapy) zou je leven verlengd kunnen worden. HAART is een medicatieschema dat grote hoeveelheden, verschillende soorten medicijnen voorschrijft om de ontwikkeling van AIDS te voorkomen. Onderdeel van de medicijnencocktail is AZT van GlaxoSmithKline. AZT staat ook bekend als Zidovudine, ZDV, azidothymidine, Retrovir and Retrovis, en het is een ingredient van Combivir en Trizivir.

Dood gaan we allemaal. Alleen gaan seropositieve mensen wat eerder en ellendiger dood dan de meesten anderen. Niet omdat ze ziek zijn, maar omdat ze ziek worden gemaakt. Niet door een virus zoals HIV maar door de medicijnen. Niet HIV maar AZT en HAART zijn verantwoordelijk voor AIDS. Onze banner roept dat al 3 weken en nu plaatsen we daar wat onderbouwing bij.

In het Augustus 2006 nummer van the Lancet -toonaangevende medische publicatie- werden de resultaten van een groot onderzoek onder 20.000 seropositieven gepresenteerd. De conclusie liegt er niet om. Niet alleen veroorzaken én versnellen de AIDS-remmers zelf AIDS, je krijgt er ook nog gratis wat extra ziektes bij. Zoals hart-en vaatziekten, kanker, Parkinson, orgaanfalen, botontkalking, noem maar op. Naast natuurlijk chronische diarree- en braakaanvallen. Herkenbaar? Laat dit dan maar aan je internist zien.

Dr. Gallo is de verzinner van HIV. HIV is namelijk niet ontdekt -nog steeds door niemand gevonden- maar verzonnen, gefantaseerd. De hele AIDS-wetenschap is gebaseerd op een nooit gecontroleerde uitvinding van een pseudo-wetenschapper met een reputatie van bedrog, wangedrag, onkunde, fraude, sabotage, achterklap, onderkruiperij, overdrijving, halve waarheden, hele onwaarheden, pogingen tot omkoping, ontkenning, draaierij, en cover-ups (om maar even de New York times te citeren).

De relatie HIV/AIDS is een gedachtespinsel die is bedoeld om de persoonlijke carrieres van opportunistische wetenschappers verder te helpen en de zakken van medicijnfabrikanten te vullen. In Nederland hebben we ook zulke zakkenvullende pseudo-wetenschappers, lees de ongeautoriseerde biografie van Joep Lange van IATec.

Nobelprijswinnaar Kary Mullis windt er geen doekjes om: “[Aids] is not ‘God’s wrath’ or any other absurdity. A segment of our society was experimenting with their lifestyle, and it didn’t work. They got sick. Another segment of our pluralistic society, call them doctor/scientist refugees from the failed War on Cancer, or just call them professional jackals, discovered that it did work. It worked for them. They are still making payments on their new BMWs out of your pocket.”

Dr. Wilhelm Godschalk vertelt hoe een compleet vakgebied is afgegleden tot geldgraaierij met AIDS als ultieme melkkoe.

HIV is een klein virus en dat virus veroorzaakt AIDS. Je kunt het krijgen via sex, bloedcontact of drugs spuiten. Een boodschap die je via reclame te horen krijgt, die je op de middelbare school te horen krijgt, een boodschap die niemand meer KAN negeren in het huidige Nederland al zou hij of zij het willen.

Maar is die boodschap wel waar?

Red.: Dit is een artikel van ‘Kortjakje’. Naar eigen zeggen is Kortjakje een onderzoeker uit de industrie. Hij heeft dagelijks met HIV en AIDS onderzoek te maken. We hebben dat niet kunnen controleren, maar het verhaal zit goed in elkaar en neemt het op voor het orthodoxe standpunt. We hebben Kortjakje gevraagd de State-of-the-Art (SOTA) te beschrijven als tegenwicht op onze artikelenserie waarin we het opnemen voor het dissidente standpunt. De rest van de artikelen van Kortjakes zijn te vinden op zijn ZapSite.

Eén van de weinigen die een breed en open Aids-debat heeft laten plaatsvinden, tijdens het 13e wereld AIDS congres in 2000, waarbij alle standpunten aan bod mochten komen, is Zuid-afrika’s president Mbeki. Mbeki nam uiteindelijk het dissidente standpunt over en weigerde vanuit overheidswege Zuid-Afrikaanse Aids-patiënten te laten behandelen met dodelijke Aids-remmers en chemokuurmedicijnen als AZT. Dit tot groot ongenoegen van de industrielobby die prompt reageerden met een nog immer voortdurende laster- en propagandacampagne. Wij hoeven de gemiddelde Zapruder Inc. lezer niet uit te leggen dat lastercampagnes en het bijbehorende, bijna religieuze, fanatisme tekenen aan de wand zijn dat er meer aan de hand is dan oprechte waarheidsvinding.