Zapruder Inc.

“De Afghaanse president Karzai werkt aan een veiliger en sterker Afghanistan (..) dat een dergelijke tragedie iemand binnen zijn familie overkomt is onvoorstelbaar”. Aldus de Amerikaanse generaal Petraeus, commandant van de ISAF-troepen in Afghanistan. Ahmad Wali Karzai is vermoord, de half-broer van de Afghaanse president. Door de “taliban”, volgens de taliban zelf en is daarmee het volgende slachtoffer in een rij van politieke moorden in het door oorlog verscheurde land. Wali Karzai is waarschijnlijk door zijn eigen chef Veiligheid neergeschoten.

Het speciale VN-tribunaal voor de moord op de Libanese premier Hariri in Den Haag heeft haast. Na een bezoek aan Libanon zijn vier verdachten in beschuldiging gesteld. Assad Sabra, Hassan Issa, Salim Ayachhe en Moustaf Badredine zouden de aanslag van 2005 op hun geweten hebben. De vier zijn alle kopstukken van de Libanese Hezbollah beweging.

Met de concrete aanklacht legt het tribunaal nu haar kaarten op tafel. Al maanden bevindt de Libanese politiek zich in een impasse, mede veroorzaakt door het moord-tribunaal. De nieuwbakken Libanese premier Nadjib Mikati staat onder zware buitenlandse druk om Hezbollah buiten zijn eenheids-regering te houden, vooral omdat de beweging het Hariri-tribunaal niet wil erkennen en de Libanese (financiële) bijdragen aan de rechtbank wil stopzetten. Mikati kan rekenen op sancties tegen zijn land en zelfs het bevriezen van zijn eigen buitenlandse vermogen indien Hezbollah doorzet. De ten laste legging van het Haagse tribunaal komt daarom op een pikant tijdstip. Met de chaos in buurland Syrië is meer (buitenlandse) olie op het Hariri-vuur het laatste wat Libanon kan gebruiken. 

Het komt rauw uit de lucht vallen. IMF topman Dominique Strauss-Kahn wordt opgepakt wegens vermeende poging tot verkrachting. De politie haalde hem uit het vliegtuig net voordat deze terug naar Frankrijk, zijn thuisland, zou vliegen. Hij zou zich hebben vergrepen aan een 32-jarige hotel-medewerkster.

Vertel me eens mijn beste Watson, heb jij thuis ook homevideo’s?
Jazeker, meneer Holmes, van de verjaardagfeestjes van mijn dochter en van onze koperen bruiloft. En natuurlijk ook van onze strandvakantie naar Brighton.

Ik heb zelfs ergens nog een opname van mevrouw Watson in mooie kanten lingerie.

Geen lijk, geen zaak. Geen foto’s. Villa tot de bodem afgebrand. Toch geen “live-stream” richting Witte Huis ondanks de prachtige propaganda-foto’s van Obama en team. DNA-bewijs. Weer een “testament”. ISI-asset? CIA-asset? Of toch de zoon van een beton-boer die voor de Saudische geheime dienst bunkers bouwde? Where in the world is Osama? En is er nog plaats in de wereld voor een Osama? Voor een Al Qaida?

Het klinkt als een vergezochte Science-Fiction thriller: ruimtewapens en militaire computervirussen worden ingezet om een natie te vernietigen. Het is niet zo gek dat veel mensen daarom denken dat het onmogelijk is.

Dat, terwijl Japan toch in 1945 de geboorte zag van het Nucleaire tijdperk. Hier werden voor het eerst in de geschiedenis high-tech wapens ingezet tegen de burgerbevolking van een land waarmee de Verenigde Staten in oorlog was. Nu zult u misschien denken, dat de VS op dit moment helemaal niet in oorlog zijn met Japan? Toch is dat precies wat Leuren Moret, nucleair wetenschapper beweert in een interview op Exopolitics TV: er wordt op dit moment een non-traditionele nucleaire oorlog gevoerd.
**Door gastzapper xaderp via het zaplog**

Sommige nazis (de Tweede Wereldoorlog nazis, om misverstanden te voorkomen) weigeren simpelweg dood te gaan. Adolf Hitler genoot zijn pensioen in Argentinië (volgens Josef Stalin) of op de beruchte nazi-maanbasis, Rudolf Hess was eigenlijk een doppelgänger en, meer serieus, talloze nazi-wetenschappers, Gestapo- en SS-leden verdwenen naar de Verenigde Staten (operatie Paperclip), de Sovjet Unie en over de zogenaamde “Ratlines” via Spanje, Vaticaanstad en “onze” KLM naar Zuid Amerika. Een van die onsterfelijke en overal opduikende nazis is Martin Bormann, partijvoorzitter van de NSDAP en Hitler’s rechterhand. Een dikke vijfenzestig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, en de vermoedelijke dood van Bormann, verklaart de Belg Paul van Aerschodt (88) dat Bormann na de oorlog als priester in Bolivia leefde. Van Aerschodt zelf ontsnapte in 1946 vanuit een Belgische gevangenis en ontliep zo de doodstraf. Bormann zou tot vier maal toe te gast zijn geweest in zijn bar in La Paz, en ondanks zijn dekmantel als priester nog altijd een fanatieke nazi. Een nieuw kapitel in de “Bormann conspiracy” en een complottheorie uit de conspiracy top-30.

Momenteel is de March of Millions nog bezig. Het volk van Egypte zal met een massale demonstratie proberen de doodsteek te bezorgen aan de al 30 jaar zittende dictatuur van een Amerikaanse puppet. Op een gegeven moment werden 8 miljoen demonstranten gemeld door de Duitse persdienst, waarvan er volgens Al Jazeera misschien wel 2 miljoen aanwezig waren op het Tahrir-plein in Caïro. Sinds de beweging op 25 januari begon, heeft het regime alles geprobeerd om de beweging op te breken. Internetverkeer werd afgesneden en mobiele telefonie platgelegd om te voorkomen dat activisten zich zouden organiseren via SMS, Twitter of Facebook. Het demonstrerende publiek werd uit elkaar geslagen en geïntimideerd met laagvliegende straaljagers van Amerikaanse makelij en nog lager vliegende helikopters van Europese makelij. Toen de massa de veldslag met de politie had gewonnen en de straten had overgenomen, zette het regime agent provocateurs in om de musea en rijke wijken te beroven en plunderen, dit alles onder valse vlag in de hoop dat het volk weer zou smeken om de orde van het regime. Het leger begreep dit en nam de straten over zodat deze scare tactics onmogelijk werden. En toen de March of Millions van start moest gaan, werden zelfs de treinverbindingen en snelwegen afgesloten. De strijd is nog niet gestreden maar toch alvast een overzicht.

Het is officieel: Nederland is één van de meest geavanceerde politiestaten van wat steeds meer - naar nu blijkt geheel terecht - noemen: de EUSSR! Met wereldrecords op telefoontappen, ontbreken van constitutionele bescherming, biometrie en ID-cards, gegevensverzameling en data-retentie. En met bijzondere vermeldingen in de categorieën ‘Medisch’ en ‘Financieel’ op weg naar de perfecte politiestaat volgens post-coldwar Soviet-model hoeft Nederland alleen nog Orwelliaans gidsland Engeland voor zich te dulden. Als het aan de Nederlandse politici ligt, komt ook daar snel verandering in want het onderzoek van Privacy International laat zien dat onze politici de gedrevenheid van doorgewinterde Stasi-generaals hebben als het aankomt op het cultiveren het totalitaire gedachtegoed. De gemiddelde Nederlander vindt dit overigens geen enkel probleem, die kijkt ‘boer zoekt vrouw’ en wacht in spanning af op nieuwe modellen iPhone of Uggs. Slechts een klein deel van de bevolking voelt jeuk. Voor hen een wellicht zeldzame inkijk in het brein achter onze politiestaat.

“De Meeste Dromen Zijn Bedrog”, volgens mij had onze Ongeordend hier ooit een hit mee. Vlak voordat ‘ie bijna met die Yolanthe ging trouwen, toch? Anyhoe, afgelopen nacht kwamen er de meest maffe dingen in mijn droom voor. Ik droomde dat Jolande Sap van GroenLinks een intrigant à la Matt Herben was, die onlangs deed wat Femke weigerde te doen: namelijk instemmen met een nieuwe militaire missie naar Afghanistan. Femke kon kiezen: of een portie lood van een scherpschutter lispelende macrobioot met een terminale geitenwollensokkenallergie of genieten van een vervroegd pensioen en een leerstoel. Ik droomde dat Amerika de strategisch beste president ooit had gekozen: een president die ons leerde dat je met nieuwe media niet alleen een presidentschap binnen kon hengelen, maar het ook kon gebruiken om soevereine moslimstaten om te laten vallen. En wel zeer kostenefficiënt. Met minimale imagoschade. Ik droomde dat de revolutiegolf door de Maghreb niet zozeer door eigen bevolking werd geïnstigeerd, maar handig in elkaar was gezet door twitterende intriganten en een stel betaalde relschoppers. Een paar nieuwe extra Iraqi Freedoms creërend. Ik droomde dat de Palipapers ervoor zorgden dat de vrede in Palestina voorgoed kaltgestellt was en dat de Palestijnse autoriteit al 3 decennia lang in de zak van de zionisten zit. Gelukkig was het maar een rare droom… Volgende keer maar weer schaapjes tellen.

Het eiland Nauru, de kleinste republiek ter wereld, zou het perfecte paradijs kunnen zijn als……..het niet ten onder zou gaan aan corruptie en als de fosfaatvoorraden van het eiland niet „gepiekt“ hadden. Ooit was Nauru schathemeltje rijk, betaalde er niemand belasting, was er gezondheidszorg voor iedereen en kreeg iedere bewoner een deel van de fosfaatopbrengsten. Overschotten uit de verkoop van fosfaat werden ondergebracht in een semi-publieke investeringsfonds dat schepen kocht, en vliegtuigen, vastgoed in Frankrijk, juwelen voor de vrouw van bestuurder x en een sportwagen voor bestuurder y, om ten slotte te verzuipen in slechte investeringen en corruptie. 

Mr do-good, Hopey McChange, wereldredder, messias en Amerikaanse president Barack Obama heeft een probleem. Geen nobelprijs kan meer verbergen dat zijn “goede oorlog” in Afghanistan escaleert, hij Pakistan bombardeert en af-en-toe wat raketten richting Jemen stuurt. Sinds het oliedrama in de Golf van Mexico is bovendien duidelijk dat hij liever zijn donateurs van British Petrol de hand boven het hoofd houdt dan op te komen voor de slachtoffers (inclusief het vernietigde eco-systeem) van de olieramp en de chemicaliën die BP over de Golf sproeide. En nu moet Obama de robo-signer weer kiezen tussen „too big to fail“ banken en wet-en-recht door het losgebarsten foreclosure gate. Kortom, een paar weken voor de Amerikaanse „mid-term elections“ heeft de president behoorlijk wat van zijn PR-magic verloren en is hij gewoon de zoveelste „a%&-h&“%“ president. Wat doe je dan? Juist, in de beste Karl Rove traditie speel je de terreurkaart. 

Een festivalterrein met beperkte capaciteit, toestroomwegen via betonnen bruggen en tunnels en 1.5 miljoen bezoekers. Een dodelijke combinatie. Het moest wel mis gaan tijdens de dramatische Loveparade 2010 in het Duitse Duisburg, waar twee enorme groepen bezoekers elkaar letterlijk verpletterden, concluderen velen. Maar wie is er nu verantwoordelijk voor het drama dat 21 levens kostte? Het vingerwijzen is begonnen. Is het de organisator, die de beveiliging niet op orde had en verblind door winst veel te veel mensen het terrein op liet? Of de gemeente Duisburg? Gaf de politiek te snel vergunningen af? Wat was nu precies de rol van de politie die dag? De nabestaanden staan klaar om rechtszaken te beginnen terwijl de bovengenoemde partijen druk doende zijn met handenwassen. Niemand wil verantwoordelijkheid dragen. 

Een typische complottheorie is over het algemeen opgebouwd rondom een piramide-achtige structuur. Er is een verlichtte elite die het complot hebben opgezet, daaronder een wat bredere basis ingewijden daaronder een weer wat bredere basis profiteurs / opportunisten en uiteindelijk de grootste laag arme loonslaven die gewoon doen wat ze verteld wordt. Het is mogelijk een dergelijke structuur expliciet te bouwen. De werkzaamheden en kennis worden dan gecompartimentaliseerd en iedereen krijgt op een ‘need-to-know’ basis een aandeel in het geheel. Iedereen krijgt een functie in het complot zonder dat het nodig is dat ze het complete overzicht hebben. Zulke structuren zijn heel normaal, ieder bedrijf is zo georganiseerd, de structuur heet formeel ‘een bureaucratie’. Mensen zijn onder andere vanwege de beperkte manier waarop wetenschap de wereld ziet (The Clockwork Universe), gewend op deze manier tegen besturing en organisatie aan te kijken. Als dit de enige manier is waarop je het verschijnsel organisatie kunt begrijpen, is de wereld heel eenvoudig. Dan is een bedrijf bijvoorbeeld ‘dus’ een ideale complotmachine en is de conclusie dat bijvoorbeeld ‘de hele MSM betrokken is bij 9/11’ snel getrokken. Voor velen eindigt daar hun overzicht. De wereld is echter veel complexer dan dat, dat zagen we in de voorgaande artikelen uit deze serie. Om al die complexiteit toch te kunnen begrijpen presenteren we hier een concrete, begrijpelijke metafoor. Noem het onze Unified Conspiracy Theory.Een complexe wereld heeft een complexe metafoor nodig, niet zo maar een piramide structuur met een gemene elite en dom volgzaam volk. Ga er voor zitten, het wordt niet namelijk eenvoudig al was het maar omdat 96% van de mensen niet abstract kan denken en dat voor dit artikel heel erg hard nodig is. Noem ons maar elitair, maar ook dit verhaal dient verteld te worden en het Zap-schap moet natuurlijk ook gewoon verdiend worden…

Als er sprake is van een complot, moet er ook sprake zijn van een groep mensen die dat complot organiseert. Het één kan niet zonder het ander. Andersom hoeft echter helemaal niet het geval te zijn. De aanwezigheid van organisatie betekent niet dat er ook besturing is, of een plan. De natuur heeft zelfs een sterke voorkeur voor onbestuurde organisaties. ‘Organisatie is eerder een indicatie voor de afwezigheid van besturing dan de aanwezigheid ervan’® Vertaald naar complottheorie betekent dat, dat de constatering dat er sprake is van schijnbaar intelligente patronen, niet hoeft te betekenen dat er ook iets of iemand is die ze aanstuurt. Sommige systemen zijn zo complex dat (centrale) besturing onmogelijk is. Denk aan een ecosysteem, een maatschappij, of aan een school vissen. Ondanks het ontbreken van besturing, kan er toch nog steeds sprake zijn van (schijnbare) doelgerichtheid. Dergelijke systemen kunnen dermate intelligent lijken, dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen dat er geen sprake is van plan. Toch is dat zo. Met wat kennis over zelf-organisatie gaat de wereld van de complotten er dan ineens heel anders uitzien. Sommige dingen organiseren namelijk zichzelf, hoe vreemd dat ook klinkt als je voor het eerst met het concept zelf-organisatie in aanraking komt.

Complotten en samenzweringen bestaan. Ze vormen ook eerder de standaard dan de uitzondering zeker in politiek, daar kunnen we heel duidelijk over zijn. Ook hele grote complotten kunnen bestaan, ze zijn zelfs makkelijker te organiseren dan je zou denken zoals we zullen zien. Een goede manier om grote complotten te organiseren is door slim gebruik te maken van mechanismen die al aanwezig zijn in het systeem, of die eerst zelf aan te brengen om ze vervolgens te misbruiken. De need-to-know-basis en het compartimentaliseren bijvoorbeeld. Maar niet alle bedrog is een complot en niet altijd hebben vergelijkbare uitkomsten een vergelijkbare oorzaak. Vaak zit het bedrog gewoon als reflex voorgeprogrammeerd in het systeem. Het oncontroleerbaar oplaaien van een ziekelijke vaccinatiedrift op het moment dat een onbetrouwbare en belangenverstrengelde wetenschapper weer eens ‘wolf’ roept, zou bijvoorbeeld net zo goed het gevolg van een automatische reflex van zo’n mechanisme kunnen zijn, als van een slimme manipulatie met voorbedachte raden.

In een stad die bewoond werd door enkel complotters kwam op een dag een enorme olifant het plein opwandelen en alle bewoners kwamen aangesneld om uit te zoeken wat dit enorme ding was. De koning riep zijn vijf wijste complotters uit de stad bijeen en beval hen om dit geheimzinnig raadsel op te lossen. De eerste complotter kwam naar voor en voelde de zijkant van de olifant.  Hij verklaarde dat het een grote, zachte en bewegende muur was, bedoeld om gate-keepers achter te smoren. De tweede complotter voelde de slurf en ontkende wat de eerste zei : “Nee hoor, het is een ongelooflijk dikke en krachtige slang, bedoeld om desinformanten mee te wurgen.” De derde complotter viel tegen het oor van de olifant en riep : “toch niet, het is een groot scherm dat uit eigen kracht beweegt, zodat ze de waarheid erachter kunnen verbergen”. De vierde complotter kwam naar voor en hij voelde de poten van de olifant : “Jullie weten niet waarover jullie praten.  Dit is een paal, onderdeel van een hek van een FEMA-kamp om demonstranten in op te sluiten”. De laatste complotter brak door alle verwarring heen en greep de pluim van de staart van de olifant. Hij maakte de verwarring nog groter door te verklaren dat een bezem was, bedoeld om de laatste resten van het WTC mee op te vegen. De koning, de complotters en de andere bewoners van de stad hebben tot vandaag dit mysterie nog steeds niet kunnen doorgronden.  Ze zijn verdeeld in vijf kampen en claimen allen dat ze de waarheid vertellen. Niemand van hen heeft het overzicht om te beseffen dat zij alleen maar een deel van dezelfde realiteit gevoeld hebben en dat ze allemaal op hun eigen manier gelijk kunnen hebben maar dat het mysterie te groot is om aan hun omschrijving en beperkingen te kunnen voldoen.

Zonder ooit enig onderzoek of bewijs te hebben gezien durf ik te stellen dat als je een willekeurige, complexe gebeurtenis maar fanatiek genoeg analyseert, er altijd onverklaarbare en dus verdachte zaken kunnen worden gevonden. De maanlanding is een prachtig voorbeeld. Als je gelooft dat de maanlanding inderdaad heeft plaatsgevonden dan nog zijn de argumenten die het tegendeel moeten bewijzen extreem overtuigend indien op de juiste manier tot een verhaal gesmeed. En als je niet gelooft dat de maanlanding daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, werkt het ook gewoon andersom: de argumenten dat de maanlanding wel heeft plaatsgevonden zijn dan ook extreem overtuigend. Punt is, dat vrijwel elke complexe gebeurtenis bij overanalyse onverklaarbaar wordt. En dat is precies wat er in ons deel van de blogosphere zo vaak gebeurt. ‘Connecting the dots’ wordt dat dan genoemd. CTD is een kwetsbare strategie om waarheidsvinding op te baseren. Er zijn namelijk heel veel dots te vinden en het het patroon dat ze na connecten vormen is ook niet eenduidig te interpreteren. Uiteindelijk worden er meestal meer dots genegeerd dan gewaardeerd, maar waar is die keuze op gebaseerd? Wat is de juiste keuze? 

Het is vaak niet moeilijk willekeurige feiten en gebeurtenissen te passen op een van tevoren gekozen patroon. Het is vrijwel onmogelijk informatie te interpreteren zodanig dat het niet past in je wereldbeeld, paradigma of geloofsysteem. Zelfs innovatieve wetenschappers en goede journalisten ontkomen er niet aan in hun onderzoek voornamelijk richtingen te vinden die onbedoeld hun bestaande wereldbeeld bevestigen. Kort gezegd: als je iets per se op een bepaalde manier wilt zien, dan zal dat zeer waarschijnlijk lukken. Maar ook andersom: als je iets wilt zien dat buiten je voorstellingsvermogen ligt, dan lukt dat zeer waarschijnlijk niet. Out of the box denken is slechts voor weinigen weggelegd en juist diegenen met een klein boxje, weinig kaders en opleiding, slagen daar het beste in. ‘Connecting the dots’ noemen overfanatieke complotdenkers het om overal bevestiging van een vermoed complot in te kunnen zien. Toeval bestaat immers niet, dus is het een patroon. En daar waar zo structureel sprake is van een bepaald patroon, moet ook sprake zijn van organisatie. En daar waar sprake is van organisatie, is sprake een besturing. En die heimelijke besturing, dat is een complot. Omdat de wereld inderdaad vrij systematisch beweegt richting minder vrijheid, diversiteit en welvaart ten gunste van een zelfverrijkende elite, moet er volgens die redenatie wel sprake zijn van een almachtige groepering achter het complot: de NWO of New World Order. Toeval krijgt betekenis en wordt verheven tot het plan en omdat toeval zo normaal is, is het plan ineens ook heel groot. Hoe de wereld wel werkt, weten wij van Zapruder Inc. natuurlijk ook niet, maar dat de wereld complex is, en dat organisatie eerder indicatie is van de afwezigheid besturing dan van de aanwezigheid ervan, dat is goed uit te leggen.

Nu de Den Haag in paniek een nieuwe regering probeert te vormen – en passant de burger vervloekend voor zulk ongecontroleerd stemgedrag – is het even verdacht stil rondom de PVV. De eenmanspartij van Wilders houdt zich gedeisd om niet teveel water te maken voordat de formatie een feit is. Interessanter is om uit de verkiezingsretoriek van de PVV een onderdeel te lichten dat verbazingwekkend weinig aandacht heeft gekregen en als zodanig als voldongen feit lijkt te zijn geaccepteerd: onze judeo-christelijke cultuur. Hiermee probeert de PVV een brug te slaan naar het apartheidsregime in Israël en duidelijk een kamp tegen de islamitische geloofsovertuiging te creëren. Leuk, maar ‘we’ hebben geen judeo-christelijke cultuur en ze is er ook nooit geweest. Nergens, eigenlijk. De term judeo-christelijke cultuur is een contradictio in terminis die pas in de vorige eeuw sporadisch de kop opstak en pas in de jaren ’50 massa begon te ontwikkelen bij de Amerikaanse conservatieven. Ze werd in het begin als een term gebruikt in de strijd tegen het antisemitisme (door de opkomst van het racistische nationaalsocialisme in Duitsland) en veranderde later in een term die gebezigd werd door niet-joodse zionisten met een christelijke achtergrond. Een knap staaltje van geschiedvervalsing dus.